Τι σημαίνουν στην πράξη οι προτάσεις Τσίπρα για την Κοζάνη και τη Δυτική Μακεδονία (του Γιάννη Νεβεσκιώτη)
Τι σημαίνουν στην πράξη οι προτάσεις Τσίπρα για την Κοζάνη και τη Δυτική Μακεδονία. Όταν μιλάμε για πολιτικές προτάσεις, το ερώτημα για εμάς στην Κοζάνη και τη Δυτική Μακεδονία είναι πάντα ένα και συγκεκριμένο. Τί σημαίνουν όλα αυτά για τον τόπο μας;
Παρακολουθώντας χθες τις εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα, είναι σαφές ότι η πρόταση που κατέθεσε δεν είναι γενική αλλα συγκροτημένο σχέδιο που δίνει ουσιαστικές απαντήσεις στις πληγές της περιοχής μας. Και οφείλω να σημειώσω πως, προσωπικά, δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από τη δουλειά του Ινστιτούτου και απο το συντονισμό των τομεαρχών από τον Κώστα Γαβρόγλου, με κάθε τομεάρχη διακεκριμένο στο αντικείμενό του.
Η Δυτική Μακεδονία σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος μιας βίαιης και πρόχειρης απολιγνιτοποίησης. Η ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος σε σταθερή και προσιτή τιμή για κάθε νοικοκυριό, η μείωση των λογαριασμών και η απόλυτη προστασία από διακοπές ρεύματος σε όσους αδυνατούν να πληρώσουν, αποτελούν στοιχειώδη δικαιοσύνη για έναν τόπο που τροφοδότησε με ενέργεια όλη τη χώρα. Με τις ενεργειακές κοινότητες, την αποθήκευση και τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, η περιοχή περνάει από τη θέση του θεατή στη θέση του πρωταγωνιστη.
Όμως, δεν αρκούμαστε στο να είμαστε απλώς ένας τόπος υποδοχής φωτοβολταϊκών. Διεκδικούμε να γίνουμε κέντρο παραγωγής της ίδιας της τεχνολογίας της μετάβασης. Σήμερα, ο εξοπλισμός για τα μεγάλα έργα εισάγεται σχεδόν στο σύνολό του ωστόσο, μέρος αυτής της παραγωγής πρέπει και μπορεί να γίνει στην Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα. Από τα εξαρτήματα τα καλώδια και τις μεταλλικές κατασκευές μέχρι τα συστήματα διαχείρισης και αποθήκευσης ενέργειας, έχουμε την τεχνογνωσία να στήσουμε νέα βιομηχανική βάση.
Η ίδια λογική διέπει και τον αγροδιατροφικό τομέα. Τα υδροπονικά θερμοκήπια στην Πτολεμαΐδα δείχνουν ήδη ότι η περιοχή μπορεί να περάσει στη σύγχρονη παραγωγή με γεωργία ακριβείας και αυτοματισμούς. Όταν συνδυάζεις φθηνή ενέργεια με την έρευνα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, μπορείς να δημιουργήσεις μια αλυσίδα αξίας, από την παραγωγή και την τυποποίηση, μέχρι τη συσκευασία, τη διακίνηση και τις εξαγωγές. Και είναι κάτι στο οποίο έδωσε χθες έμφαση ως απάντηση στην ακρίβεια πέραν του 6% στα τρόφιμα που είναι αναγκαίο και ρεαλιστικό.
Για να γίνουν όμως όλα αυτά, απαιτούνται υποδομές. Και εδώ η συζήτηση για το τρένο πρέπει να αποκτήσει επιτέλους τη σωστή της διάσταση. Δεν ζητάμε απλώς να έχουμε τρένο..Θεωρείται αδιανόητο η σιδηροδρομική σύνδεση της Δυτικής Μακεδονίας να παραπέμπεται στις καλένδες. Η σύνδεση της Κοζάνης με τη Βέροια, τη Θεσσαλονίκη, την Καλαμπάκα, την Ηγουμενίτσα και τελικά με το βαλκανικό δίκτυο, είναι η βασική προϋπόθεση για να αποκτήσει η περιοχή μας εμπορευματικό ρόλο στον βαλκανικό διάδρομο. Και αυτό τονίστηκε ως προτεραιότητα της επόμενης μέρας . Ήδη η περιφέρεια μετέφερε εγγύτερα τον τραγικό χρονικό ορίζοντα του 2044 εγγύτερα με την μελέτη 5 εκατομμυρίων, άρα η προτεραιότητα της ΕΛΑΣ βρίσκει προετοιμασία και ευήκοα ωτα!
Στο πεδίο της παιδείας και της τοπικής οικονομίας, η πρόταση για φοιτητική υποτροφία 500 ευρώ τον μήνα σε όσους σπουδάζουν σε περιφερειακά πανεπιστήμια μακριά από τον τόπο τους, αφορά άμεσα την πανεπιστημιούπολη της Κοζάνης. Στηρίζει έμπρακτα τις οικογένειες, ενώ παράληλα διοχετεύει πόρους στην τοπική αγορά, τα ενοίκια, την εστίαση και το εμπόριο, ισχυροποιώντας το Πανεπιστήμιο ως αναπτυξιακό πυλώνα.
Παράλληλα, η μεταφορά του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης στην Κοζάνη , που κάποιοι σπεύδουν να διακωμωδήσουν έχοντας καταπιεί απίστευτες εξαγγελίες στο παρελθόν, δεν είναι πυροτέχνημα. Η αποκέντρωση κρατικών δομών εφαρμόζεται με επιτυχία σε όλη την Ευρώπη. Στην περίπτωσή μας, η εγκατάσταση του Υπουργείου μπορεί να διασυνδεθεί οργανικά με το Πανεπιστήμιο, το AI Factory και τις ενεργειακές τεχνολογίες, δημιουργώντας ένα πραγματικό οικοσύστημα καινοτομίας.
Τέλος, απέναντι στο οξύ δημογραφικό πρόβλημα και τη γήρανση του πληθυσμού, η κοινωνική πολιτική με μέτρα όπως η δραστική μείωση ή κατάργηση της συμμετοχής στα φάρμακα για τους συνταξιούχους έχει διπλή σημασία. Πέρα από την αυτονόητη κοινωνική προστασία, ενισχύει το διαθέσιμο εισόδημα των ηλικιωμένων, το οποίο επιστρέφει άμεσα στην τοπική αγορά.
Το διακύβευμα για τη Δυτική Μακεδονία είναι σαφές. Η γρήγορη υπερκοστολόγηση του από την κυβέρνηση η οποία γνωρίζει καλά τη μεθοδολογία είναι μια κίνηση αντιπολίτευσης παρά ουσίας αφού το βάθος εφαρμογής του σχεδίου δικαιολογεί σε μεγάλο μέρος τα κόστη, ενώ η μεταφορά του πλούτου του 1% με 1% φόρο μπορεί με τη σωστή μόχλευση να παράξει τεράστια ποσά για την κοινωνία και όχι για τα κέρδη των λίγων.
Εξάλλου τα χρέη των κομμάτων αποτελούν πεδίο δόξης λαμπρόν για να αποδείξει το γαλάζιο οικονομικό επιτελείο την ίδια ταχύτητα ανταπόκρισης.
του Γιάννη Νεβεσκιώτη
