Τοὺ σακκούλ’!…. γράφει ο Αρχιμανδίτης Νικηφόρος Μανάφης

Τοὺσακκούλ’! Πάηνάμισκουλειὸστοὺ

χουργιό. Σὰνπότι; Ἔμ κάναν κιρό… Προυτοῦἀποὺκαμνιὰἱξηνταριὰ χρόνια…Πιδγιά, κουρίτσια. Ἤμαστανἰτότικαμνιὰ 170 ὅλα!  Σήμιραδὲνἔχ’ καένα! Κιὰτςδγυὸτςφουρὲςἔβαλαθαυμαστκό! Τὰπιδγιὰεἴχάμιὅλ’ ἀποὺἕνασακκούλ’ στοὺνὤμου. Κι τοὺνχειμῶνα κι ἕνα ξύλου στοὺχέρ’ γιὰτ’σόπα, νὰζισταίνουμέστι. Τσιάντα, ἁποὺἴλιγαν, ἂνεἶχιμόνου ἕνας. Ὅλ’ οἱἄλλ’ εἰχάμισακκούλ’. Τοὺσκνί,τοὺκριμαστάρ’ τοὺπιρνούσαμιἀπ’ τοὺλιμὸ κι κα’ τ’διξιάμας ‘μπλιβρά.Τὰκουρίτσιατοὺκρατοῦσανστοὺχέρ’ ἀποὺδγυὸχειρούλια.Αὐτὰἦτανὑφαντὰστοὺνἀργαλειό, ἢ πανίσια.Τὰὕφινανοἱμάννιζμαςστοὺνἀργαλειότς κι τἄρραβανμὶσακουρράφα ἢ χουντρὴβιλόνα. Οὔτι κι θυμούμιστι τώρα σὰν τί λουῆςνὰἦτανκιαὐτὰτὰἔρμα. Ἔπιρνι μέσα τὰτιτράδιατςμέρας, ἀναγνουστκό, κι τί μαθήματα εἴχαμι. Ἔβανάμικι καμνιὰφιλοῦδαψουμὶἄκρια κι ἄκρια. Ἅματοὺχινόπουρουτίναζαν τςκαρυὲς κι τςκαστανιές, ἔβαναν κι ἀποὺκαμνιὰκουκόσια ἢ βρασμένα κάστανα, ὅσ’εἶχαν. Ἔβαναν κι κάνα σταφύλ’ ἀρχὲςὈκτώβρ’. Μιτὰἀπ’τὰΧριστοῦἀποὺκάναςμπορεῖνἄβαζι κι καμνιὰτσιγαρίδα. Τὰλίγδουνιὅλα… Ἀλλὰ ἡ φιλοῦδατοὺψουμὶἦτανὅλουτοὺν χρόνου. Ὅπουςλέν’ σήμιρατόστ, σιάντουϊτς, μπισκότιςκιὅλατ’ἄλλα. Γιαὐτὸ κι πουλλὰτιτράδια κι βιβλία ἦτανγιουμάτουψίχις. 

Ἅμαπάηναντοὺμισμέρ’ στοὺσπίτ’ καμπόσ’ ἔρχναντοὺσακκούλ’ μνιὰ κι ἄειὅπ’νἆνι. Τόσου ἔρμουμιράκ’ τοὖχαν! Ὅμουςτςκαρτιροῦσι κι ἡ σκρόφα ἢ τοὺγουρούν’ ἢ κάνασκλίτς, ποὺἔκουφτανβόλτιςσναὐλή. Πάηναν κι αὐτὰ κα’ τοὺσακκούλ’,κιἅμαμύρζανὅ,τ’ κιἀντὶ, τοὺλαμάντζαν. Σὶλιέει, ἰδῶ μέσα θἄχ’ κάτ’ νὰφάου. Κι δόςτου κι πάρτου, σκρόφα εἶνιαὐτήν, κι τοὺσακκούλ’ πάει, τοὺξισκοῦσι. Κι ἄειντι πάλι κινούργιου.Δὲνσήκουνιἀμπάλουμα.

–Μπράβουσ’ μὰσυντρόφσσα,ἴλιγι ἡ μνιὰσνἄλλ’, ἢ ἡ ἕναςστοὺνἄλλουν. Κινούργιουσακκούλ’ μά; Ποῦνἄξιρνανὅμουςὅτ’ κινούργιουτὄφκιασι ἡ σκρόφα ἢ τοὺσκλίτςἁπ’ ξέσκσιτοὺ παλιό. Ἔμγένουνταν κι ἀποὺκαένατέτοιουπουλὺτρανὸγιγουνός…

Κι ὅμους. Ἁπ’λέτι, μὶτέτχοιασακκούλια, «κι τόσου σπουδαία ἱστουρία», πουλλὰπιδγιὰἔμαθαν γράμματακι καλὰ γράμματα, ἰκείνουντοὺνκιρό, ἀ κι γίνκανχρήσιμ’ ἀνθρῶπ’ σνκοινουνία μας. Κι ποῦνἄχαμικαμνιὰφουτουγραφία, ἀποὺκαμνιὰμιριά. Ὅλ’ μὶτὰσακκούλιαμας πιρασμέναστοὺ λιμό κι στοὺνώμου κι κουριμέν’ σμπέτσα. Κι πχοιὸςνἄφνιμαλλιὰἰτότις;Μαλλιά; Τί εἶνιαὐτά; Πχοιὸςἔχ’; Ἔχ’ καένας μαλλιά; Ἀφοῦδὲνἔχ’ καένας μαλλιά… Τί ἀλητείιςεἶνιαὐτά;… Κι ποῦἔφτασάμι; Wroke κουλτούρα,πόσα φῦλα, διαφορετικότητα, δγυὸπατιράδις, δγυὸμαννις…κι δὲσμμαζεύιτι, κι σὰνποῦθὰφτάσουμι;

Κι τί νὰσυγκρίνςμὶτὰσημιρνὰτὰδασκαλούλια….

Ἡ Χριστὸς κι ἡ Παναγία νὰτὰσκιπάζν!

Σὶ τί φταῖν’ τὰκακουμοίρκακι αὐτά;…

«Εἶδες νέον τρέχοντα; Γέρων τὸν κυνηγάει», λιέει ἡ ἅγιουςΒαρσανούφιους.

Δὲνξικινοῦνἀπ’ τςμκροὶοἱκακουθιωρίις, ἀλλὰἀπ’ τςμιγάλ’. 

Ἂςμᾶςκρατήσ’ τοὺχέριΤ’, ἂνἔφτασάμισνἄκριατςχαράδραςτ’Βίκου!!!

ἀρνιμα

14Γινάρ’2025

ἁηΘεόδουλουγιοῦτ’σοφοῦΝείλου.