ΠΕΡΙ ΙΕΡΟΣΥΝΗΣ ΛΟΓΟΣ…. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ
ΠερὶἹερωσύνης Λόγος 7ος «ἁγίου Ἰωάννου
Χρυσοστόμου».
Migne PG 48,1067- 1070
Λέν’ πὼς εἶναι νόθο, ἀλλὰεἶναι ὄμορφο.
Κι ἕνα νόθο μπορεῖνὰεἶναι ὄμορφο κι ἂς εἶναι νόθο!
Αὐτὴν τὴν σκέψι ἔκαμε ὁεὐλογημένος ἀββᾶς J.P.Migne (κι ἂς ἦταν παπικός…)
καὶσυμπεριέλαβε στὴν μνημειώδη ἔκδοσί του καὶτὰνόθα!
Εὖγε καὶστὸν π.Ἰωάννη Διώτη ποὺμᾶς πρόσφερε τὴν πατρολογία!!!
Ὦθαῦμα παράδοξο! Ὦδύναμι ἀνέκφραστη! Ὦφρικτὸμυστήριο τῆς ἱερωσύνης! Εἶσαι πνευματικὴκαὶἁγία. ὉΧριστὸς ἦλθε στὴγῆκαὶσὲδώρισε στοὺς ἀξίους. Γονατίζω καὶπαρακαλῶμὲδάκρυα, γιὰνὰμπορέσω νὰἰδῶστὸβάθος τὸν θησαυρὸτῆς ἱερωσύνης. Νὰἰδῶαὐτοὺς ποὺτὸν φυλάγουν ἀξίως καὶὁσίως. Εἶναι ἀσπίδα ὁλόσωμη, λαμπρὴκαὶἀσύλληπτη. Εἶναι καὶπύργος ἀσάλευτος καὶτεῖχος ἀρραγές. Εἶναι θεμέλιο σταθερὸποὺξεκινάει ἀπὸτην γῆκαὶἐγγίζει τὶς ἁψίδες τοῦοὐρανοῦ.
Ἀδελφοί μου. Καὶτὶεἶπα λέγοντας αὐτά; Ἡἱερωσύνη ἐγγίζει ἀκόμη τὶς ἁψίδες τοῦοὐρανοῦκαὶεἰσέρχεται χωρὶς ἐμπόδιο μέσα στὸν οὐρανό. Βαδίζει λαμπρὰκαὶεὔκολα ἀνάμεσα στοὺς ἀγγέλους καὶμαζὶμὲτοὺς ἀσωμάτους. Καὶγιατὶνὰλέγω ἀνάμεσα στὶς ἀσώματες Δυνάμεις; Ἀφοῦγίνεται συντροφιὰκαὶμὲτὸν ἴδιο τὸν Δεσπότη τῶν ἀγγέλων καὶΔημιουργὸκαὶφωτοδότη; Ἀπὸἐκεῖκατὰτὴν ἐπιθυμία της λαμβάνει ὅσα παρακαλεῖμὲπολλὴπαρρησία.
Ἀδελφοί. Δὲν σταματῶνὰὑμνῶκαὶνὰδοξάζω τὸν βαθμὸτοῦἀξιώματος τῆς ἱερωσύνης. Αὐτὴν ποὺἡἁγία Τριάδα ἔδωσε στὰπαιδιὰτοῦἈδάμ. Μὲαὐτὴν σώθηκε ὁκόσμος, ἡκτίσι φωτίσθηκε, τὰὄρη καὶοἱλόφοι καὶοἱχαράδρες καὶτὰφαράγγια γέμισαν μὲτὴν χαρούμενη καὶσεμνὴζωὴτοῦμακαρίου γένους. Ἐννοῶδηλαδὴτοὺς μοναχούς. Ὁλαμπροφωνότατος Ἡσαΐας εἶπε, ὅτι «ἀπὸτὶς κορυφὲς τῶν ὀρέων οἱἄνθρωποι θὰδώσουν μὲτὶς φωνές τους δοξολογία» (42,11).
Μὲαὐτὸν τὸν τρόπο ἐκδιώχθηκε ἡἀνομία ἀπὸτὴν γῆ. Ἔτσι ἐγκαταστάθηκε ἡσωφροσύνη στὴγῆ, ὁδιάβολος ἔπεσε καὶκαταργήθηκε, οἱἀσελγεῖς ἔγιναν σκεύη ἅγια, οἱπόρνοι ἔγιναν ἁγνοὶκαὶἀμίαντοι, οἱἄφρονες ἔγιναν ὁδηγοὶδικαιοσύνης, ἡδύναμι τοῦθανάτου καταργήθηκε, ὁἅδης ἔχασε τὴδύναμί του, ἡκατάρα τοῦἈδὰμ λύθηκε καὶὁοὐράνιος νυμφώνας στολίσθηκε. Μὲὅλα αὐτὰτὸἀνθρώπινο γένος μεταβλήθηκε πρὸς τὴν δύναμι τῶν ἀσωμάτων ἀγγέλων.
Πῶς νὰμιλήσω καὶπῶς νὰἐπαινέσω; Διότι ἡδωρεὰτοῦβαθμοῦτῆς ἱερωσύνης ξεπερνάει τὴν γλῶσσα μου καὶτὴσκέψι μου. Νομίζω ὅτι αὐτὸὑπαινίσσεται ὁΠαῦλος ὅταν μὲἔκπληξι λέγη, «Ὢβάθος πλούτου καὶσοφίας καὶγνώσεως Θεοῦ. ὡς ἀνεξερεύνητα τὰκρίματα αὐτοῦκαὶἀνεξιχνίαστοι αἱὁδοὶαὐτοῦ» (Ρωμαίους 11,33).
Ἡἱερωσύνη εἶναι ὑψιπέτις. Πετάει ἀπὸτὴγῆστὸν οὐρανό, καταθέτει γρήγορα τὰαἰτήματά μας στὸΘεὸκαὶπρεσβεύει ὑπὲρ τῶν δούλων. Ἂς προσέξουμε, ἀδελφοί, μὲὀξεῖα ὅρασι σὲτοῦτο τὸμυστικὸκαὶβαρὺἀφήγημά μας. Ὅτι δηλαδὴχωρὶς τὴν σεμνὴἱερωσύνη δὲν δίνεται ἄφεσι ἁμαρτιῶν στοὺς ἀνθρώπους.
Σκεφθῆτε, ἀδελφοί μου. Σεῖς εἶσθε ἐρασταὶτῆς εὐσέβειας φωτιζόμενοι ἀπὸτὸφῶς τῶν διδαγμάτων. Τὶεἶναι αὐτὸποὺεἴπαμε νωρίτερα γιὰτὸμυστήριο τῆς ἱερωσύνης; Τὸκλῆμα τῆς ἀμπέλου καὶὁκόκκος τοῦσίτου ἔχουν κάτι κοινό. Τὸκλῆμα καὶὁσῖτος εἶναι δοῦλοι, ἐνῶἡἱερωσύνη εἶναι κυρία. Ὅταν συγκεντρωθοῦν καὶοἱτρεῖς, γιὰνὰαὐλισθοῦν πάνω στοὺς θησαυρούς, ἐκεῖπροσφέρει στὸβασιλιᾶἡκαθεμιὰτὴν δύναμι τῶν καρπῶν της ὡς εὐωδία. Τὸκλῆμα βγάζει τὸαἷμα. Ὁμοίως καὶὁσῖτος τὸν ἄρτο. Ἡδὲἱερωσύνη ἀπὸτὴν γῆπετάει ψηλὰστὸν οὐρανό, μέχρι νὰἰδῆτὸν ἴδιο τὸν ἀόρατο. Ἀφοῦπροσκυνήση μπροστὰστὸν ὑψηλὸθρόνο, στέκεται καὶπαρακαλεῖτὸν Δεσπότη γιὰτοὺς δούλους. Βαστάζει δάκρυα καὶστεναγμοὺς τῶν συνδούλων καὶτὰπροσφέρει στὸν Δεσπότη. Συγχρόνως ζητάει στήριγμα καὶμετάνοια, συγχώρησι καὶἔλεος ἀπὸτὸν εὔσπλαγχνο βασιλιᾶ, ὥστε νὰκατέλθη μαζί της τὸπαράκλητο Πνεῦμα καὶνὰἁγιάση τὰδῶρα ποὺβρίσκονται στὴγῆ.
Κι ὅταν προσκομισθοῦν τὰφοβερὰμυστήρια, γεμάτα ἀθανασία διὰτοῦἱερέως, ποὺπρεσβεύει ὑπὲρ ὅλων, τότε λοιπὸν προσέρχονται οἱψυχὲς καὶλαμβάνουν μὲτὰμυστήρια τὸν καθαρμὸγιὰὅλους τοὺς σπίλους.
Ὦφιλόθεοι. Εἴδατε ὅτι δὲν ἐνεργοῦν τὰδύο ἐπίγεια ἀγαθὰμόνα τους, ἂν δὲν παρουσιασθῆἡοὐράνια ἀπόφασι καὶνὰἁγιάση τὰδῶρα;
Ἄνθρωπε, εἶδες χαρούμενη θαυματουργία; Εἶδες ἱερὸἀξίωμα, πῶς καθαρίζει εὔκολα τὶς κηλίδες τῶν ψυχῶν; ὉΣωτήρας, ποὺἔδρασε ἐπὶτῆς γῆς, εὐλογεῖτοῦτο τὸὑπέρλαμπρο καὶἀπορρυπαντικὸδῶρο, ἀφοῦφώτισε μὲτὴχάρι του τοὺς ἱερεῖς, ὥστε νὰλάμπουν ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ.
Ὁλαὸς πρὶν ἀπὸμᾶς, στὴν ΠαλαιὰΔιαθήκη, εἶχε τὸκέρας ποὺἦταν γεμᾶτο ἔλαιον, καὶἀπὸαὐτὸἔπαιρνε τὴν πνευματικὴπροκοπή του. Ἐμεῖς ὅμως, οἱἀχρεῖοι δοῦλοι τοῦΕὐλογητοῦ, δὲν ἔχουμε ἕνα κέρας κι οὔτε ἔλαιον αἰσθητό. Ἀλλὰἔχουμε αὐτὸν ποὺσταυρώθηκε στὸν τόπο τοῦΚρανίου. Αὐτὸς ὁὑψηλὸς καὶφρικτὸς κατῆλθε ἀπὸτοὺς οὐρανοὺς καὶμᾶς δώρισε μὲτὴν χειροτονία τὸἅγιο Πνεῦμα. Εἶναι αὐτὸποὺἦλθε σὰν φωτιὰἐπὶτῶν ἀποστόλων.
Ὦδύναμι ἀνέκφραστη ποὺἀναπαύθηκες καὶκατοίκησες ἀνάμεσά μας μὲτὴν ἐπίθεσι τῶν χεριῶν τῶν ἱερέων! Ὢτὶὑψηλόβαθμο ἀξίωμα ἔχει ἡἱερωσύνη! Εἶναι μακάριος ὅποιος πολιτεύεται ἁγνὰκαὶἄμωμα μέσα σαὐτήν! ὉΠέτρος, ποὺὀνομάσθηκε Κηφᾶς, ποὺσαγηνεύθηκε στὸχεῖλος τῆς θαλάσσης, ποὺμαρτυρήθηκε ἀπὸτὸν Μεγάλο ποιμένα, ὅτι «Ἐπὶταύτῃτῇπέτρᾳοἰκοδομήσω μου τὴνἘκκλησίαν» (Ματθαίου 16,18), διὰτῆς ἱερωσύνης ἔλαβε τὰκλειδιὰτῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν.
Μὲὅμοιον τρόπο καὶὁΠαῦλος, ποὺἦταν κάποτε διώκτης, ἀξιώθηκε τῆς ἱερωσύνης καὶσὰν φτερωτὸς διέδραμε κηρύττοντας σὲγῆκαὶθάλασσα τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασι.
Ἂς ἐπανέλθουμε στὸν δίκαιο Ἄβελ, ὁὁποῖος ἔγινε ἱερεὺς στὴν ἀρχὴτῆς κτίσεως. Ἂς μάθουμε ἀπὸαὐτὸν ὅτι πρόσφερε τὴν θυσία του στὸΘεὸὡς ἱερέας. Δὲν κατῆλθε πῦρ ἀπὸτὸν οὐρανὸκαὶκατέφαγε τὴν θυσία του; Ὅταν προσέφερε τὶς ἀπαρχές ὅπως λέγει ἡΓραφή, «Ἐπεῖδεν ὁΘεὸς ἐπὶτὴν θυσίαν τοῦἌβελ, ἐπὶδὲτὴν τοῦΚάϊν οὐκ εὐδόκησε» (Γένεσι 4,4-5).
ὉΝῶε πάλι ποὺσώθηκε μὲτὴν Κιβωτό, ὅταν κόπασε τὸνερὸκαὶκάθισε πάνω στὰὄρη Ἀραράτ, ἀμέσως συμμετεῖχε στὴν ἱερωσύνη καὶπρόσφερε μὲεἰλικρίνεια θυσία εἰς ὀσμὴν εὐωδίας. ΓιαὐτὸὁΘεὸς ἔκαμε μαζί του διαθήκη νὰμὴκάμη ποτὲπιὰκατακλυσμὸκαὶτοῦἔδωσε εὐλογία νὰαὐξηθοῦν καὶνὰπληθυνθοῦν.
Εἶδες τὰθαύματα τῆς ἱερωσύνης; Εἶδες τὸν πρῶτο ἱερέα τὸν Ἄβελ στὴν πρώτη κτίσι; Πῶς κατῆλθε πῦρ ἀπὸτὸν οὐρανὸγιὰτὴν ἄμωμη θυσία του; Εἶδες πάλι τὸν Νῶε, τὸν σεμνὸἱερέα στὴν δεύτερη κτίσι, πῶς ἔκαμε μαζί του ὁΘεὸς διαθήκη;
Σαὐτὴν ἀξιώθηκε νὰμετάσχη καὶὁἈβραάμ, ὅταν πρόσφερε θυσία στὸΘεὸτὸν Ἰσαὰκ ἱερουργώντας τὰδικά του σπλάγχνα. Σαὐτὴν τὴν θυσία ἐκεῖὁΘεὸς τοῦἔδειξε μέγα θαῦμα. ΜὲτὸφυτὸΣαβέκ τοῦἔδειξε τὴν Γέννησι τοῦΚυρίου, καὶτὴν αὐτόματη αὔξησι τῶν ἀπογόνων του μὲτὴν εὐλογία του. Τοῦεἶπε, «Ἐν τῷσπέρματί σου εὐλογηθήσονται πάντα τὰἔθνη» (Γένεσι 22,18).
ΚαὶὁΜωϋσῆς ἀξιώθηκε τῆς ἱερωσύνης, ὅταν ἀνέβηκε στὸὄρος Σινᾶπρὸς τὸν Θεὸκαὶδέχθηκε τὸν νόμο. Γιαὐτὸκαὶἔλαμψε τὸπρόσωπό του, ὥστε νὰλάμπη περισσότερο ἀπὸτὸν ἥλιο. Ὁμοίως ἀξιώθηκε τῆς ἱερωσύνης και ὁἈαρών, ἀφοῦἔγινε πρεσβευτὴς πρὸς τὸν Θεὸγιὰτὶς ἁμαρτίες τοῦλαοῦ. Λέγει, «Μωσῆς γὰρ καὶἈαρὼν ἐν τοῖς ἱερεῦσιν» (Ψαλμὸς 98,6). ἈλλὰκαὶὁΦινεὲς μὲαὐτὴν τὴν πάνσεμνη ἱερωσύνη ἐμπόδισε τὸν θάνατο τοῦλαοῦἐκείνου. ΚαὶὁἨλίας ντυμένος μὲτὴν ἱερωσύνη εἰσακούσθηκε, ἔπεσε φωτιὰἀπὸτὸν οὐρανὸκαὶἐν συνεχείᾳκατέσφαξε τοὺς ἱερεῖς τῆς αἰσχύνης.
Ἂς μάθουμε, ἀδελφοί, ὅτι εἶναι μεγάλο καὶὑπέρογκο τὸἀξίωμα τῆς ἱερωσύνης. Δόξα στὸν Μονογενῆκαὶμόνο ἀγαθό. Διότι δώρισε τὴν ἱερωσύνη στοὺς ἀποστόλους του μὲτὴν Καινὴκαὶἁγία διαθήκη του, ὥστε καὶαὐτοὶνὰτὴν δώσουν στοὺς ἀξίους μὲτὴν ἐπίθεσι τῶν χεριῶν τους.
Ὅλοι μας λοιπὸν ἂς τιμήσουμε εἰλικρινά, ὅσους ἔχουν τὸν βαθμὸτῆς ἱερωσύνης. Ἂς γνωρίζουμε, ὅτι ὅποιος ἀγαπᾶτοὺς φίλους τοῦβασιλιᾶ, αὐτὸν τὸν ἀγαπᾶπολὺπερισσότερο ὁβασιλιᾶς. Ἂς ἀγαπήσουμε λοιπὸν τοὺς ἱερεῖς τοῦΘεοῦ, διότι εἶναι φίλοι του καὶπρεσβεύουν πάντοτε γιὰμᾶς. Τίμησε τοὺς ἱερεῖς ἀναπληρώνοντας τὴν ἐντολὴτοῦΧριστοῦποὺλέει, «ὅποιος δέχεται προφήτη στὸὄνομα προφήτου, θὰλάβη μισθὸν προφήτου» (Ματθαίου 10,41). Ἐὰν δὲἀγνοῆς ἕναν τυχόντα ἱερέα, ἂν εἶναι ἄξιος ἢἀνάξιος τοῦἀξιώματος, μὴν τὸν περιφονήσης, μόνο γιὰτὴν ἐντολὴτοῦΧριστοῦ.
Ὅπως δὲν βλάπτεται ὁχρυσός, ποὺεἶναι ἀναμειγμένος μὲλάσπη. Ἢἕνα λαμπρὸμαργαριτάρι δὲν ἀλλοιώνεται, ὅταν ἀναμιχθῆμὲἀκάθαρτα πράγματα. Κατὰτὸν ἴδιο τρόπο δὲν κηλιδώνεται ἡἱερωσύνη ἀπὸτίποτε, ἔστω κι ἂν ἀκόμη εἶναι ἀνάξιος αὐτὸς ποὺτὴν δέχεται. Ἐὰν κάποιος ἀξιωθῆνὰἀνέλθη σαὐτὸτὸἀξίωμα, καὶπορευθῆἐπάξια καὶἄμεμπτα, αὐτὸς προξενεῖζωὴκαὶστέφανο ἄφθαρτο γιὰτὸν ἑαυτό του. Ἐὰν ὅμως κάποιος τολμήση νὰπροσέλθη σαὐτὴν ἀναξίως, προξενεῖγιὰτὸν ἑαυτό του σκότος ἐξώτερο καὶκρίσι χωρὶς ἔλεος.
Ἄνθρωπε. Σοῦδίνω καὶἕνα ἄλλο παράδειγμα. Γιὰνὰμὴν τολμήσης μὲτὴν ἀλαζονεία σου νὰλάβης ἀναξίως τὸν βαθμὸτῆς ἱερωσύνης, ἐπειδὴὁΘεὸς δὲν ἀναπαύεται σαὐτοὺς ποὺχειροτονοῦνται ἀλαζονικά.
Μάθε λοιπὸν τὶἔπαθαν ἐκεῖνοι οἱταλαίπωροι, ποὺἀντιστάθηκαν κάποτε στὸν Μωϋσῆκαὶστὸν Ἀαρών καὶμὲπροπέτεια, μὲἀναίδεια καὶαὐθάδεια θυμίασαν στὸν Θεό. Δὲν τοὺς ἔφαγε ὅλους τὸπῦρ, ἐπειδὴκατετόλμησαν νὰἀνέλθουν σὲἀξίωμα γιὰτὸὁποῖο δὲν ἦσαν ἄξιοι; ἩΜαριὰμ πάλι ποὺἦταν προφῆτις τοῦΘεοῦ, ἐπειδὴκακοσχολίασε λίγο τὴν ἱερωσύνη τοῦΜωϋσῆ, ὁΘεὸς ἐπεδίκασε σαὐτὴν ἕνα τέτοιο σημάδι πάνω της, ὥστε νὰλεπρωθῆκαὶνὰἀφωρισθῆγιὰμιὰἑβδομάδα ἔξω ἀπὸτὸστρατόπεδό τους.
Ὥστε λοιπὸν ἀδελφοί. Νὰζῆτε τὴν ἱερωσύνη μὲἁγνότητα μιμούμενοι τὸν Μωϋσῆ, τὸν Ἀαρών καὶτὸν Ἐλεάζαρ. Παρατήρησε αὐτοὺς τοὺς εὐσεβεῖς ἱερεῖς. Μὲποιὸν τρόπο ἀμύνθηκαν στὶς ἐπιθέσεις τῶν ἐχθρῶν τους. Ἔχοντας τὴν ἱερωσύνη ὁΜωϋσῆς ἅπλωσε τὰχέρια του πρὸς τὸν Θεὸκαὶπλήγωσε τὸν Ἀμαλὴκ μὲἀνίατη πληγή. Τὴν ἱερωσύνη ζώσθηκε ὁἈβραὰμ καὶνίκησε τοὺς βασιλεῖς. Αὐτὴν ἔχοντας ὁΜελχισεδὲκ εὐλόγησε τὸν Ἀβραὰμ μὲεὐλογία ἐξαιρετική.
Ἀδελφέ. Ἀξιώθηκες νὰλάβης τὸἀξίωμα τῆς ἱερωσύνης; Νὰφροντίζης νὰεὐαρεστῆς αὐτὸν ποὺσὲστρατολόγησε μὲἁγνότητα, μὲἁγιότητα, μὲσοφία πνευματικὴκαὶλαμπρὴπαρθενία. Νὰγίνης θερμὸς ζηλωτὴς σὰν τὸν Ἠλία, κηδεμόνας σὰν τὸν Ἰερεμία, σώφρων σὰν τὸν Ἰωσήφ, ἁγνὸς σὰν τὸν Ἰησοῦ, φιλόξενος σὰν τὸν Ἀβραάμ, φιλόστοργος σὰν τὸν Δαυΐδ, καὶπρᾷος σὰν τὸν Μωϋσῆ. Σύναξε αὐτὸν ποὺπλανήθηκε. Ἐπίδεσε αὐτὸν ποὺτραυματίσθηκε. Σήκωσε αὐτὸν ποὺἔπεσε. Βόηθα αὐτοὺς ποὺἀρρώστησαν καὶτόσα ἄλλα ὅμοια.
Ἐγὼἀγαπητοί μου, ἐκπλήττομαι. Διότι μερικοὶἄμυαλοι τολμοῦν καὶἐπιχειροῦν ἀναιδῶς καὶπροπετῶς νὰλάβουν τὴν ἱερωσύνη χωρὶς νὰπροσκληθοῦν ἀπὸτὴν χάρι τοῦΧριστοῦ. Αὐτοὶοἱἄθλιοι ἀγνοοῦν, ὅτι ἐπισωρεύουν πάνω τους φωτιὰκαὶθάνατο.
Ἄνθρωπε. Δὲν σοῦλέγω νὰμὴν πλησιάσης προπετῶς μόνο τὴν ἱερωσύνη, ἀλλὰνὰμὴν ἀκουμπήσης κι οὔτε ὅ,τιδήποτε ἄλλο ἀπὸτὰσκεύη τῆς πανσέμνου λατρείας. Μήπως διάβασες τὶἔπαθε ὁὈζᾶ, καθὼς ἄγγιξε τὴν ΚιβωτὸτοῦΘεοῦ;
Ἀγαπητὲἀδελφέ. Νὰθυμᾶσαι πάντοτε τὴν θεία λέξι τοῦὙψίστου ποὺεἰπώθηκε διὰἩσαΐου τοῦπροφήτου, «Σὲποιὸν νὰἀναπαυθῶἐγώ, παρὰμόνο στὸν πρᾷο καὶταπεινὸκαὶτρέμοντα τοὺς λόγους μου;» (66,2). Αὐτὴν τὴν ἐντολὴνὰθυμᾶσαι πάντα. Νὰἀποκτήσης ὡς θησαυρὸτὸν πρᾷο λογισμό, ὥστε νὰμπορέσης νὰἀνέλθης νοερὰστὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, καὶνὰπροσφέρης θυσίες στὸν βασιλιᾶκαὶΘεὸστὸἄνω θυσιαστήριο. Ἐκεῖδηλαδὴὅπου πλέκονται τὰἄφθαρτα στεφάνια. Ἐκεῖκαὶἐνώπιον τῶν ἀγγέλων θὰσὲστεφανώση ὁΧριστὸς μὲστέμμα ἀθάνατο. Ἐκεῖμαζὶμὲτὶς ἄνω στρατιὲς θὰὑμνήσης ὕμνο ἐπινίκιο πρὸς τὴν ἁγία Τριάδα σὲὅλους τοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
23.4.2019 Μ.Τρίτη 5χάραμα
ἀρ.νι.μα.
