ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΟ ΑΓΑΠΗ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΑΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΠΑΤΕΡΑ ΟΛΟ ΑΓΑΠΗ… ΓΡΑΦΕΙ Ο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΑΣ

Επάνω στη γη κανείς δεν είναι αναμάρτητος. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί και ένοχοι σηκώνοντας ο καθένας μας ένα φορτίο από αμαρτίες, πάθη, αδυναμίες, απροσεξίες, οι οποίες έχουν επιβαρύνει τη ζωή μας. Φέρουμε όλοι μας ένα ποινικό με ποικίλες αμαρτίες, βαριές, ελαφρές, πολλές, λίγες, μηδενός εξαιρουμένου, εκτός του Θεού. Η ζωή μας ολόκληρη συνεχώς παράγει αμαρτίες. Αμαρτάνουμε με τη σκέψη , με τη καρδιά, με όλες τις αισθήσεις τις σωματικές και τις πνευματικές της ψυχής. Σκεφθείτε τι μεγάλη παραγωγή αμαρτίας έχουμε! Όλοι λοιπόν εμείς οι ταλαίπωροι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από τη συγχώρηση από το Θεό, από την ακύρωση όλης αυτής της παραγωγής των αμαρτημάτων. 

Άκου όμως τον Χριστό που σου λέει “παιδί μου σε αγαπώ . Μην τιμωρείς τον εαυτό σου. Εγώ Έχω πληρώσει. Εγώ Έχω θυσιαστεί.  Ήρθα στον κόσμο για να σου δείξω ότι για όλα τα λάθη που κάνεις σε καταλαβαίνω,  και σου δίνω το Χέρι ΜΟΥ. Οχι για να σκαλίσουνε τα λάθη σου , μα για να σε σηκώσω και να σου δείξω την πορεία  μπρόστα. Προχώρα.” 

” Γύρισε ο άσωτος , και ο πατέρας μέσα στην ευγένεια. Χωρίς να σκαλίζει το παρελθόν του. Δεν τον έκανε να νιώσει χάλια . Αντίθετα ήθελε να του κάνει την ζωή του όμορφη.

Έτσι είναι ο Θεός .Πατέρας Αγάπη Έλεος !!!

Του έδωσε καινούργια παπούτσια , ρούχα, δαχτυλίδι.

Εσύ  όμως νιώθεις πολύ ένοχος.

Νιώθεις πως δεν αξίζεις . 

Ακούς εκείνη την φωνή συνέχεια μέσα σου ” εγώ  δεν αξίζω την αγαπή του θεού,  σιγά μην αγαπά  εμένα ο θεός, δεν είμαι άξιος για αγάπη”. (π.Ανδρέας Κονάνος).

Θα πρέπει να καταλαβείς και να το πιστέψεις  ότι  όταν εξομολογηθείς και αισθανθείς αυτήν  την καθαρότητα που χαρίζει μόνο ο Χριστός , να πείς “τελείωσαν αυτά όσα έκανα ανήκουν σε μια άλλη εποχή . Τα είπα εξομολογήθηκα έκλαψα , μετάνοιωσα. Δέχομαι μέσα μου οτι ο Χριστός με συνχωρεί  και με αγαπάει . Και αποδέχομαι την άφεση που μου χαρίζει”. 

Εκείνη την ώρα που κοινωνείς , που πήγες να πάρεις τον Κύριο και άνοιξες το στόμα σου!!!  Έκεινη την ώρα άκουσες “Σώμα και Αίμα  Χριστου εις άφεσιν αμαρτιών  και εις ζωήν αιώνιον” .

Αυτή η άφεση , η αγάπη, αυτή η αποδοχή και η Χάρη και δωρεά που πήγαν ???. 

Το θέμα δεν είναι να γίνουμε άνθρωποι της Εκκλησίας με την έννοια των εξωτερικών τύπων. Δεν έχει νόημα να πηγαίνουμε τυπικά στα Μυστήρια αλλά να τα βιώνουμε πραγματικά με τρόπο υπαρξιακής σχέσης. 

Υ.Γ

Πολλοί. θα πούνε εσύ. ασχολήσε με τα πνευματικά , εδώ έχουμε σοβαρά προβλήματα , πανδημίες , πολέμους ,πείνα ανεργία … Αλλά καημένε άνθρωπε σε αρέσει να πλατσουρίζεις 

στη βρώμικη επιφάνεια του ψεύτικου κόσμου , να ασχολήσε με τον  Χάρο να πηγαίνεις εκεί που μυρίζει  θάνατο . Αντί να κάνουμε την κίνηση να βυθιστούμε στα γνήσια νοήματα της ζωής στον ωκεανό του πνεύματος ώστε να ανακαλύψουμε τον πολύτιμο μαργαρίτη που είναι ο Κύριος και να ζητήσουμε όλοι μαζί  να μας λυτρώσει .

Καλό  αγώνα .