ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΩ ΕΓΩ, ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΣ ΕΣΥ, ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΑΕΙ;… ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

Δεν είναι εύκολο, ποτέ δεν ήταν, ν’αφήνεις την βόλεψη σου, ότι

άλλο έχεις σχεδιάσει, προγραμματίσει ή πρέπει να κάνεις και να τρέχεις κάπου που μπορεί και να καταλήξει… Η Παναγιά λες να βοηθά που σε λίγο το γενέθλιο της θα εορτάζεται. Ωστόσο, ποιος άλλος μπορεί να πάει; Οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και τα ανήλικα, οι εργαζόμενοι, οι οικογενειάρχες με φουλ τις ευθύνες και υποχρεώσεις, οι ασθενείς, οι χειρουργημένοι στα νοσοκομεία, οι άνεργοι που και το μισό εβρό μετράνε, άρα τα όποια ναύλα γι’αυτούς είναι μεγάλη υπόθεση; Ποιος άλλος μπορεί να πάει; Μήπως εκείνοι που πήραν Ελληνική υπηκοότητα, αλλόδοξοι όμως και αλλόθρησκοι είναι ή ακόμη και εκείνοι που του Έλληνα την ψυχή αρνούνται για αργύρια; Όμως, ποιος έμεινε για να πάει; Ο Παύλος Μελάς και οι άλλοι Μακεδονομάχοι άφηναν πολλά περισσότερα και πήγαιναν σε πολύ χειρότερα για να κάνουν το χρέος στην Πατρίδα!!! Καμιά σύγκριση ασφαλώς με αυτούς τους μεγάλους, τους γενναίους, τους ωραίους δεν μπορεί να γίνει!!! Το λοιπόν, αν δεν πάω εγώ, αν δεν πας εσύ να φωνάξουμε στους που ανέλαβαν να υπηρετήσουν το Έθνος να κοιτάξουν καλά να κάνουν το χρέος τους προς την Πατρίδα, γιατί Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, οπότε οι προδοσίες πρέπει να πάψουν και όσες γίναν ν’ακυρωθούν, τότε ποιος θα πάει;