ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ! HΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ… ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

Ναι, ναι είμαι περήφανη που ήμουν κι εγώ εκεί, που κατάφερα να

ξεπεράσω τα όποια εμπόδια ορατά κι αόρατα και να βρίσκομαι εκεί που έπρεπε. Για λίγα μπορώ στην ζωή μου να πω-ισχυριστώ πως είμαι περήφανη π.χ. τον εργάτη αλλά τίμιο πατέρα, την πολύτεκνη και συνέχεια για την Ελλάδα και τους ήρωες της όπως τον Αθανάσιο Διάκο, μιλούσα μητέρα, που ήμουν εκεί. Πριν την ώρα μας γερνάμε, ο θάνατος πλησιάζει πρέπει να έχουμε συμβάντα ζωής για τα οποία άξια θα είμαστε περήφανοι.

Ευχαριστώ τους Πτολεμαίους Μακεδόνες που είναι εκεί. Που είχαν την σκέψη, πρωτοβουλία και δώσαν το κάλεσμα και προέκυψε η ευκαιρία και είμασταν εκεί που έπρεπε, εμείς με την Σημαία την Ελληνική στα χέρια κι απέναντι με τα όπλα στα χέρια τα σώματα εκφοβισμού και καταστολής, τα σώματα υπηρέτησης-εξυπηρέτησης όχι του Λαού αλλά τους κυβερνώντες, ανεξαρτήτως του ποιοι είναι αυτοί π.χ. άνομοι και παράνομοι!!!

  Περαστικά στον χτυπημένο συμπολίτη αδελφό, να είναι με την βοήθεια της Παναγιάς μας γρήγορα καλά και στο σπίτι του, την Παναγιά που μπροστά στο σπίτι της λιμνούλα το αίμα του έχυσε από βάναυσο στο κεφάλι χτύπημα!!! Αίσχος!!!

   Στον αδελφό Ξανθόπουλο Ιωάννη καλή ευκολία, γρήγορα δικαίωση ο Θεός και οι Έλληνες είναι μαζί του.

   Ότι και να γίνει δεν ξεχνάμε και βροντοφωνάζουμε: ¨Η Μακεδονία είναι μία και είναι Ελληνική”!!!