ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ, ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ…. ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

Ναι ναι, σε αναγνωρίζω, εσύ είσαι πραγματικά ο μήνας Μάρτης. Την

μία κλαις, την άλλη γελάς, την μία χιόνι, την άλλη ήλιος καλοκαιριάς! Πραγματικά σε αναγνωρίζω, εσύ είσαι αυτός, ο άστατος μήνας, Μάρτης. Και δεν σου καταλογίζω τίποτα ενοχοποιητικό, δεν έχω δικαίωμα και δεν πρέπει, αφού ότι κάνεις, ότι γίνεται και συμβαίνει στην διάρκεια των ημερών σου, οφείλεται στην άρνηση του Χειμώνα να απομακρυνθεί, στην προσπάθεια του να μείνει-να παραμείνει αλλά και στην ευνόητη και δίκαιη αντίδραση των σωματοφυλάκων της Άνοιξης να υπερασπιστούν του δικαιώματος της να έλθει την ώρα που πρέπει κι αυτή που ο πατέρας της Χρόνος όρισε.

   Δεν θέλει ο Χειμώνας εύκολα να αποσυρθεί. Δίνει μάχες, γίνονται αψιμαχίες, μην κοιτάτε το Καλοκαίρι που αποσύρετε χωρίς αντιστάσεις, άλλο είναι εκείνο. Τον Χειμώνα δεν τον θέλει κανείς, πεισμώνει λοιπόν, μουλαρώνει, το δικό του θέλει  να κάνει, πάει κόντρα στον Πατέρα κι

ας ξέρει πως θα τα σπάσει τα μούτρα του τελικά!
  Δίνει μάχες λοιπόν, κάνει αψιμαχίες και’μεις τις βλέπουμε σαν χιόνι κακοκαιρίας απ’την μια, σαν ήλιο Καλοκαιριού απ’την άλλη! Σ’αναγνωρίζω μήνα Μάρτη το λοιπόν, είσαι εσύ και μόνο εσύ θα μπορούσες να είσαι, τόσο άστατος και γοργά μεταβαλλόμενος! Αλλά και τόσο ξεχωριστός και σημαντικός, όπως όλοι τελικά!!!