ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΦΕΓΓΑΡΙ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΣΑΡ. ΡΟΥΣΣΑΚΗΣ
ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΦΕΓΓΑΡΙ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΣΑΡ. ΡΟΥΣΣΑΚΗΣ
Ήλιος και φεγγάρι!
-Όχι τίποτα άλλο, αλλά γιατί βαρέθηκα κάθε τόσο να ακούω το
όποιο -συνηθέστερα- *ραδιοτηλεοπτικό φερέφωνο* με κατά κόρον
(αυτό)δηλούμενη ανεξάρτητη(!) δημοσιογραφική προσωπικότητα, να
διεκδικεί σαν άποψη, τα λόγια και τις σκέψεις που ως *εντέλλεσθε*,
καθορίζοντα σαν *κεντρική γραμμή* του -έντυπου ή ρ/τηλεοπτικού- μέσου
στο οποίο εργάζεται!
-Δημοσιογράφος, σου δηλώνει!! Και εσύ βάζεις 6 σειρές θαυμαστικά
και άλλες 8 ερωτηματικά! Δηλαδή. λίγα λιγότερα σημεία στίξης, από
εκείνα που τοποθετείς όταν ακούς έναν βουλευτή να σου δηλώνει ότι
βούλεται (αυτοβούλως παρακαλώ) και αναλόγως ενεργεί, με κριτήριο μόνο
(ελεύθερα βάλε όσα θαυμαστικά θέλεις) το κοινό καλό και το εθνικό
συμφέρον (ομοίως)! Σ΄ αυτήν την δεύτερη περίπτωση, καλού κακού,
αγοράζεις κι ένα λεξικό *Μπαμπινιώτη*, για να ξαναμελετήσεις και την
ερμηνεία και την έννοια των λέξεων, που μέχρι σήμερα δεν κατανόησες!
-Και επανέρχομαι στα αρχικά. Αμέσως μετά, σου έρχεται φλασιά, ο
προβληματισμός -*Δημοσιογράφος ή Δημοσιοφερεφωνίστας;* Να, που σας
έλεγα, για το λεξικό Μπαμπινιώτη! Και στην σκέψη αυτή σου βγαίνει
αυθόρμητα ένα βαθύψυχο *Αααααα*, αναστεναγμός για το κατάντημα,
ένδειξη δήθεν έκπληξης, κοινωνική προσποίηση του ‘δεν το πιστεύω,
πέφτω απ΄τα σύννεφα’ κ.λ.π – κ.λ.π! Και τότε αρχίζεις να ψάχνεις τις
μεταξύ τους διαφορές!
-Και κατά χρονικά διαστήματα, ο ραδιο/τηλεοπτικός φερεφωνίστας-
νοιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει, τον εργοδότη του που *ουδέποτε*
του επέβαλλε απόψεις άλλως θα είχε παραιτηθεί γιατί δεν ανέχεται
τέτοια πράγματα, εν ολίγοις, *φανφάρες στο τετράγωνο*!
-Αλήθεια, άκουσε κανείς σας ποτέ, ένα δημοσιογράφο των κρατικών
καναλιών να λέει κάτι τέτοιο; Ότι δηλαδή, λειτουργεί ελεύθερα και
αυτόνομα; Εγώ ποτέ! Οι άνθρωποι έχουν αξιοπρέπεια και το *γνώθι
σαυτόν*! Σου λένε, όλοι ξέρουμε ότι τα κρατικά κανάλια ελέγχονται
απόλυτα και μόνο από την εκάστοτε κυβέρνηση -(τι μόνο ο Γιώργος
Παπαδόπουλος θα έκαμνε την ΥΕΝΕΔ για να ασκεί εθνικό πλύσιμο
εγκεφάλου- οι πολιτικοί χαζοί είναι;). Με βάση αυτό, σου λένε πολύ
έξυπνα και σωστά, μας παίρνει να βγούμε και να λέμε *άρτσι μπούρτσι
και λουλάς* λόγια στον λαό; – Πρώτα απ΄ όλους θα ξεφτιλιστούμε εμείς
οι ίδιοι μας και μόνοι μας!
-Και όσο πιο ψηλά βρίσκεται ο δημοσιοφερεφωνίστας στην
επαγγελματική κλίμακα της δημοσιογραφικής κοινότητα (κάτι σαν γκουρού
της δημοσιογραφίας – τίτλος τιμής) και όσο το μέσον στο οποίο δουλεύει
έχει κι αυτό τις δικές του πρωτιές στις μετρήσεις αποδοχής από το
αναγνωστικό ή τηλεοπτικό κοινό τόσο πιο έντονα αισθάνεται το
*χανουμάκι της πέννας και του λόγου* να δηλώνει ότι *είναι ελεύθερο
μέσα στο παλάτι του Πασά!*
-Τ΄ ακούτε εσείς όλοι, που μας πρήζετε κάθε τόσο με τις *ανδρικές
σας εκρήξεις περί δημοσιογραφικής ελευθεροστομίας*; -Ξέρουμε και
βλέπουμε και εμείς το *Ηλίου φαεινότερων*! Φυσικά, όλους τους κανόνες,
οι εξαιρέσεις τους καθιστούν έγκυρους και κάνουν και την διαφορά! Και
εγώ ομιλώ και επιδιώκω να καυτηριάσω ένα πρόβλημα. Δεν ξέρω αν
προσέξατε ότι απέφυγα να γράψω την συνήθη δημοσιογραφική φράση *να
αναδείξω και να φέρω στην επιφάνεια*! Συνειδητά το έκαμα! Γι΄ αυτό,
ονόματα και πρόσωπα στο πρόβλημα, ας συνδέσει ο καθένας σας!
-Καθώς, τον *αυτόφωτο ήλιο* δεν χρειάζεται ούτε να στον δείξουν, ούτε
να σου φωνάξει «εδώ είμαι, κοίταξέ με». Ανατέλλει και φωτίζει! Και
φέρνει την μέρα, με όσα σύννεφα και να έχει, ακόμη κι αν το κρύβουν,
μέρα θα είναι και όλα στο φώς του ορατά! Και δεν τολμά να το κοιτάξει
κανείς κατάματα, γιατί στραβώνει!
-Αντίθετα, ‘το ετερόφωτο φεγγάρι’, ναι μεν κι αυτό δεν χρειάζεται να
στο δείξει κανείς, καθώς μεσουρανεί στον θεοσκότεινο ουρανό.
Χρειάζεται όμως να μην υπάρχουν σύννεφα, οπότε δεν χρειάζεται κι αυτό
να σου φωνάξει, «εδώ είμαι, κοίταξέ με»., και πρώτιστα, χρειάζεται τον
κρυμμένο την νύχτα ήλιο, να το φωτίζει για να φανεί! Και τότε, μέσα
στο σκοτάδι και βλέποντας το φεγγάρι, οι πιο πολλοί κάνουν όνειρα! Να
φτάσουν κι αυτοί εκεί ψηλά, πολύ ψηλά και σαν τους αγγίξουν κι αυτούς
οι ακτίνες ενός αφανούς ήλιου, να φανούν αυτοί και να ξεχωρίσουν από
τα αμέτρητα αστέρια της δημοσιογραφίας που αναμφίβολα υπάρχουν και
κατακλύζουν τον ουρανό της δημοσιογραφίας!
Ρουσσάκης Σαρ. Πολυχρόνης
Έλλην το γένος
Πατριώτης κατά το ήθος
Σκεπτόμενος κατά το έθος
