ΟΜΟΛΟΓΙΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗΣ ΠΙΣΤΗΣ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΑΣ
Όλοι γνωρίζουμε από την εκκλησιαστική ιστορία ότι οι
πρώτοι χριστιανοί αρνήθηκαν να θυσιάσουν στον καίσαρα. Έχοντας ακλόνητη πίστη στον Χριστό δεν τον αναγνώριζαν , αν και γνωρίζανε οτι έτσι θα σώζανε τις ζωές τους και θα ήταν ελεύθεροι να τελούν τις ακολουθίες τους. Προτίμησαν το μαρτύριο και τον θάνατο παρά την εύκολη ζωή, και όχι αγκάλια με την πολιτική αρχή και εξουσία. Εκατόμβες μαρτύρων , γέμισε η αυτοκρατορία και αυτό διήρκησε μήνες , χρόνια , αιώνες.
Κέντρο της ζωής τους για ολους αυτούς ήταν ο Χριστός, ήταν η αιώνια ζωή .Σήμερα ο ιός η αρρώστια μας έφερε ένα δίλημα σε όλους έμας, ο Θέος είναι ο αρχηγός στην ζωή μας αύτος που κανονίζει το μέλλον μας? Ή πιστεύουμε στην επιστήμη στην πολιτική εξουσία που θα κανονίζουν αυτοί την πίστη μας ??
Θα ακολουθήσω τους πολιτικούς και θα “θυσιάσω ” σε αυτούς? Ή είναι προτιμότερο ο Αναστημένος Χριστός;
Αδελφοί, όλοι οι άγιοι μέ τήν πίστη κατατρόπωσαν βασίλεια, επέβαλαν τό δίκαιο, πέτυχαν τήν πραγματο-ποίηση των υποσχέσεων του Θεου, εφραξαν στόματα λεόντων· έσβησαν τή δύναμη τις φωτίας, έγιναν από αδύνατοι ισχυροί, έτρεψαν σέ φυγή εχθρικά στρατεύματα· κι άλλοι βασανίστηκαν ως τό θάνατο, χωρίς νά δεχτουν τήν απελευθέρωσή τους, γιατί πίστευαν οτι μπορουσανῦν΄ αναστηθούνῦ σέ μία καλύτερη ζωή.
Ὅλοι οι παραπάνω, παρά τήν καλή μαρτυρία τηςῆπίστης τους, δέν πήρανῆ οτι τούς υποσχέθηκε ο Θεός.
Αυτός ειχε προβλέψει κάτι καλύτερο γιά μας, έτσι ώστε νά μή φτασουν εκείνοι στήν τελειότητα χωρίς έμας. Έχοντας, λοιπόν, γύρω μας μιά τόσο μεγάλη στρατιά μαρτύρων, ας τινάξουμε απο πάνω μας κάθε φορτίο, καί τήν αμαρτία πού ευκολα μαςᾶεμπλέκει, κι ας τρέχουμε μέ υπομονή τό αγώνισμα τουῦ δύσκολου δρόμου, πού έχουμε μπροστά μας. Ο Χριστός είπε: “Πάς όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων…” (Ματθ. ι’, 32). Η ομολογία γίνεται εν Χριστώ, όταν ο άνθρωπος είναι ενωμένος με τον Χριστό. Τελικά η εκκλησία πρέπει να προετοιμάζη τους Χριστιανούς με όλα τα μέσα που διαθέτει, δηλαδή την Ορθόδοξη θεολογία, την νοερά προσευχή, την μυστηριακή ζωή κ.λ.π. για να γίνουν αυτοί στον κατάλληλο καιρό ομολογητές του Χριστού και μάρτυρες για την δόξα Του. Ας εχουμε τά μάτια μας προσηλωμένα στόν Ιησου , πού μας έδωσε τήν πίστη, τήν οποία καί τελειοποίησεῖ.Και να είμαστε σίγουροι οτι μόνο αυτός θα μας σώσει απο την σημερινή δοκιμασία ,θέλει μόνο να αφήσουμε τα πάντα Σε Αυτόν.
ΥΣ . Αλλὰ ο Βαπτιστὴς δὲν νικήθηκε απὸ τέτοιους πειρασμούς. Δὲν έμοιαζε καθόλου μὲ κάποιους σημερινούς, ποὺ χάριν τοῦ έργου τους (ποιοῦ έργου;) αντιπαρέρχονται βοώνταῶκαι κράζοντα σκάνδαλα άρχόντων, βάζουν στὸ στόμα φίμωτρο (μάσκες ) καὶ δικαιολογούμενοι λένε αυτάρεσκα· «Έμεις ειμαστε τοῦ εποικοδομητικόῦ κηρύγματος». Ὁ Ιωάννης δὲν προτίμησε τὴ σιγὴ και συγκάλυψι. Δὲν ἦήταν ἄνθρωπος των ελιγμών και συμβιβασμών. Οχι……
Οί «συνετοὶ» προφασίζονται. Αλλά, κύριοι, ο Ιωάννης δὲν εξήρτησε ποτὲ τὴν εκτέλεσι τουῦ καθήκοντός του απὸ τ᾽ αποτελέσματα, οπως έσεις. Δὲν ἦηταν «έμπορος» του θείου θελήματος. Επρεπε νὰ δώσει. τὴ μαρτυρία της αληθείας. Τὰ απὸ ᾽κειῖ και πέρα ανήκουν στὸ Θεό. (†) επίσκοπος Αυγουστίνοςῖ.
Καλό αγώνα.








