Δυστυχώς εκκλησιαζόμαστε ως άτομα, και όχι ως πρόσωπα σε κοινωνία (του Γιάννη Λάλα)

Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΣΩΖΕΙ…. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΑΣ
(Α’ Μέρος)
Δυστυχώς εκκλησιαζόμαστε ως άτομα, και όχι ως πρόσωπα σε κοινωνία. Θα πάω στον Ναό,  θα εκκλησιαστώ και θα φύγω χωρίς ένα χαμόγελο, μια καλημέρα…Μπορεί κιόλας να κάνω πως δεν βλέπω κάποιους μέσα στον Ναό διότι δεν θέλω να τους μιλήσω!

Ρωτάνε πολλοί : «Γιατί ενώ Εκκλησιάζομαι 5 χρόνια ή 5 μήνες είμαι πάλι ο ίδιος ?  Είναι όπως αυτός που πάει στο γυμναστήριο  και ενώ ξεκκίνησε με 80 κιλα τωρα ειναι 110 !! Δεν αρκεί να λέω οτι μαθαίνω αγγλικά  για χρονια και να μην μπορώ να συνεννοηθώ έστω στοιχειωδώς όταν βρεθώ στο αεροδρόμιο..  Η απάντηση είναι ίδια στο ερώτημα  Αδερφέ μου, κάπου κάνεις κάτι λάθος…

Πολύ απλά διότι δεν μπήκες ποτέ σε σχέση με τον Χριστό για να υπάρξει η καλή αλλοίωση που λένε οι Άγιοι Πατέρες. Δεν μπήκες ποτέ με μετάνοια στον δρόμο της θεραπείας.

Οι αλλαγές βέβαια που γίνονται είναι εσωτερικές,μυστικές, κρυφές, δεν φαίνονται στον πολύ κόσμο . Σώστα !!! Το πως, όμως , φέρεσαι στον σύζυγο ,στην σύζυγο στα παιδιά σου στον γείτονα αυτό το βλέπουν όλοι. Φαίνεται !!! Αν είσαι απότομος, νευρικός , προσβλητικός  αυτό το βλέπουν όλοι.!!!

Το να χτυπάς κάρτα στην Εκκλησία δεν σε αλλάζει , πρέπει να χτυπήσεις την καρδιά σου και το γόνατο στο πάτωμα για να έρθουν αλλαγές. Σχέση σημαίνει κίνηση, προσευχή νηστεία μελέτη , και όχι στάση.
Έρχομαι στην Εκκλησία για να πάω κάπου τη σχέση και όχι για να μείνω εκεί που είμαι.

Καλό αγώνα