ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΑΣΤΡΑΨΩ ΔΥΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ
Θέλω να σου αστράψω δυο χαστούκια
να ξυπνήσεις.
Σε εσένα τον δεκαεξάρι που οδηγείς το παπί με το κράνος αλα μπρατσέτα, σε εσένα τον εικοσιπεντάρι που γ@μας και δέρνεις.
Θέλω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα θέλω να δω τη μαγκιά σου, τι λες λοιπόν πάμε; Ακολούθα με.
Ο δρόμος ανηφορικός, νεκρική ησυχία, τριγύρω κάθε ηλικίας μαυροντυμένοι με κόκκινα ματια , προχώρα μη μασάς, εσύ δε πιάνεις το διακοσάρι για πλακα; Συνεχίζουμε λοιπόν, ο ήλιος ψηλά σου καίει τη πλάτη , να τη η εκκλησιά .
Ο κόσμος πήχτρα και δεν ακούγεται ανάσα , τρομακτικό ε; Προχώρα , αργείς, ακολουθούν κι άλλοι μη σταματάς, μπες μέσα πάμε να δούμε το νεκρό.
Έχεις πάει σε κηδεία εικοσάχρονου; Οχι ε; Βγάλε το σκασμό τότε και κοίτα.
Τι έγινε ; Δε μπορείς να δεις καθαρά; Τα μάτια σου τρέχουν ασταμάτητα? τσούζουν; εκεί σε θέλω , σκασε και κοίτα!
Έχεις δει ποτέ παλικάρια γύρω απο φέρετρο ψηλά σαν λεύκες να κλαίνε ανεξελεγκτα σα μωρα παιδια; Λέγε ρε έχεις δει; Έχεις δει πατέρα να χτυπάει το φέρετρο και να φωνάζει με ολη του τη δυναμη “Σήκω γιε μου να φύγουμε;”
Λέγε ρε είδες ; Έχεις δει μάνα νεκρή καθισμένη σε καρέκλα να αναπνέει ; Είδες;
Όχι αγάπη μου δε θα φύγεις, τώρα θα το δεις ολο το έργο, θα δεις το πατέρα να βροντάει να σπάσει το φέρετρο απ’το πόνο, θα δεις τη μάνα να λιποθυμάει και να τη συνεφέρνουν για να συνεχίσει το Γολγοθά , θα ακούσεις κραυγές απο Αρχαία Τραγωδία να σου ξεσκίζουν τη ψυχή και μετα θα καταλάβεις για πάντα τι θα πει μαγκιά.
Μαγκιά λοιπόν δεν ειναι ούτε τα ποτά , ουτε τα τερμα κοντέρ, ουτε οι γκόμενές , ουτε οι κόντρες…
Μαγκιά αγορίνα μου είναι να σου ξεσκίζουν την ψυχή, να σε σκοτώσουν και να πρέπει να ζησεις.
Να ζήσεις γιατί έχεις ακόμη ενα παιδι που σε περιμένει και συ πρέπει να σταθείς
ΒΡΑΧΟΣ αυτη είναι μαγκιά κι απο ‘δω και στο εξής σεβασμός.
Ξυπνα και ζησε.
Ειρήνη Λαγούτατζη
Ένα κείμενο, γροθιά στο στομάχι…
Η ζωή δεν είναι μαγκιά κλανιά και εξάτμιση….
Δεν είμαστε οι άρχοντες του δρόμου…
Δεν είναι όλα για την πλάκα….
Όχι άλλο αίμα στην άσφαλτο, όχι άλλο πόνο, όχι άλλα δάκρυα.
