Η Πίστη που κοιτάζει ξανά προς τον τόπο της;

Η Πίστη που κοιτάζει ξανά προς τον τόπο της;

Υπάρχουν άνθρωποι που, όσο μακριά κι αν βρεθούν από τον τόπο που γεννήθηκαν, δεν παύουν ποτέ να τον κουβαλούν μέσα τους.

Η Πίστη Κρυσταλλίδου είναι μια τέτοια περίπτωση.

Γέννημα-θρέμμα της Πτολεμαΐδας, με διαδρομή πλέον στην Αθήνα, εξακολουθεί να κοιτάζει τη Δυτική Μακεδονία όχι απλώς ως τον τόπο καταγωγής της, αλλά ως έναν τόπο που γνωρίζει, αγαπά και –όπως αποδεικνύει και το πρόσφατο κείμενό της– θέλει να δει να ξαναβρίσκει την αυτοπεποίθησή του.

Η χθεσινή της παρουσία δίπλα στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και η ματιά της στη Δυτική Μακεδονία μέσα από την ιστορία του μικρού Νέστορα δεν πέρασαν απαρατήρητες.

Γιατί πίσω από τα εργοστάσια, τις επενδύσεις, τη Δίκαιη Μετάβαση και τις νέες θέσεις εργασίας υπάρχει ένας πολύ μεγαλύτερος στόχος: να μπορούν τα παιδιά αυτού του τόπου να έχουν μέλλον στον τόπο τους.

Και ίσως εδώ βρίσκεται και ένα ενδιαφέρον πολιτικό μήνυμα.

Η Πίστη Κρυσταλλίδου έχει πλέον αποκτήσει εμπειρία, παρουσία και πολιτικό λόγο που ξεπερνούν τα όρια της Αθήνας. Όμως η χθεσινή της αναφορά στη Δυτική Μακεδονία έδειξε κάτι διαφορετικό: ότι η σχέση της με τον τόπο της παραμένει ζωντανή.

Και όταν ένας άνθρωπος με τέτοια διαδρομή αρχίζει να κοιτάζει ξανά πιο έντονα προς την πατρίδα του, εύλογα δημιουργούνται σκέψεις και συζητήσεις.

Θα μπορούσε άραγε η Πίστη να επιστρέψει πολιτικά στον τόπο της;

Και ακόμη περισσότερο: θα μπορούσε να είναι ένα από τα πρόσωπα που θα διεκδικήσουν, με τη Νέα Δημοκρατία, την εκπροσώπηση της Π.Ε. Κοζάνης στην επόμενη Βουλή;

Επισήμως, βεβαίως, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα τέτοια ανακοίνωση.

Στην πολιτική, όμως, υπάρχουν και οι κινήσεις που προηγούνται των ανακοινώσεων.

Και κάποιες φορές, μια φωτογραφία, ένα ταξίδι στον τόπο σου και λίγα λόγια για το μέλλον των παιδιών του, αρκούν για να ξανανοίξει μια συζήτηση που ίσως να μην είχε ποτέ πραγματικά κλείσει.

Η Πίστη Κρυσταλλίδου μπορεί να ζει στην Αθήνα. Η Πτολεμαΐδα, όμως, φαίνεται πως παραμένει μέσα της.

Και ίσως η Δυτική Μακεδονία να έχει ακόμη λόγους να περιμένει να τη δει πιο συχνά.

 

………………………………

Ακολουθεί η ανάρτηση που έκανε στα κοινωνικά δίκτυα για την επίσκεψη του πρωθυπουργού.

“Χθες «συνάντησα» κάτι που είχα καιρό να δω στη Δυτική Μακεδονία. Χαμόγελα. Και, κυρίως, προσδοκία.

Είχα την τιμή να ακολουθήσω τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στην περιοδεία του στον τόπο μου.

Μέσα σε σχεδόν 10  ώρες, από τη Φλώρινα, ως την Πτολεμαΐδα και μέχρι την Κοζάνη, είδαμε εργοστάσια που μεγαλώνουν, νέες επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας, έργα που για χρόνια συζητούσαμε και σήμερα πια υλοποιούνται.

Και για μια περιοχή που πέρασε μια δύσκολη περίοδο αμφισβήτησης και ανασφάλειας για την επόμενη μέρα της, αυτό έχει μεγάλη σημασία.

Γιατί η Δίκαιη Μετάβαση παύει σιγά σιγά να είναι ένας σχεδιασμός πάνω στο χαρτί. Αρχίζει να γίνεται εργοτάξια, επενδύσεις , δουλειές, καλύτερα νοσοκομεία, τηλεθέρμανση. Αρχίζει να γίνεται προοπτική.

Κρατώ όμως από τη χθεσινή ημέρα και μια μικρή στιγμή.

Στο εργοστάσιο της δημοτικής επιχείρησης «Ξινό Νερό», μιας επιχείρησης που από 8 εργαζόμενους έφτασε σήμερα περίπου στους 70 και προχωρά στην κατασκευή νέου εργοστασίου και νέας γραμμής παραγωγής, συνάντησα τον Νέστορα.

Έξι χρονών.

Είχε έρθει γιατί ήθελε να δει από κοντά τον Πρωθυπουργό. Να τον γνωρίσει. Και, φυσικά, να βγάλει μια φωτογραφία μαζί του.

Και τον κοιτούσα να περιμένει με εκείνη την ανυπομονησία που μόνο τα παιδιά έχουν και σκεφτόμουν ότι, τελικά, όλη η συζήτηση για το μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας αφορά αυτόν.

Τον Νέστορα και όλα τα παιδιά που μεγαλώνουν εδώ.

Να μη χρειαστεί κάποτε να φύγουν επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή.

Να μπορούν να σπουδάσουν, να δουλέψουν, να δημιουργήσουν και, αν το θελήσουν, να μείνουν στον τόπο τους.

Ίσως αυτή να είναι τελικά η πιο σημαντική φωτογραφία της χθεσινής ημέρας: ένα εξάχρονο παιδί χαμογελαστό, σε ένα εργοστάσιο που μεγαλώνει, σε μια Δυτική Μακεδονία που αρχίζει ξανά να πιστεύει στο μέλλον της”.

ΠΗΓΗΠΗΓΗ