Όταν οι «Φωνές του Δάσους» είναι πολλά περισσότερα από ακούσματα και μόνον

Δρυόβουνο Περδίκκα, ένα δάσος με πλούσια χλωρίδα

και πανίδα. Ένα δάσος  που κάθε εποχή επιλέγει να φορά το πιο όμορφο «φόρεμα» που θα μπορούσε ποτέ να του «κόψει» ο Δημιουργός.

Ένα δάσος γεμάτο φωνές. Φωνές που ακούς και φωνές που ….δεν ακούς. Απλά τις φαντάζεσαι μέσα από τις στιγμές και τις εικόνες που σου προσφέρει απλόχερα η διαδρομή μέσα από αυτό.

Από τον βορά το δάσος ξεκινά μετά τα Ορυχεία του Αμυνταίου, δυτικά συνορεύει με την Ολυμπιάδα και τη Γαλάτεια, περνά πάνω από το Μποδοσάκειο Νοσοκομείο και καταλήγει κάπου κοντά στο Δροσερό.

Η διαδρομή μέσα από το δάσος δεν είναι απλά μία απόσταση που τη διανύεις για να φθάσεις κάπου. Είναι συναίσθημα, είναι χρώματα, εικόνες, φωνές, κραυγές, παρουσίες. Η διαδρομή ίδια αλλά κάθε φορά … διαφορετική. Δε θα πάψει ποτέ να σε εκπλήσσει, να σε ενθουσιάζει, να σε «τρομάζει», να σε χαροποιεί. 

Ο Εφημέριος του Περδίκκα, πατέρας Κωνσταντίνος Ανδρεόπουλος, έχει επιλέξει τη διαδρομή μέσα από το δάσος για τον καθημερινό του περίπατο και κατάφερε να «κλείσει» στις σελίδες ενός βιβλίου όχι μόνον στιγμιότυπα από την λατρεμένη του συνήθεια αλλά ακόμα και φωνές. Παραστατικός και στοχευόμενος  στην περιγραφή του, μέσα από λόγια και υπέροχες εικόνες μας κάνει συνοδοιπόρους σε μία διαδρομή στην οποία δε θα πλήξεις ποτέ, σε μία διαδρομή που σε πηγαίνει από το γραφικότατο ξωκλήσι του Αϊ Γιώργη  στην πηγή όπου ξεδιψούν τα … αγρίμια. 

Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στους «μικρούς  «μαραθωνοδρόμους» νέους μα και πρεσβυτέρους που περπατούν και χαίρονται μέσα στην αγκαλιά του Δάσους» ενώ ταυτόχρονα υμνεί τη μεγαλουργία του Θεού που τα πάντα εν σοφία εποίησε.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πολυγραφότατο πατέρα Κωνσταντίνο για ένα ακόμα αξιόλογο συγγραφικό πόνημα, όχι μόνον για την πανέμορφη παρουσίαση της διαδρομής του Δάσους αλλά ίσως περισσότερο για το γεγονός ότι μας αποκαλύπτει μία διαδρομή την οποία δυστυχώς πολλοί αγνοούμε, στερούμενοι τα μοναδικά της καλούδια. 

Ο.Τ.Σ