Η δημοκρατία δεν φοβάται τίποτα… η εκκλησία προστατεύει – δεν προστατεύεται (απάντηση στον Δημήτρη Εμμανουήλ)
Προς κ. Δημήτριο Εμμανουήλ
Εκπαιδευτικέ μου!
Ο Ευριπίδης, αυτός ο μεγάλος Αρχαίος τραγικός μας, σε ένα κείμενο αναφέρει: «Ει μη καθέξεις γλώσσαν, έσται σοι κακά» δηλ. Αν δεν προσέξεις τη γλώσσα σου, να περιμένεις τα χειρότερα!
Διαβάζοντας προσεκτικά το «ιεραεξεταστικό κείμενό σου», αναφώνησα. Ευτυχώς! Ευτυχώς που δεν ζούμε στο μεσαίωνα, γιατί αν ζούσαμε, η οικογένειά μου, οι συγγενείς και οι φίλοι μου θα με έβλεπαν να καίγομαι μέσα στα καζάνια, μέσα στην πυρά! Και γιατί θα καιγόμουν; Διότι στο ιστολόγιο που κατέχω νομίμως και δημοκρατικά, ανάρτησα «κακές ειδήσεις για το καρναβάλι της πόλης μας», μια πράξη που ενόχλησε, τον αυτονομιστή χριστιανό, που όπως είπε, είχε χρέος και ευθύνη να με διορθώνει, να με προειδοποιεί και να με ελέγχει, ως μεγάλος γκουρού για το καλό της πνευματικής μου πορείας.
Εσκεμμένως δημοσίευσα το κατάπτυστο και αχάριστο προς το πρόσωπό μου κείμενό σου,(διότι ποτέ δεν αρνήθηκα να δημοσιεύω τα κείμενα που μου έστελνες). Το ανάρτησα όμως για να δουν άπαντες, πως είναι οι φαντασμένοι και οι μπερδεμένοι και «ξεχωριστοί άνθρωποι» που ονομάζονται αποτοιχισμένοι ουρανοπολίτες! Φυσικά δεν σου πέρασε ποτέ από το μυαλό, άλλωστε πώς να σου περάσει, εσύ είσαι Δημόσιος Υπάλληλος, συν τα επιπλέον…πως εμείς οι κοινοί θνητοί- οι αμαρτωλοί, κρατάμε αυτό το ιστολόγιο και βιοποριζόμαστε, αγωνιζόμενοι καθημερινώς σκληρά, ψάχνοντας ειδήσεις από το πρωί μέχρι το βράδυ για το ψωμί μας.
Εσκεμμένως λοιπόν δημοσίευσα αυτό το κείμενο σου, για να καταδείξω σε όλους τους συμπολίτες μας, πως κατανοούν μερικοί τη Δημοκρατία, την ελευθερία του λόγου, τη Θεολογία και τη χριστιανική πίστη ζώντας στον 21ο αιώνα. Οφείλω να παραδεχθώ ότι μέσα από το κείμενο σου διέκρινα, ότι εκτός από Γυμναστής, είσαι και Χριστός, προφήτης, απόστολος, ομολογητής, κριτής, δικαστής, ελεγκτής, δήμιος και ότι άλλο! Να σου πω την αλήθεια δεν τη φοβάμαι την κρίση σου, αλλά μου προξενεί εντύπωση, πως με κρίνεις εσύ που φανερά έχεις δηλώσει μαζί με άλλους, ότι δεν ανήκεις στην Τοπική Εκκλησία, δε δέχεσαι τις αποφάσεις της συνόδου, τον Επίσκοπο μας και έχεις ταχθεί αναφανδόν με τους αποτοιχισμένους; Και παρεμπιπτόντως επειδή ασχολείσαι με κανόνες και πατέρες, να σου υπενθυμίσω έναν από τους λόγους του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, «καλύτερα να πλανάσαι μαζί με την εκκλησία, παρά να κάμνεις το σωστό και να ‘σαι εκτός εκκλησίας», ο δε Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος στις αρχές του 2ου μ.Χ. αιώνος, τονίζει ότι «όπου αν φανεί ο Επίσκοπος, εκεί και η Εκκλησία». Και ρωτώ ποιοι είναι τώρα οι υιοί της Θεοαντίθεσης; Ποιοι είναι οι υιοί της απειθείας; Σε ποιον αναφέρεσαι όταν μιλάς για μετάνοια; Τι λέει ο Απ. Παύλος; «Διό ἀναπολόγητος εἶ, ὦἄνθρωπε, πᾶς ὁ κρίνων· ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον, σεαυτὸν κατακρίνεις· τὰ γὰρ αὐτὰ πράσσεις ὁ κρίνων. οἴδαμεν δὲὅτι τὸ κρῖμα τοῦ Θεοῦἐστι κατὰἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας. λογίζῃ δὲ τοῦτο, ὦἄνθρωπε ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας καὶ ποιῶν αὐτά, ὅτι σὺἐκφεύξῃ τὸ κρῖμα τοῦ Θεοῦ;» (Ρωμ. 2, 1-3).
Δυστυχώς, ψάχνουμε να βρούμε στον πλησίον μας το παραμικρό σφάλμα ενώ τις δικές μας αμαρτίες, δεν τις βλέπουμε και ούτε θέλουμε να τις σκεφτόμαστε. Δεν προσέχουμε τα δικά μας ελαττώματα, ενώ στους άλλους βρίσκουμε πολλά σφάλματα. Ψάχνουμε να τα βρούμε και όταν τα βρίσκουμε, πάμε και τα διαλαλούμε σε όλον τον κόσμο. Έγινε πλέον κακή συνήθεια, μόλις μαθαίνουμε κάτι για τον πλησίον μας, να πηγαίνουμε και να το διαλαλούμε παντού. Η γλώσσα μας καίει και σπεύδουμε να πούμε στους άλλους αυτό που είδαμε και ακούσαμε, ενώ όταν γίνεται μια μεγάλη αμαρτία, μέσα μας, στο σπίτι μας, στα παιδιά μας, στα κατά σάρκα αδέλφια μας προσπαθούμε γρήγορα να την συγκαλύψουμε και δεν τολμούμε να στείλουμε επιστολές και να το διατυμπανίσουμε παντού. Τι μας είπε λοιπόν ο Λυτρωτής μας; «Ο αναμάρτητος υμών πρώτος τον λίθον βαλέτω» (Ιωα, 8, 7)
Δεν μπορώ να δεχθώ ένα Θεό τιμωρό, οργίλο, εκδικητή και σαδιστή. Από αυτά τα λίγα που έχω μάθει, στο Θεό δεν δίνονται ανθρώπινες ιδιότητες διότι είναι ατελεύτητη – απέραντη Αγάπη! Είναι λάθος όπως Τον κατανοείς και Τον παρουσιάζεις και εκφοβίζεις το λαό. Δεν μπορεί να είναι Ευαγγελικό μήνυμα ελπίδας και ζωής αυτό για τον κόσμο. Αντιθέτως μήνυμα χαράς και ελπίδος είναι το «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας», « Εξήλθε νικών και ίνα νικήσει» (Αποκ. 6,2). Είναι Αυτός που τον αναγνωρίζουμε ως Θεάνθρωπο, που τον ομολογούμε και τον λατρεύουμε σε κάθε θεία λειτουργία, που είναι ένα με την Εκκλησία, είναι Αυτός που μας περιμένει με ανοιχτές τις αγκάλες, που νιώθει τον πόνο μας, που ξεχνά τις κακίες μας, τις αμαρτίες μας και μας συγχωρεί όπως συγχώρησε την πόρνη πριν τον λιθοβολισμό της.
Έτσι, πιστεύω ότι θα συγχωρέσει και εμένα που έβαλα στο ιστολόγιο, αυτά τις «βρομερές ανακοινώσεις για το καρναβάλι» Αλλά τι λέω; Να σου πω και το άλλο; Πιστεύω ότι αν ήσουν ο Αδάμ θα τα έβαζες και με τον ίδιο το Θεό! Ξέρεις γιατί; Γιατί θα θεωρούσες ότι ήταν μεγάλο λάθος εκ μέρους Του να τοποθετήσει μέσα στον Παράδεισο και το δέντρο του κακού. Μπορείς να καταλάβεις τι σου λέω; Διαπιστώνεις τι εστί Ελευθερία και τι σημαίνει το μέγεθος της Αγάπη Του; Γι’ αυτό βάλε μέσα το σπαθί σου, μην φανερώνεις την απιστία σου και τον φόβο σου στον καθένα λέγοντας του ότι δήθεν αυτά που ισχυρίζεσαι είναι τα λόγια του Θεού, συνέτριψε και διέλυσε τον καρνάβαλο σου, κράτα τα κηρύγματα για τον εαυτό σου, κάνε το γέροντα και τον πνευματικό στην οικογένειά σου και μην είσαι έτοιμος να κόψεις κεφάλια άλλων ανθρώπων. Οι αποτοιχισμένοι δεν μπορούν να διδάξουν και να επεμβαίνουν προσωπικώς σε ανθρώπους που δεν τους αναγνωρίζουν ως μέλη της Εκκλησίας τους.
Θα κλείσω όσο και αν δεν σου αρέσει με ένα λόγο του Πάπα Φραγκίσκου που πιστεύω ότι εκφράζει την πλειονότητα των πιστών. Λέει λοιπόν ο Πάπας, «ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Εκκλησία είναι η αυτο – αναφορά, είναι η ναρκισσιστική αυτο-ικανοποίηση που έχει μολύνει πολλούς εκκλησιαστικούς και θρησκευτικούς κύκλους Η Εκκλησία υπάρχει για τον κόσμο όχι για τον εαυτό της. Η Εκκλησία παίρνει το φως της από τον Χριστό, όπως και το φεγγάρι παίρνει το φως από τον ήλιο. Αλλά το φως που βγαίνει έξω από την Εκκλησία δεν είναι μόνο για τον εαυτό της, είναι για τον κόσμο, για τη ζωή του κόσμου. Αλλά αυτό που βλέπω τώρα σε πολλούς εκκλησιαστικούς- θρησκευτικούς κύκλους είναι ένας αυξανόμενος πειρασμός να τοποθετείται η Εκκλησία κατά του γεμάτου αμαρτία κόσμου και κατά των αμαρτωλών ανθρώπων. Αλλά ο Ιησούς έφαγε με τους αμαρτωλούς και τους αγκάλιασε. Η Εκκλησία καλείται να δώσει την ίδια αγάπη και τη συγχώρεση και όχι για να υπηρετεί μια ιδεολογία μαγειρεμένη σε χριστιανικές λέξεις».
Καλό και ευλογημένο Τριώδιο για όλους
Κωνσταντίνος Μαυρίδης
