Εὐχαριστία Γ’… γράφει ο Αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Μανάδης

Γιὰ πόσες ἀκριβὲς δωρεές, ποὺ μᾶς χάρισε 

ἁπλόχερα ὁ Θεός, χρωστοῦμε νὰ τὸν εὐχαριστοῦμε; Ἐρωτᾶ ρητορικὴἐρώτησι καὶἀποκρίνεται ὁ Μέγας Βασίλειος.

«Ἂς διδαχθοῦμε, πόσες εἶναι ἐνώπιόν μας, ὡς ἀφορμὲς εὐχαριστίας, οἱ μεγαλοδωρεὲς τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὶς ὁποῖες πρέπει νὰ τὸν εὐχαριστοῦμε; Πρῶτα μᾶς ἔδωσε ζωή, ἐνῶ δὲν ὑπήρχαμε. Μᾶς ἔπλασε κατ’ εἰκόνα δική του. Ἔχουμε νοῦ καὶ λογική, ποὺ συμπληρώνουν τὴν φύσι μας, μὲ τὰὁποῖα γνωρίσαμε τὸν Θεό. Μὲ αὐτὰ μαθαίνουμε μὲἀκρίβεια τὶς ὀμορφιὲς τῆς κτίσεως, σὰν δηλαδὴνὰὑπάρχουν γραμμένα κάποια γράμματα. Ἔτσι διαβάζουμε τὴν μεγάλη πρόνοια καὶ σοφία τοῦΘεοῦ γιὰὅλα. Μποροῦμε νὰ διακρίνουμε τὸἀγαθὸἀπὸ τὸ κακό. Διδασκόμαστε ἀπὸ τὴν φύσι νὰδιαλέγουμε τὸ συμφέρον καὶ νὰἀποστρεφώμαστε τὸ βλαβερό. Ἀφοῦἀποξενωθήκαμε ἀπὸ τὸν Θεὸμὲ τὴν ἁμαρτία, ἀνακληθήκαμε πάλι στὴν οἰκογένειά του μὲ τὸ αἷμα τοῦ Μονογενοῦς καὶγλυτώσαμε ἀπὸ τὴν ἀτιμωτικὴ δουλεία. Τέλος ξεπερνοῦν τὴν δύναμι τῆς σκέψεως καὶ τῆς λογικῆς οἱἐλπίδες τῆς ἀναστάσεως, οἱἀπολαύσεις ἀγγελικῶν ἀγαθῶν, ἡἐν οὐρανοῖς βασιλεία καὶ τὰὑποσχεμένα ἀγαθά.

Πῶς λοιπόν, ὅλα αὐτὰ δὲν ταιριάζουν νὰ εἶναι αἴτια ἀτέλειωτης χαρᾶς καὶ παντοτινῆς εὐφροσύνης, ἀλλὰ νὰ νομίζη αὐτὸς ποὺ εἶναι παραχορτᾶτος καὶ γλεντάει καὶ ξαπλώνει ἄνετα καὶ ροχαλίζει σὲἁπαλὸ κρεββάτι, ὅτι αὐτὸς τάχα ἀξίζει νὰ ζῆ χαρούμενος;…

Νὰἀποβλέπης πρὸς τὴν δόξα ποὺ εἶναι ἀποκειμένη στοὺς οὐρανοὺς καὶ κερδίζεται μὲ τὴν ὑπομονή. Ζημιώθηκες; Ἀτένισε στὸν ἐπουράνιο πλοῦτο καὶ στὸν θησαυρό, τὸν ὁποῖο κατέθεσες γιὰτὸν ἑαυτό σου μὲ τὰἀγαθὰἔργα. Ἔχασες τὴν πατρίδα σου; Ὅμως ἔχης πατρίδα τὴν ἐπουράνια Ἱερουσαλήμ. Ἔχασες ἕνα παιδί; Ἀλλὰἔχεις ἀγγέλους, μαζὶ μὲ τοὺς ὁποίους θὰ συναντηθῆς γύρω ἀπὸ τὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ εὐφρανθῆς τὴν αἰώνια εὐφροσύνη. Ὅταν ἀντισταθμίσης τὰπαρόντα θλιβερὰ μὲ τὰ προσδοκώμενα ἀγαθά, θὰ φυλάξης τὴν ψυχή σου ἄλυπη καὶἀτάραχη. Αὐτὸεἶναι στὸὁποῖο μᾶς προσκαλεῖἡἐντολὴ τοῦἀποστόλου.

Οὔτε τὰ χαρούμενα τῶν ὑλικῶν πραγμάτων νὰ γεμίζουν τὴν ψυχή σου μὲἄμετρη χαρά, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὰ λυπηρὰ νὰ σὲ κάνουν κατηφῆ καὶ συνεσταλμένο καὶ νὰ ταπεινώνουν τὸ γενναῖο φρόνημά σου» (ΕΠΕ 6,84).

8.1.2021

ἀρ.νι.μα.