ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ…. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΑΣ
“Εκείνος που αγαπά τον
πατέρα του ή την μητέρα του παραπάνω από εμένα, και αρνείται εμένα για να μη χωρισθεί από τους γονείς του, δεν αξίζει για μένα. Και εκείνος που αγαπά τον υιό του ή τη θυγατέρα του παραπάνω από εμένα, δεν μου είναι άξιος». ( Ματθ.ι,37) Φοβερός λόγος και φοβερή πρόκληση για τον άνθρωπο που είναι μαθημένος να δένεται με τους ανθρώπους….
Η μάνα με το παιδί, το παιδί με τη μάνα, η γυναίκα με τον άντρα της και ο άντρας με τη γυναίκα του, οι φίλοι, οι συγγενείς… όλοι αυτοί δημιουργούν στενές σχέσεις αγάπης αλλά και εξάρτησης πολλές φορές μεταξύ τους.
Οι άλλοι άνθρωποι γίνονται όλος μας ο κόσμος.
Οι άλλοι άνθρωποι είναι ‘ υποχρεωμένοι’ να μας κάνουν ευτυχισμένους.
Οι άλλοι άνθρωποι θα κουβαλήσουν τις προσδοκίες που τους φορτώσαμε εμείς!
Οι άλλοι άνθρωποι θα υλοποιήσουν τα όνειρα μας.
Πρέπει να το κάνουν!!!!
Έχουμε επενδύσει τη ζωή μας όλη πάνω σε ανθρώπους! Γιατί δε γίνεται να στηρίξουμε τη ζωή μας πάνω σε άλλο άνθρωπο! ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!!!! Γι’ αυτό και μας καλεί να αγαπήσουμε Εκείνον πάνω από τους ανθρώπους… γιατί μόνο Εκείνος μπορεί να γίνει ο ρυθμιστής και ο εγγυητής της ζωής μας και μάλιστα της ΑΙΩΝΙΑΣ, της αληθινής ΖΩΗΣ!!! Σε ποιο άλλο στήριγμα να ακουμπήσει ο άνθρωπος, που όλα τα στηρίγματα είναι επισφαλή; Το μόνο ακράδαντο στήριγμα είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Γι’ αυτό και η Αγία μας Εκκλησία δεν παύει να διακηρύσσει αυτήν την μεγάλη αλήθεια. Ότι ο Ιησούς Χριστός δεν είναι απλώς ένας άνθρωπος, ένας σοφός, ένας μεγάλος ηγέτης ή δάσκαλος. Αλλά κυρίως και πρωτίστως είναι ο αναλλοίωτος Θεός που για χάρη μας έγινε άνθρωπος για να φέρει και σε εμάς τη λύτρωση και να μας κάνει κοινωνούς, μετόχους δηλαδή, της δικής Του αιωνιότητας.
Εκείνος ξέρει καλύτερα από τον καθένα, ΜΑΣ αγαπάει περισσότερο από τον καθένα, ΜΑΣ ποθεί πιο πολύ από τον καθένα… Εκείνος θα ΜΑΣ οδηγήσει στον Παράδεισο!
Ποιος άλλος μπορεί να το κάνει αυτό για μας;
Όμως κι εμείς για να γίνουμε άξιοι της Αγάπης Του πρέπει να Του δώσουμε την πρωτοκαθεδρία στην καρδιά μας και στη ζωή μας γιατί μόνο Αυτός την αξίζει αυτή τη θέση πραγματικά!!
Να παραχωρήσουμε το ωραιότερο έδαφός μας, την καρδιά μας, να γίνει βάση όχι ξένων ,πονηρών δυνάμεων, αλλά να γίνει βάση ουρανίου υπερδυνάμεως. Να γίνει βάση του Αγίου Πνεύματος. Κάθε πιστός να γίνει κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Μία νέα Πεντηκοστή για τον καθένα μας να γίνει μεσα μας, ώστε ο κόσμος, ακούγοντας ζωντανά το λόγο του Θεού και βλέποντας τη φωτεινή μας ζωή, να πιστεύσει στα μεγαλεία του Θεού, στην αλήθεια του Ευαγγελίου.
“Εσείς είστε το φως του κόσμου, το αλάτι της γης”
Τί εννοούσε όμως ο Χριστός, λέγοντας στους μαθητές του πως είναι φως του κόσμου; Κατ’ αρχήν είναι σημαντικό πως δεν τους λέγει ΓΙΝΕΣΘΕ ΦΩΣ, όπως αλλού θα τους πει ΓΙΝΕΣΘΕ ΤΕΛΕΙΟΙ ή ΑΓΙΟΙ. Τους λέγει ΕΣΤΕ! Είσθε το φως του κόσμου! Γιατί αν δεν είμασθε φως, δεν είμασθε χριστιανοί. Σε άλλο σημείο ο Χριστός ταυτίζει καθαρά τον εαυτό του με το φως θ(Ιωάν. α’ 4. 5. 9). Λέγοντας τώρα και στους μαθητάς του πως ΕΙΝΑΙ το φως, δηλώνει ότι δεν είναι μαθητής του, χριστιανός, όποιος δεν αντανακλά το (υπερφυσικό) φως του Χριστού στον κόσμο. Διότι ο Χριστός, ως Θεός, είναι η πηγή του Ακτίστου και αιωνίου φωτός. Αυτό το φως δέχεται και μεταδίδει ο αληθινά πιστός του, ο Άγιος.
Και έτσι να παύσει να είναι κόσμος της ύλης και να γίνει κόσμος του πνεύματος.
Καλό αγώνα.
