ΤΙ (ΣΟΙ) ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ; ΕΣΥ ΤΙ (ΣΟΙ) ΔΗΜΑΡΧΟ ΘΕΛΕΙΣ;… ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΙΤΣΚΟΥ

ΤΙ (ΣΟΙ) ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ; ΕΣΥ ΤΙ (ΣΟΙ) ΔΗΜΑΡΧΟ ΘΕΛΕΙΣ; … ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΙΤΣΚΟΥ  

Τι (σόι) ο πρόεδρος είναι εσύ (??)

Εσύ τι (σόι) κτίριο θέλησε (??

Γράφει η Αικατερίνη Ίτσκου (Νομικό), Μ με Γ στην Δημόσια Διοίκηση

Ποιος θεωρείται “σωστός” κάτοχος ενός τόπου (??)

Η νέα πραγματικότητα ποιο μοντέλο της δημοτικής τράπεζας χρειάζεται (??)

Η επιλογή του δημάρχου αντανακλά το μοντέλο της κοινωνίας των πολιτών που επέλεξε (?)

 Εν τελει διαμορφώνει τον αρχιτέκτονα της «πόλης ή της« πόλης »και των πολιτών τον επόμενο πρωθυπουργό (??)

Σκέψου …

Οι επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον για πιθανές υποψηφιότητες ή για κριτική απερχόμενων δημάρχων. Εύλογα, ανακύπτει κι ένας προβληματισμός αναφορικά με το «προφίλ» του δημάρχου που χρειάζεται ο τόπος καθώς και το «μοντέλο» διοίκησης που θα κληθεί να ακολουθήσει.

Η πραγματικότητα στην τοπική αυτοδιοίκηση αλλάζει καταιγιστικά τα δεδομένα. Τα στοιχεία που σηματοδοτούν τη μετάβαση σ αυτή είναι πολλά , δύο καταδεικνύονται πολύ σημαντικά. Η ανάδυση της έννοιας και της σημασίας της «πόλης» ως μοχλός ανάπτυξης και ευημερίας ενός τόπου και η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή.

Περνώντας στη μεταβιομηχανική εποχή η πόλη του «χτες» μετασχηματίζεται, καθώς δεν τοποθετείται πλέον μόνο σε επίπεδο συναλλαγής με την αγροτική ενδοχώρα. Οι πόλεις αποκτούν δική τους ιδιαίτερη προσωπικότητα και ταυτότητα και αναζητούν κοινά στοιχεία με άλλες πόλεις (δίκτυα πόλεων) περισσότερο σε παγκόσμια κλίμακα παρά με την ελληνική ενδοχώρα. Κοινά προβλήματα και κοινές δυνατότητες συνδέουν πλέον πόλεις σε ένα παγκόσμιο δίκτυο δίνοντας τη δυνατότητα για κοινή πορεία διαφοροποιημένη ενίοτε ακόμα κι από την εθνική .

Σήμερα καμιά πόλη δεν μπορεί να τα καταφέρει σε όλα ή εγκλωβισμένη στην εσωστρέφειά της. Η εξειδίκευση των πόλεων στοχεύει ένας τόπος να γνωρίσει καλά αυτό που έχει, το «συγκριτικό του πλεονέκτημα» και να το μετασχηματίσει σε «ανταγωνιστικό» προς επιλεγμένη κατεύθυνση. Να ανιχνεύσει τις ευκαιρίες που είναι έτοιμες και χειροπιαστές να αποδώσουν το μέγιστο αποτέλεσμα, συναρμοσμένο με τις ανάγκες των ανθρώπων που ζουν σ αυτόν και τη φυσιογνωμία του. Στη συνέχεια, μέσα από κανάλια πληροφορίας , διαδικασίες δικτύωσης και εξωστρέφειας να το εκμεταλλευτεί και να το «πουλήσει» με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Σε μια εποχή, όπου οι πόλεις μετασχηματίζονται ,τι είναι αυτό που έχει γίνει στον τόπο μας σ αυτήν την κατεύθυνση από καιρού εις καιρόν (??)

Επιπλέον , αναδύονται έννοιες όπως:  «Επιχειρηματική», «Ανταγωνιστική», «Έξυπνη», «Ψηφιακή» Πόλη. Η πόλη του 21ου αιώνα οφείλει να διαθέτει την τεχνολογική πρόοδο στους πολίτες, αλλάζοντας προς το καλύτερο το επίπεδο διαβίωσης. Σε μια εποχή, όπου «έξυπνα» συστήματα φωτισμού, στάθμευσης, διαχείρισης απορριμμάτων, ΑΤΜ που παρέχουν τη δυνατότητα στους πολίτες να ζητούν και να εκτυπώνουν πιστοποιητικά (e-υπηρεσίες), τηλεπρόνοια, «έξυπνα σπίτια» για ηλικιωμένους κ.λ.π είναι πραγματικό γεγονός, τι έχει γίνει στον τόπο μας σ αυτήν την κατεύθυνση.(??)

 Ο σχεδιασμός για έναν τόπο δεν μπορεί να είναι ένα «ξένο» κουστούμι που θα «ράψουν» ξένοι τεχνοκράτες ή αυθεντίες της εξουσίας ή μελετητικά γραφεία για έναν τόπο. Το όραμα για έναν τόπο απαιτεί ισχυρή τοπική ηγεσία με ξεκάθαρο στόχο και μία ακόμα ισχυρότερη κοινωνία (των) πολιτών ως συν-διαμορφωτή αποφάσεων. Οι λύσεις δεν μπορούν να επιβληθούν απέξω κι από πάνω. Αμφότεροι, είναι μέρος της πραγματικότητας και των προβλημάτων που αυτή δημιουργεί και επιπλέον οφείλουν να γίνουν μέρος της λύσης τους και της προοπτικής ενός τόπου  (!!).

 Σ αυτό το περιβάλλον, δεν αποκτά νέα δυναμική μόνο ο ρόλος του δημάρχου , αλλά και ο ρόλος της κοινωνίας (των) πολιτών σε ένα εκρηκτικό μείγμα ποιοτικής τοπικής δια-κυβέρνησης. 

Τι (σόι )δήμαρχος είσαι εσύ(??)

Ποιο «προφίλ» δημάρχου συναρμόζει με τα νέα δεδομένα (??). Του αγωνιστή δημάρχου που απλώς διεκδικεί πόρους και κονδύλια από την κεντρική εξουσία, του παρόχου υπηρεσιών που απλώς διαχειρίζεται την εξουσία και τους πόρους  ή του οραματιστή-ηγέτη (??)

Ο αυριανός δήμαρχος δεν αρκεί να έχει καλές προθέσεις για τον τόπο του ή να είναι απλώς αγωνιστής και να διεκδικεί πόρους και κονδύλια από το κεντρικό κράτος, ενίοτε σαν τον «φτωχό συγγενή» ή τον επαίτη. Κονδύλια, τις περισσότερες φορές αποσπασματικά, που αδυνατούν να λειτουργήσουν ως μεταρρυθμιστικά εργαλεία για τον τόπο. Η απορρόφηση ή διεκδίκηση κονδυλίων δεν εγγυώνται απαραίτητα την επιτυχή μετάβαση στη νέα πραγματικότητα και τη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη. Δεν χρειάζονται «έργα» αλλά «έξυπνα» έργα που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες και τη μελλοντική κατάσταση στις πόλεις, με εργαλείο τις εξελίξεις στην πληροφορική (ψηφιακή εποχή).

Ο αυριανός δήμαρχος δεν αρκεί να έχει σαν στόχο μόνο την παροχή υπηρεσιών ή την ορθολογική διαχείριση αρμοδιοτήτων και πόρων. Αυτό μπορεί να το κάνει και ένας manager. Ο δήμαρχος είναι καλό να είναι manager αλλά δεν αρκεί να είναι μόνο αυτό. Δεν αρκεί να κάνει τα πράγματα σωστά αλλά τα σωστά πράγματα δηλαδή να είναι οραματιστής – ηγέτης .

Επιβάλλεται να έχει την ικανότητα να οραματίζεται και να κοιτάζει πέρα από τα εμφανή. Να μπορεί να καταλάβει τα δεδομένα της νέας πραγματικότητας , τη δυναμική της «πόλης» του και των ανθρώπων της και να τα μετασχηματίσει σε πολιτικές αποφάσεις με στόχο την καινοτομία. Να μην βλέπει τον δήμο σαν ένα σκαλοπάτι για την κεντρική εξουσία ή να υποκύπτει στα κομματικά κελεύσματα. Επιπλέον, πρέπει να έχει το σθένος και τη δύναμη να αντιστρατεύεται στο εκάστοτε πολιτικό περιβάλλον χωρίς κομματικές αγκυλώσεις, «χρίσματα» και «επιχρίσματα» και να είναι έτοιμος να κάνει την υπέρβαση τη δεδομένη στιγμή.

Εν τέλει ο αυριανός δήμαρχος θα πρέπει «..να ξεσηκώνει τις ομάδες του να χορεύουν στους ήχους μιας μουσικής που δεν ακούγεται ακόμα_{..»(Warren Bennis)}

Εσύ τι (σόι )δήμαρχο θέλεις (??)

                 Ποιο «προφίλ» της κοινωνίας (των) πολιτών συναρμόζει με τα νέα δεδομένα (??). Του απλού κατήγορου που (κατα)κρίνει, (απο)επιτιμά και διαμαρτύρεται για τις παρασιτικές καταστάσεις που ενδημούν στην τοπική εξουσία, του απλού υπηκόου-ψηφοφόρου με κομματικές αγκυλώσεις ή του ενεργού πολίτη. (??)

Ο αυριανός πολίτης δεν αρκεί να είναι ή να ενεργεί ως απλώς ψηφοφόρος. Η ιδιότητα του «πολίτη» προηγείται αυτή του ψηφοφόρου. Η απαξίωση του πολίτη για την τοπική εξουσία δεν πρέπει να μετασχηματίζεται σε εσωστρέφεια ή αδιαφορία, αλλά σε κριτικό λόγο. Ο αυριανός πολίτης επιβάλλεται να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων και στην τοπική διακυβέρνηση και να γίνεται καταλύτης των αλλαγών. Πότε ήταν η τελευταία φορά (ίσως και να μην υπήρξε) που κάποιος από εμάς συμμετείχε σε συνεδρίαση οργάνων του Δήμου. (??)

Ο αυριανός πολίτης δεν αρκεί να ενεργεί ως κατήγορος για όλα τα κακώς κείμενα στην τοπική εξουσία. Πρέπει να έχει συναίσθηση της ατομικής του ευθύνης γι αυτά στο βαθμό που ενεργεί ως «υποτακτικός» ή «υπηρέτης» ενός πολιτικού συστήματος., που είναι ανεκτικός στον παραγοντισμό και τις πελατειακές σχέσεις, που δεν μπορεί να υπερβεί κομματικές αγκυλώσεις ή να παραμερίσει ιδεολογικές αντιλήψεις στην επιλογή του κατάλληλου προσώπου και να κάνει την υπέρβαση.

Στη δημοκρατία δεν πρέπει να κατηγορούμε τους άλλους για τις επιλογές μας .Κάθε δήμος και κάθε πολιτεία φτιάχνεται από τη συμπεριφορά των πολιτών της. Άραγε, έχει αναζητήσει ο καθένας από εμάς την ατομική του ευθύνη στην επιλογή αυτή (??)

Εν τέλει «η πόλη» φτιάχνει τον «αυριανό» δήμαρχο.(!!)

Αντί επιλόγου…

Αν ναι , πρέπει να καταλάβεις ποια είναι η κατεύθυνση σου … » . Ο στόχος πρέπει να είναι «ξεκάθαρος» ειδικά σε μια πορεία προς το «μέλλον» του τόπου.

Εν Πτολεμαΐδη 30 Αυγούστου 2018

Κ.Ι._