ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΣΟΝΤΑΙ ΕΣΧΑΤΟΙ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΛΑΛΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Η λάθος θέαση των πραγμάτων μας εκτροχιάζει. Ο

εγωϊσμός,  μας έχει θαμπώσει τα μάτια της καρδιάς. Ο ασυνείδητος εκκλησιασμός καταλήγει να  γίνεται όπως η κοινωνία του Ιούδα.
Πάμε στην Εκκλησία, ακούμε τα τροπάρια σαν στρατιωτάκια ακούνητα , αμίλητα, αγέλαστα και θεωρούμε ότι κάποιος Θεός που είναι εκεί ψηλά είναι υποχρεωμένος να  με σώσει διότι έφαγα κάποιες ώρες από τη ζωή μου όρθιος σε ένα στασίδι.
Το τροπάριο δεν το ακούω για να φτιάξω μια εσωτερική συναισθηματική  διάθεση  αλλά στην ουσία είναι μια πρόσκληση και καλούμαστε να το κάνουμε πράξη. Τα τροπάρια στην Εκκλησία είναι καλέσματα, οδοδείκτες και προσκλήσεις  θεραπείας  και σωτηρίας  και όχι κάτι   για κάποια ώρα της ημέρας. Δεν επιτρέπουμε στον Θεό  να δράσει μέσα μας , να μας αποκαλυφθεί.  θέλουμε εμείς  να πάρουμε την θέση Του , που δήθεν τα γνωρίζουμε  όλα  και τα εφαρμόζουμε , να γίνομαι  σωτήρες και κριτές για τους άλλους.  Να κρίνουμε αύτες τις αμαρτωλές  ψύχες αν είναι για σωτηρια η για απώλεια!!!
Πολλοί  νέοι  δεν θέλουν να έρθουν  στον ναό  εξαιτίας της κατακρίσεως αλλά  και της συμπεριφοράς αρκετών απο εμας “των πιστών”.  Έχουν άδικο?   Όταν έρχεται να  βρεί μια αγκαλία και βρίσκει χέρια να τον δικάζουν , για την ζωή που έκανε , τι θα κάνει αυτό  το παιδί, αυτή  η ψυχούλα ?? Πως θα νιώσει????
” Να  γνωρίζουμε  και το άλλο. Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, απο τις αμαρτιες τους ,  που ξενύχτουν   που πίνουν , που είναι   μεσα στη ασωτία ,  αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη και την χάρη του Θεού.
Κάτι τέτοιοι γίνονται άγιοι και πολλές φορές εμείς τους κατηγορούμε. Θυμηθείτε τον απόστολο Παύλο τι λέγει: «Ου δε επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις». Όταν το θυμάστε αυτό, θα αισθάνεσθε ότι αυτοί είναι πιο άξιοι κι από σας κι από μένα. Τους βλέπομε αδύνατους, αλλά όταν ανοίξουνε στον Θεό, γίνονται πλέον όλο αγάπη κι όλο θείο έρωτα.
Ενώ είχανε συνηθίσει αλλιώς, τη δύναμη της ψυχής τους τη δίδουν μετά όλη στον Χριστό και γίνονται φωτιά από αγάπη Χριστού. Έτσι λειτουργεί το θΑΥΜΑ  του Θεού μέσα σε τέτοιες ψυχές, που λέμε «πεταμένες»,(Αγιος Πορφυριος)”.

Οι πρώτοι στηρίζονται στον εαυτό τους και στα έργα τους,
  ενω οι τελευταίοι στην δύναμη του Θεού και την Θεία χάρη Του.
Καλό αγώνα.

.Γράφει  ο Λάλας Γιάννης