Στην πνευματική μας αδελφή Μελπομένη που άφησε έμας και πήγε στην αγκαλιά Του Πατέρα Μας… Γράφει ο Γιάννης Λάλας

Στην πνευματική μας αδελφή Μελπομένη που

άφησε έμας και πήγε στην αγκαλιά Του Πατέρα Μας… Γράφει ο Γιάννης Λάλας

Στεναχωρεθήκαμε ,λυπηθήκαμε ολοι που μας άφησες ,αλλά μετά σκέφτηκα κάτι και ήθελα να γράψω κάτι για σένα…

 Κάποτε μια οικογένεια έχασε τρία απο τα τέσσερα παιδιά που είχε, μέσα σε μια βδομάδα απο διφθεριτιδα .Μόνο ένα τρίχρονο κοριτσάκι ξεπέρασε τον κίνδυνο.

Οι οικογένεια ήταν πιστοί χριστιανοί . Συντομα ήρθε το Πάσχα ,ο πατέρας παρακολουθούσε τα μαθήματα ,του καταχητικού σχολείου, κάποια στιγμη ο ιερέας μίλησε για την Ανάσταση, και ο πατέρας πήρε μέρος στην συζήτηση .Και είπε για τα παιδιά του και την ελπίδα του για την Ανάσταση τους, πολλοί απο το ακρωατήριο έκλαιγαν, ο πατέρας με απόλυτη εμπιστοσύνη παρέμινε ήρεμος!!!

Οταν τελείωσε το κατηχητικό , ένα αγοράκι καθώς γύριζε σπίτι του με τον μπαμπά του, σχολίασε:”Αυτός ο κύριος πρέπει πραγματικά να πιστεύει στην Ανάσταση του Χριστού”. “Ολοι οι χριστιανοί την πιστεύουν” απάντησε ο πατέρας του. “Ναι” είπε το παιδί ” αλλα όχι όπως αυτός ο κύριος!!! Οταν πραγματικά πιστεύεις στην Ανάσταση Του Ιησού Χριστού , όλοι οι πόνοι αυτης της ζωής γλυκαίνουν, ακόμη και ο πόνος του χωρισμού απο τον θάνατο ,ενός αγαπημένου προσώπου, όπως ήσουνα εσύ αγαπημένη μας αδελφούλα . Αλλα ξέρουμε θα μας βλέπεις πάλι όλους μαζί στο μοναστήρι μας και θα είσαι μαζί μας και εμείς μαζί σου!!!  

Η Ανάσταση μας έφερε την ελπίδα της αιώνιας ζωής και θα ξανά είμαστε όλοι μαζι στην Ουρανια Βασιλεια Του !! ΑΜΗΝ

Υ.Γ έδωσες την μάχη ,πολέμησες με τα όπλα που εσύ ήξερες πολύ καλά,απο εχθες με τρώει ενα γιατί!!! Και ηρθε στο μυαλό μου ” να γίνει το θελημά σου όπως στον ουρανό ετσι και στη γή” αυτο λέμε κάθε μέρα στο Πάτερ Υμών,τότε μου έφυγε το γιατί???