ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ… ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

Ένας ακόμη άνθρωπος φεύγει (για μας τους Χριστιανούς όταν

χωρίζεται η ψυχή από το σώμα για σαράντα ημέρες περιπλανάται στον κόσμο, την γη και βλέπει πολλά και θαυμαστά που πρέπει, την δε τρίτη, ενάτη και τεσσαρακοστή ημέρα οδηγείται στον θρόνο του Κυρίου για να προσκυνήσει, μάλιστα την τεσσαρακοστή ημέρα θα αποφασιστεί που η ψυχή αυτή θα τοποθετηθεί εωσότου γίνει η ημέρα της τελικής κρίσεως και αναστηθεί και το σώμα), έφυγε (για όλους τους υπόλοιπους). Καλό ταξίδι…

   Είχε πραγματικά πολύπλευρη προσωπικότητα αυτός ο άνθρωπος, φαίνεται άλλωστε κι από τους τόσους και διαφορετικούς που προστρέχουν για να συλλυπηθούν και αποχαιρετήσουν. Το τάλαντο που του δόθηκε δεν το έκρυψε θάβοντας το βαθιά στην γη! Αντίθετα κοίταξε θέλησε να το πολλαπλασιάσει, να το αβγατίσει! Έκανε οικογένεια, σπουδές όχι εύκολες, ανέλαβε θέση υπεύθυνη και έστησε τμήμα που το χρειαζόταν η περιοχή, η Πτολεμαΐδα και χωρίς την συμβολή του δεν ξέρω αν θα το είχε. Δεν στάθηκε εκεί^. ήθελε, θέλησε να αναμιχθεί με πολλά άλλα και διαφορετικά και το έκανε, αρκετά καλά μάλιστα, στο σύντομο του βίου. Λες και γνώριζε και βιάστηκε να καταπιαστεί ταυτόγχρονα με πολλά, γιατί ο χρόνος σύντομος και αδυσώπητος και τρέχει και φεύγει και δεν περιμένει, δεν σταματά!!!    

   Κύριε Κατσίνα, γιατρέ, άνθρωπε, συμπολίτη, χαιρόμαστε που βρέθηκες ανάμεσα μας. Θα θέλαμε ένα μικρό μέρος καλού έργου και’μεις να αξιωνόμασταν όπως και’συ και να κάναμε. Θέλουμε να σου ευχηθούμε με το καλό να ανταμωθείς με τους υπόλοιπους διευθυντές, τους συναδέλφους του Μποδοσάκειου, καθώς και τους υπόλοιπους εκεί… Οι δικοί σου να ζουν, να προοδεύουν και να σε θυμούνται και επιπλέον ο Θεός της αγάπης και της δικαιοσύνης, ο Θεός μας τον Χριστιανών, να σε αναπαύει εν ειρήνη. Καλό Παράδεισο, αιωνία η μνήμη σου αδελφέ εν Χριστώ.