Γ’ ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ (ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ)
Γ’ ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ
ΚΥΠΡΟΥ (ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ)
Γ’. Ἁγίου Ἐπιφανίου ἐπισκόπου Κωνσταντίας Κύπρου
Ἀποκαθήλωσι Κυρίου
dubia-spuria Migne PG 43 448B
Ἀφοῦεἶπε αὐτὰὁἸωσήφ,
ἔδωσε ἐντολὴὁΠιλᾶτος νὰδοθῆσαὐτὸν τὸΠανάγιο Σῶμα τοῦἸησοῦ.
Ἦλθε στὸν τόπο τοῦΓολγοθᾶ.
Ἀποκαθήλωσε τὸν ἐν σαρκὶΘεόν ἀπὸτὸν Σταυρὸκαὶτὸν ἀκούμπησε στὴν γῆ.
Ἀποκαθήλωσε ὄχι μόνο Θεό, κι οὔτε μόνο ἄνθρωπο.
Φαίνεται πεσμένος κάτω, αὐτὸς ποὺπροσείλκυσε ὅλους ἐπάνω.
Γίνεται γιὰλίγο ἄπνους, ἡπάντων ζωὴκαὶπνοή.
Γίνεται ἀόμματος ὁκτίσας τὰπολυόμματα.
Κεῖται ὕπτιος, ἡπάντων ἀνάστασι.
Νεκρώνεται ὡς πρὸς τὴν σάρκα ὁΘεός, ὁἀνιστῶν τοὺς νεκρούς.
Σιωπᾶγιὰλίγο ἡβροντὴτοῦΘεοῦΛόγου!
Σηκώνεται στὰχέρια, αὐτὸς ποὺσηκώνει τὴν γῆστὴχούφτα του.
Ἄρα λοιπόν, ἄρα λοιπόν, ζήτησες καὶἔλαβες. ὮἸωσήφ, κατάλαβες ποιὸν ἔλαβες;
Προσελθὼν στὸν Σταυρὸκαὶκαθελὼν Ἰησοῦν, κατάλαβες ποιὸν βάστασες;
Ἂν πράγματι κατάλαβες ποιὸν κρατεῖς, τώρα ἔγινες πλούσιος.
Πῶς ὅμως τελῆς τὴν θεόσωμο καὶφρικωδεστάτη αὐτὴκηδεία τοῦἸησοῦ;
Ὁπόθος σου εἶναι ἐπιανετός!
Ἀλλὰἐπαινετώτερος ὁτρόπος τῆς ψυχῆς σου.
Ἄρα γε δὲν φρίττεις,
βαστάζοντάς στὰχέρια σου Αὐτὸν ποὺφρίττουν τὰΧερουβείμ;
Ἢμὲποιὸν φόβο σίγουρα ἀπογύμνωσες ἐκείνην τὴν θεία σάρκα;
Μὲποιὰεὐλάβεια κατέβασες τὰμάτια σου;
Δὲν φρίττεις ἀποκαλύπτων καὶἀτενίζων τὴν σάρκα τοῦὑπεράνω σαρκὸς Θεοῦ;
Ἆρα λοιπόν, πές μου Ἰωσήφ, πρὸς ἀνατολὰς θάπτεις τὴν ἀνατολὴἀνατολῶν;
Ἆρα μὲτὰδάκτυλά σου νεκροπρεπῶς κλείνης τὰμάτια τοῦἸησοῦ;
Αὐτουνοῦποὺἄνοιξε μὲτὸἄχραντο δάχτυλό του τὰμάτια τοῦτυφλοῦ!
Ἆρα κλείνεις καὶτὸστόμα ποὺἄνοιξε τὸστόμα τοῦμογιλάλου!
Ἆρα συμμαζεύεις καὶτὰχέρια αὐτουνοῦποὺδιάνοιξε τὰξεραμένα χέρια!
Ἀκόμα περιδένεις καὶτὰπόδια, αὐτουνοῦποὺἔδωσε βάδισμα σὲἀκίνητα πόδια!
Ἆρα βάζεις σὲκρεββάτι αὐτὸν ποὺπρόσταξε τὸν παράλυτο,
«ἆρόν σου τὸν κράββατον καὶπεριπάτει…».
Ἆρα ραίνεις μὲμῦρα αὐτὸν
ποὺκένωσε τὰδικά του οὐράνια μῦρα καὶἁγίασε τὸν κόσμο!
Ἆρα τολμᾶς νὰσκουπίσης καὶτὴν αἱμορροοῦσα θεόσωμο πλευρά,
τοῦΘεοῦποὺθεράπευσε τὴν αἱμορροοῦσα!
Ἆρα ξεπλένεις μὲνερὸσῶμα Θεοῦ,
αὐτοῦποὺξέπλυνε ὅλους κι ἔδωσε τὴν κάθαρσι!
Τέλος ποιὲς λαμπάδες ἄναψες στὸἀληθινὸΦῶς, ποὺφωτίζει κάθε ἄνθρωπο;
Ποιοὺς ἐπιταφίους ὕμνους ἔψαλλες
στὸν ὑμνούμενο ἀσιγήτως ὑπὸπάσης στρατιᾶς οὐρανίου;
Τάχα καὶδακρυρροεῖς ὡς νεκρό,
Αὐτὸν ποὺδάκρυσε κι ἀνάστησε τὸν τετραήμερο Λάζαρο;
Τάχα θρηνεῖς αὐτὸν ποὺἔδωσε χαρὰσὲὅλους κι ἔλυσε τὴν λύπη τῆς Εὔας;
ΠαρασκευὴΜυροφόρων 8.5.2020
μτφρσς ἀρ.νι.μα.








