ΤΙ (ΣΟΪ ) ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ(??)… ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΙΤΣΚΟΥ (ΝΟΜΙΚΟΣ), MSC ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΤΙ  (ΣΟΪ ) ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ(??)… ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΙΤΣΚΟΥ (ΝΟΜΙΚΟΣ), MSC ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Τι  (σόι ) πολίτης είσαι εσύ(??)

Γράφει η Αικατερίνη Ιτσκου (Νομικός), MsC στη Δημόσια Διοίκηση

Σκέψου….

Ενεργός Πολίτης :είναι ο υπεύθυνος πολίτης, που είναι ενημερωμένος, ξέρει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, εκφράζει την άποψή του και συμμετέχει ενεργά, δυναμικά κριτικά στην κοινωνία και αυτοκριτικά ενίοτε, διαθέτει αξίες εμφορούμενες από αρετές από τις οποίες ο άνθρωπος πλουτίζει τη ζωή του και ανυψώνει τον πολιτισμό (ο ορισμός ανήκει :στη Χάρτα Ενεργού Πολίτη) .

Ενεργός Πολιτότητα : Η πολιτιτότητα είναι η ιδιότητα του να είναι κανείς πολίτης στα πλαίσια του κοινωνικού, πολιτικού, πολιτιστικού, οικονομικού και εκπαιδευτικού του προφίλ. Ιδιότητα που περιγράφει ο Αριστοτέλης, με έμφαση στη συμμετοχή στα κοινά και στη συνειδητοποίηση του καθήκοντος της ατομικής ευθύνης  (ο ορισμός ανήκει :στη Χάρτα Ενεργού Πολίτη)

Κοινωνία  των Πολιτών: στο χώρο της κοινωνίας των πολιτών οι πολίτες δρουν ως μονάδες και ως πολιτικά υποκείμενα ,που δεν περιορίζουν τη δράση τους στην τυπική άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων με την προσέλευση απλώς στην κάλπη όταν παρίσταται λόγος. Ο πολίτης δρά απόλυτα συνειδητοποιημένος έχοντας  επίγνωση ότι εκτός από δικαιώματα έχει και υποχρεώσεις και ενδιαφέρεται για το κοινωνικό σύνολο όσο ενδιαφέρεται για τις δικές του υποθέσεις

 Ο ρόλος της Πολιτείας : Η πολιτεία πρέπει να προσδίδει αξία και να ενθαρρύνει τον ενεργό πολίτη . Ως εκ τούτου , πρέπει να δημιουργεί συνθήκες και περιβάλλον που να ευνοεί ή να υποστηρίζει ή να προωθεί τη δραστηριοποίηση του ενεργού πολίτη και τη  (συν)διαμόρφωση πολιτικών για το κοινωνικό συμφέρον.

            Η δημοσιονομική κρίση που εδώ και χρόνια έχει ενσκήψει και ενδημεί στη χώρα μας πέρα από την ηθική και ψυχολογική κατάπτωση έχει επιφέρει δραματικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες που έχουν θέσει σε δοκιμασία εκτός από τις  ανθρώπινες αξίες και τα ιδεώδη και τον πολιτειακό θεσμό της δημοκρατίας δημιουργώντας «δημοκρατικό έλλειμμα ». Η δημοκρατία σε καθεστώς κρίσης δεν λειτουργεί σωστά για μια σειρά από λόγους . Ο ανεπαρκής θεσμός της παιδείας και η απουσία ή η ισχνή παρουσία της κοινωνίας των πολιτών καταδεικνύονται αρκετά σημαντικοί.

            Σκοπός της (εκ)παίδευσης πρέπει να είναι η δημιουργία μίας κοινωνίας ελεύθερων, ανεξάρτητων και δημιουργικών ανθρώπων με συμμετοχική δράση  ικανούς να ασκούν κριτική , να αμφισβητούν , να αναπτύσσουν αντίλογο και να (συν)διαμορφώνουν πολιτικές . Η παιδεία είναι αυτή που μαθαίνει την έννοια της κοινωνικής συνείδησης και της συναίσθησης της ατομικής ευθύνης. Συνακόλουθα , είναι αυτή που βοηθά στη «μετάλλαξη» ή τη μετεξέλιξη του πολίτη από «υπήκοο» και « υποτακτικό » σε ενεργό πολίτη ο οποίος αναπτύσσει συμμετοχική δράση και δημιουργεί την  « κοινωνία των πολιτών» ( ρόλος της πολιτείας!)

            Η απουσία μίας ισχυρής κοινωνίας  των πολιτών είναι  ένδειξη μη ορθής λειτουργίας της δημοκρατίας. Είναι κοινή διαπίστωση ότι η κοινωνία απουσιάζει από το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι και παρακολουθεί ως θεατής τις εξελίξεις, αγκυλωμένη ενίοτε σε καταστάσεις δειλίας , παραίτησης , πολιτικής αδράνειας και  απενεργοποίησης. Γίνεται έτσι θύμα ενός εξαχρειωμένου πολιτικού συστήματος ή θύμα εξαχρειωμένων πολιτικών με μεγάλο ωστόσο μερίδιο ευθύνης για την  επιλογή αυτών. Η ευθύνη υφίσταται στο βαθμό που δέχεται , ανέχεται ή ενίοτε προσεταιρίζεται  ένα τέτοιο  πολιτικό σύστημα που καταστέλλει τη δράση του. Στη δημοκρατία δεν πρέπει να κατηγορούμε τους άλλους για τις επιλογές μας . Η ευθύνη αμφίδρομη και αμοιβαία αν και όχι κατ ανάγκη ισομερής , επιμερίζεται  αφενός στους διαχειριστές εξουσίας και αφετέρου στους πολίτες.( ρόλος  του ενεργού πολίτη!!)

Τι (σόι )πολίτης είσαι εσύ(??)

Έχει απευθύνει άραγε ο καθένας από εμάς ποτέ το ερώτημα αυτό στον εαυτό του (??)

Πότε ήταν η τελευταία φορά (ίσως και να μην υπήρξε)  που ο κάποιος από εμάς  ξεκόλλησε από τον «καναπέ « του και βγήκε από τα χαρακώματα ή την βολή της καθημερινότητας του , πρόθυμος να ασχοληθεί με τα προβλήματα της κοινωνίας ή  της τοπικής κοινωνίας ειδικότερα (??)

Πότε ήταν η τελευταία φορά (ίσως και να μην υπήρξε) που ως πολίτης κάποιος από εμάς άφησε τον παθητικό ρόλο του αντιπροσωπευόμενου και συμμετείχε με ενεργητικό ρόλο σε έναν πολιτικό δημόσιο διάλογο για ένα κοινωνικό ή τοπικό  θέμα (??)

Πότε ήταν η τελευταία φορά (ίσως και να μην υπήρξε) που  κάποιος από εμάς αφιέρωσε χρόνο στην κοινωνική του δράση από ότι στην επαγγελματική του σταδιοδρομία , τις ψυχαγωγικές του δραστηριότητες  ή την οικογενειακή του ζωή  (??)

            Πόσο εύκολη ή πόσο αντικειμενικά δύσκολη είναι η συμμετοχή στη δημόσια ζωή  κάποιου από εμάς όταν προέχει αφενός το ζήτημα του αγώνα της επιβίωσης στις δύσκολες οικονομικές στιγμές που διάγουμε και διαβιούμε και αφετέρου όταν το σύστημα είναι περίπλοκο ή κάποιες φορές υποκινούμενο από διάφορες ομάδες συμφερόντων.(??)

Πόσο εύκολη ή δύσκολη υπόθεση είναι τελικά να απεκδυθεί κανείς ένα μοντέλο ή πρότυπο συμπεριφοράς σύμφωνα με το οποίο υπέρτατη αξία ή ο αυτοσκοπός σε κάποιες περιπτώσεις , είναι η ικανοποίηση των προσωπικών συμφερόντων , η απληστία , η πλεονεξία και ο καταναλωτισμός γενικότερα και να υιοθετήσει το πρότυπο όπου προεξάρχον είναι το γενικό συμφέρον (??)

Πότε ήταν η τελευταία φορά (ίσως και να μην υπήρξε) που κάποιος από εμάς συμμετείχε σε μία εκδήλωση διαμαρτυρίας ή ένα συλλαλητήριο για ένα εθνικό  ή τοπικό  θέμα (??)

Εξ αφορμής …

Συν + λαλω (λαλλητηριο):σημαίνει δημόσια συγκέντρωση από πολίτες για να διαμαρτυρηθούν ή (απλά να εκφράσουν) για τις απόψεις και τα δικαιώματά τους (ο ορισμός ανήκει στο https://el.wiktionary.org/wiki/συλλαλητήριο).

Ελέχθησαν πολλά τις τελευταίες ημέρες και διατυπώθηκαν ή ακούστηκαν πλείστες όσες απόψεις εναντίον ή υπέρ του συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη για το μείζον εθνικό μας θέμα. Ένα συλλαλητήριο ειδικά όταν είναι μαζικό, αποτελεί ένα αποτελεσματικό και δημοκρατικό στοιχείο της κοινωνίας των πολιτών. Ενίοτε μάλιστα, ο συμβολισμός του  δίνει και μια σπάνια δύναμη ειδικά όταν σ αυτό βρίσκουν τόπο η κοσμιότητα , η δημοκρατία , το ήθος και ο πολιτισμός . Σίγουρα δεν είναι το μοναδικό μέσο έκφρασης της κοινωνίας των πολιτών ωστόσο, αναμφίβολα αποτελεί γνήσια έκφραση της δημοκρατίας.

Είναι κακό να διατυπώνονται συλλήβδην κρίσεις ενθεν κακείθεν που δημιουργούν εντυπώσεις ή καθεστώς διχασμού και πόλωσης.

Καλό και συνετό είναι να μη λοιδορούνται αυτοί που δεν συμμετείχαν (για πολλούς και διάφορους λόγους ) αλλά πολύ περισσότερο αυτοί που «ξεβολεύτηκαν» από τη βολή της καθημερινότητά τους  και πήραν μέρος σ αυτό (!!).

            Εν Πτολεμαϊδι 22-01-2018

            Με εκτίμηση

            Κ.Ι._