Η θέση των Επισκόπων στην Εκκλησία είναι μόνιμη! (γράφει ο Τηλέμαχος Λαρισινός)

Την προχθεσινή Χαρμόσυνη, υπέρλαμπρη και γιορτινή

ημέρα της Αγίας Παρασκευής της Επιβατηνής, αλλά και των Ελευθερίων της πόλης μας, έγινε προσπάθεια αναταραχής από μια μικρή μερίδα ανθρώπων (ευτυχώς χωρίς ακρότητες), φωνάζοντας συνθήματα, κρατώντας πανό και πετώντας φέιγ-βολάν με σκοπό να αμαυρώσουν και να φανερώσουν σε όλους ένα παλιό και άσχημο τρόπο διαφωνίας. Εμφανίζουν παράξενη και σχισματική  συμπεριφορά, καθότι οικειοθελώς  οι ίδιοι απέχουν από την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας μας, δεν αναγνωρίζουν τον τοπικό Επίσκοπο, είναι αποτειχισμένοι και αποκομμένοι από το εκκλησιαστικό σώμα και ακολουθούν μια αυτόνομη, ατομική και «Αλάθητη» πορεία. Εντούτοις όμως, ενδιαφέρονται και ανακατεύονται και έχουν άποψη για θέματα θεολογικά και εκκλησιολογικά που αφορούν την Εκκλησία μας. Τι εξήγηση υπάρχει; μένει ανεξήγητο. Από αυτή τη συμπεριφορά θυμήθηκα ένα περιστατικό που συνέβη στην αρχαία Εκκλησία με τον Επίσκοπο Αγ. Κλήμεντα και πήρα αφορμή να σας παρουσιάσω μια παρόμοια ας πω, κατάσταση που συνέβαινε στην εποχή του Άγ. Κλήμεντος.

Τι συνέβη λοιπόν;

Την εποχή του αγίου Κλήμεντα, του Επισκόπου Ρώμης, ξέσπασε στην Εκκλησία της Κορίνθου μία κρίση. Διαβάστε, αγαπητοί μου, τι συνέβη. Μερικοί λαϊκοί χριστιανοί της Κορίνθου, που παρίσταναν τους «ζηλωτές», αλλά ήταν «φιλόνικοι», άνθρωποι δηλαδή που αγαπούσαν τους καυγάδες, ήθελαν να αλλάξουν την εκκλησιαστική κατάσταση στην περιοχή τους, να διώξουν τους λειτουργούς της Εκκλησίας και να βάλουν άλλους, που αυτοί τους νόμιζαν για καλύτερους και «ορθοδοξότερους». Αυτό το κίνημα προκάλεσε μεγάλη ταραχή, γι᾽ αυτό και ο άγιος Κλήμης αναγκάστηκε να στείλει από την Ρώμη που βρισκόταν μία επιστολή προς την Εκκλησία της Κορίνθου. Στην επιστολή του αυτή δίνει λύση στο πρόβλημα που δημιούργησαν τα λίγα εκείνα πρόσωπα που φαίνονταν μεν ως ζηλωτές, αλλά ο άγιος τα χαρακτηρίζει «προπετή» και «αυθάδη» πρόσωπα.

 Η λύση ήταν η εξής: Η θέση των Επισκόπων στην Εκκλησία είναι μόνιμη και δεν εξαρτάται από την θέληση μερικών χριστιανών. Και είναι μόνιμη η θέση των Επισκόπων στην Εκκλησία, γιατί αυτοί έχουν «Αποστολική Διαδοχή». Τους λειτουργούς που κατέστησαν οι Απόστολοι και οι διάδοχοί τους δεν μπορεί να τους αντικαταστήσει κανένας! Δεν είναι δηλαδή, χριστιανοί μου, οι Επίσκοποι και όλοι οι λειτουργοί της Εκκλησίας σαν τους υπαλλήλους του κράτους, ώστε ο καθένας να μπορεί να τους εκτοπίζει όποτε θέλει. Υπάρχει σύνοδος που μπορεί ανά πάσα στιγμή να το πράξει. Αυτή η θέση του αγίου Κλήμεντα, Επισκόπου Ρώμης, ήταν χρυσό κλειδί, για να λύσει το εκκλησιαστικό πρόβλημα της Κορίνθου και να κοπάσει την ταραχή που δημιουργήθηκε στην Εκκλησία.

Διάλεξα  δύο επισημάνσεις της Επιστολής του αγίου Κλήμεντος, που μου αρέσουν ιδιαίτερα. Η πρώτη είναι: «Μη λιποτακτείν ημάς από του θελήματος του Θεού» δηλ, να μη γινόμαστε λιποτάκτες από εκεί που μάς έβαλε ο Θεός να είμαστε. Και η δεύτερη που θέλω να σας παραθέσω από την Επιστολή που ανέφερα, είναι αυτή που δίνει τη λύση του προβλήματος της Εκκλησίας της Κορίνθου: Το γενικό θέμα της Επιστολής είναι ενότητα στην Εκκλησία! Ενότητα σημαίνει να είμαστε όλοι αγαπημένοι, γιατί όλοι έχουμε ανάγκη ο ένας από τον άλλο· και οι μικροί από τους μεγάλους, αλλά και οι μεγάλοι από τους μικρούς. Τα πράγματα στην ζωή γενικά, αλλά στην Εκκλησία ιδιαίτερα, απαιτούν να μην υπάρχουν χωρισμοί και διαπληκτισμοί, αλλά όλοι να συμπορευόμαστε με αγάπη και ο ένας να δέχεται τον άλλο. Λέγει λοιπόν ο άγιος Κλήμης: «Οι μεγάλοι δίχα των μικρών ου δύνανται είναι, ούτε οι μικροί δίχα των μεγάλων· σύγκρασίς τις εστιν εν πάσιν, και εν τούτοις χρήσις».

Είναι συνεπώς λυπηρό και καταστροφικό για την σωτηρία των ψυχών να διασπούμε την ενότητα της Εκκλησίας και να εμμένουμε εγωιστικά στις θέσεις μας χωρίς να προσπαθούμε να διαλεγχθούμε όλοι μαζι με το ζωντανό εκκλησιαστικό σώμα για να φανερωθεί σε όλους ο λόγος Του « ίνα ώσιν εν, καθώς ημείς … ίνα πάντες εν ώσιν, καθώς συ, Πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι…».

Γράφει ο Τηλέμαχος Λαρισινός