Κήρυγμα από τη Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας της Κυριακής 6 Σεπτεμβρίου 2026 στο Αποστολικό Ανάγνωσμα

Κήρυγμα Κυριακής 6 Σεπτεμβρίου 2026 στο Αποστολικό Ανάγνωσμα.

«Τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε». 

Στὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα ἀπὸτὸ πρῶτο κεφάλαιο τῆς Β΄ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς, ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει λόγο γιὰ τὴν πίστη. Ὅμως τί εἶναι ἡ πίστη; Ἂςδοῦμε τί σημαίνει αὐτὴ ἡ λέξη στὴν ΚαινὴΔιαθήκη.

Πίστη κατ’ ἀρχὴν εἶναι ἡ φερέγγυα ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους. Διαβάζουμε στὶς Πράξεις τῶν ἀποστόλωνὅτι ὁ Θεὸς ἔδωσε σὲ ὅλους πίστη, μὲ τὴνἈνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Μὲ τὸ ὅτιἀναστήθηκε ὁ Χριστός, ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴνἐγγύηση γιὰ τὴ δική μας ἀνάσταση. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ προκαταβολὴ γιὰ τὴ δική μας ἀνάσταση. 

Ἡ δεύτερη σημασία τῆς λέξεως πίστη εἶναιἡ πίστη στὸν Θεό, ἡ ἐπίμονη ἀφοσίωση, ἡ ἀταλάντευτη ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, τὸ νὰπιστεύουμε αὐτὰ ποὺ δὲν βλέπουμε.  

Αὐτὴ ἡ πίστη στὸν Θεὸ δὲν εἶναιπαράλογη, ἀλλὰ ὑπέρλογη, ὑπερβαίνει τὴλογική. Ὅπως μὲ τὸ τηλεσκόπιο βλέπουμε κόσμους, ποὺ δὲν βλέπουμε μὲ γυμνὸ μάτι, ἔτσι καὶ μὲ τὰ μάτια τῆς πίστεως βλέπουμε πολὺ μακριά, κόσμους ἄγνωστους, ποὺμόνο μὲ τὴν πίστη πλησιάζουμε.

Πίστη σημαίνει νὰ ἐμπιστεύεσαι αὐτὸ ποὺλογικὰ εἶναι ἀδύνατο, ἀλλὰ μόνο μὲ τὴνἐμπιστοσύνη στὸν Θεὸ τὸ βλέπεις. Ὅπωςἔγραφε ὁ ποιητής:

Πίστη ἔχεις, ὅταν ἀπ’ τὸ χέρσωμα

κι ἀπὸ τ’ ἀστραποκαμένα ξύλα

προσμένεις τοὺς καρποὺς ὁλόδροσους

καὶ καταπράσινα τὰ φύλλα.

Πίστη εἶναι νὰ προσμένεις

ἥλιο τὰ μεσάνυχτα

κι ἀστροφεγγιὰ τὸ μεσημέρι.

Πίστη σημαίνει ν’ ἀκοῦς μὲ τὴν καρδιὰαὐτὸ ποὺ μὲ τὸν νοῦ δὲν πιάνεις. Πίστη σημαίνει νὰ βλέπεις στὸ σκοτάδι τὸ φῶςκαὶ στὸν θάνατο τὴν ζωὴ καὶ τὴ γαλήνη. Ἡ ἀνησυχία ἀρχίζει, ὅταν τελειώνει ἡ πίστη, καὶ ἡ πίστη ἀρχίζει, ὅταν τελειώνει ἡ ἀνησυχία. Ἡ πίστη εἶναι ἡ ἄγκυρα, ποὺρίχνουμε στὴ θάλασσα τοῦ ἐλέους τοῦΘεοῦ, γιὰ νὰ μὴ ναυαγήσουμε στὴνἀπελπισία. Μὲ τὴν πίστη ἔχουμε τὴ δύναμη νὰ ἀκουμπήσουμε τὰ βάρη τῆς ζωῆς μας. Καὶ ποῦ ἀλλοῦ μποροῦμε νὰ τὰἀκουμπήσουμε; Μόνο στὸν Θεὸ μποροῦμε, μὲ τὴν πίστη μας.

Τρίτη σημασία τῆς λέξεως πίστη εἶναι ἡ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, ὁ Χριστιανισμὸς ὡςδόγμα. Αὐτὴν τὴ σημασία ἔχει ἡ λέξη, ὅτανδιαβάζουμε στὴν Καινὴ Διαθήκη:  “ἝναςΚύριος, μία πίστη, ἕνα βάπτισμα”.

Τέταρτον, ἡ πίστη σημαίνει τὸνΧριστιανισμὸ ὡς καθίδρυμα, τὴνἘκκλησία. Ὅταν ἡ Καινὴ Διαθήκη κάνει λόγο γιὰ τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως, ἐδῶ ἡ πίστη σημαίνει τὴν Ἐκκλησία. Ἡ πίστη μας εἶναι αὐτὴ ποὺ νίκησε τὸν κόσμο.

Οὐδέποτε στὴν Καινὴ Διαθήκη ὁ Χριστιανισμὸς λέγεται θρησκεία. Ἀλλὰ καὶπουθενὰ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ τὸν ἐννοήσουμεὡς θρησκεία. Ὁ Χριστιανισμὸς εἶναιἀποκάλυψη Θεοῦ. Πρώτη προϋπόθεση τοῦΧριστιανισμοῦ εἶναι ἡ πίστη. Γι’ αὐτὸ εἶναικαὶ ὁ μόνος ποὺ πρέπει νὰ λέγεται πίστη. Ἄλλωστε στὴ θεία Λειτουργία τί διαβάζουμε; Τὸ Σύμβολο τῆς πίστεως. Γιατί τὸ λέμε ἔτσι; Τὸ ἀρχικό, τὸ βασικό, ρῆμασὲ ὅλο τὸ Σύμβολο εἶναι τό «πιστεύω».

Ἐκεῖ ποὺ τονίζεται ἡ ἀξία καὶ ἡ διαχρονικότητα τῆς πίστεως εἶναι τὸ ἐδάφιοἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ ἀδελφόθεου Ἰούδα, ὅπου ὁ ἀπόστολος μᾶς προτρέπει νὰἀγωνιζόμαστε μὲ δύναμη ὑπὲρ τῆς πίστεως, ἡ ὁποία μᾶς παραδόθηκε «ἅπαξ», μία φορά, γιὰ πάντα.  Ἡ πίστη ἐδῶ σημαίνει τὸ δόγμα τοῦ Χριστιανισμοῦ σὲ ὅλες τὶςλεπτομέρειές του, ὅπως τὸ παρέδωσε ὁ Κύριος στοὺς ἀποστόλους καὶ οἱ ἀπόστολοιστοὺς Χριστιανούς.

Τό «ἅπαξ» σημαίνει ὅτι οἱ ἀπόστολοιπαρέδωσαν τὴν πίστη ὁλόκληρη καὶἀκέραιη, ἅπαξ διὰ παντός. Δὲν χωράει σ’ αὐτὴν καμμία ἐξέλιξη, μεταβολή, συμπλήρωση. Ἡ πίστη μας, τὸ δόγμα μας, δὲν ἐξελίσσεται, δὲν μεταβάλλεται. Παραδόθηκε μία φορά, γιὰ πάντα. Δὲνδιαμορφώθηκε κατὰ τὴ μακρόχρονη ζωὴτῆς Ἐκκλησίας. Ἡ χριστιανικὴ πίστη, ἡ διδασκαλία, δὲν εἶναι πράγμα ἀρχαϊκό, οὔτενεωτερικό. Εἶναι κάτι τὸ ἀληθινὸ καὶ τέλειο. Ὅ,τι κάποιοι προσπάθησαν ἐκ τῶνὑστέρων νὰ προσθέσουν, ἀκόμη καὶ τὸν 2ο αἰώνα μ. Χ., εἶναι ἁμαρτωλὸς νεωτερισμός. Καὶ ὅ,τι σήμερα κάποιοι καινοτομοῦν, δῆθεν γιὰ νὰ μεταβάλουν τὴν πίστη, αὐτὸεἶναι ἁμαρτωλὸς πρωτογονισμός˙ δηλαδή, μᾶς γυρίζουν πίσω στὰ παλιὰ καὶφθαρμένα. Ὁ Κύριός μας τὸ εἶπε, ὅτι ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ θὰ παρέλθουν, ἐνῶ τὰλόγια Του δὲν θὰ ξεπερασθοῦν. Ὅλα κάτω ἀπὸ τὸν ἥλιο μποροῦν νὰ ἀλλάζουν, ἐκτὸςἀπὸ τὴν πίστη, ποὺ παρα-δόθηκε ἅπαξ διὰπαντός.  

Βέβαια ἡ πίστη χρειάζεται νὰ συνοδεύεται ἀπὸ ἔργα, τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης. Ὁ ἀδελφόθεος Ἰάκωβος μᾶς λέγει ὅτι ἡ πίστη, χωρὶς τὰ ἔργα, εἶναι νεκρή˙ δὲν ἔχει κανένα ὄφελος. Ἡ πίστη, χωρὶς τὰ ἔργα, εἶναι σὰντὸ πουλὶ ποὺ δὲν ἔχει φτερά. Τέτοιο πουλὶμπορεῖ νὰ πηδάει, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰπετάει. Χρειάζεται, λοιπόν, ἡ πίστη˙χρειάζεται ὅμως νὰ ἐκδηλώνεται καὶ μὲἔργα.  

Ἡ πίστη, ἡ φερέγγυα ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ, ἡ διδασκαλία, ἡ Ἐκκλησία, ἡ ἀκλόνητηἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, αὐτὰ εἶναι ποὺ μᾶςστηρίζουν στὸν καθημερινό μας ἀγώνα. Νὰεἴμαστε καὶ ἐμεῖς σταθεροὶ στὴν πίστη μας, ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος στὴ σημερινὴπερικοπή. Ἂς ἔχουμε αὐτὴν τὴνἀταλάντευτη, τὴν ἐπίμονη, ἀφοσίωση στὸνΘεό, γιὰ νὰ ἀκουμπᾶμε ἐπάνω Του καὶ σὲΑὐτὸν νὰ ἀποθέτουμε τὰ βάρη τῆς ζωῆςμας. Γιατί, ὅταν ἡ πίστη εἶναι ἀληθινή, ποτὲδὲν γυρνάει στὸ σπίτι της μὲ ἄδειο καλάθι.

Αὐτὸ τὸ μήνυμα μᾶς τὸ στέλνει καὶ ἕναςπαλιὸς Ἕλληνας ἱεραπόστολος στὴνἈφρική. Μετέφραζε τὴν Ἁγία Γραφὴ στὴγλώσσα τῶν ἰθαγενῶν. Δυσκολεύθηκε ὅμωςστὸ ρῆμα πιστεύω. Πῶς νὰ τὸ μεταφράσει; Ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε τὴ λύση. Κάποια στιγμὴἦλθε στὴ σκηνὴ ἕνας ἰθαγενής, κατάκοπος ἀπὸ τὴ δουλειὰ ὅλη τὴν ἡμέρα. Βρῆκε ἕνακάθισμα καί, καθὼς καθόταν, εἶπε: Τώρα πλέον μπορῶ νὰ ἀκουμπήσω κάπου. Αὐτὸεἶναι, εἶπε ὁ ἱεραπόστολος. Πιστεύω, σημαίνει, ἀκουμπάω στὸν Θεό.

Καὶ μεῖς, λοιπόν, ποὺ πιστεύουμε, ἐμπιστευόμαστε τὸν Θεό, ἂς ἀκουμπᾶμε σὲΑὐτὸν μὲ ὅλη μας τὴν καρδιὰ καὶ τὴνἀφοσίωση. Σὲ ὅλες τὶς στιγμὲς τῆς ζωῆςμας, καὶ στὶς χαρὲς καὶ στὶς λύπες μας. Ἀμήν.