16. ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Γεύθηκα χολὴ γιὰ σένα, γιὰ νὰ θεραπεύσω τὴν

πικρὴἡδονὴ

ἀπὸ τὴν βρῶσι τῆς γλυκειᾶς γεύσεως.

Γεύθηκα ξύδι, γιὰ νὰ καταργήσω τὴν σκληρότητα τοῦ θανάτου σου

καὶ τὸ παρὰ φύσιν ποτήριο.

Δέχθηκα σπόγγο, γιὰ νὰ σβύσω τὸ δεφθέρι τῶν ἁμαρτιῶν σου.

Δέχθηκα κάλαμο, πρὸς ὑπογραφὴν ἐλευθερίας τοῦἀνθρώπινου γένους.

Ὕπνωσα ἐν Σταυρῷ καὶ δέχθηκα στὴν πλευρὰ πληγὴ λόγχης

γιὰ σένα ποὺὕπνωσες στὸν παράδεισο

κι ἀπ’ τὴν πλευρά σου ἔχτισα τὴν Εὔα.

Ἡ δική μου πλευρὰ γιάτρεψε τὸν πόνο τῆς πλευρᾶς σου.

Ὁ δικός μου θάνατος θὰ σὲ βγάλη ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦἍδη.

Ἡ δική μου ρομφαία ἔπαυσε τὴν στρεφομένη ἐναντίον σου ρομφαία.

Λοιπόν. Σήκω. Πᾶμε ἀπὸἐδῶ.

Ὁἐχθρὸς σὲἔβγαλε ἀπὸ τὴν γῆ τοῦ παραδείσου.

Ἐγὼ σὲἀποκαθιστῶ πιὰὄχι στὸν παράδεισο, ἀλλὰ σὲ θρόνο οὐράνιο.

Σὲἐμπόδισα ἀπὸ τυπικὸ δένδρο ζωῆς,

ἀλλά, νά, ἐγὼ ποὺ εἶμαι ἡ Ζωή, ἑνώθηκα μὲ σένα.

Πρόσταξα τὰ Χερουβεὶμ νὰ σὲ φυλάγουν σὰν δοῦλοι.

Τώρα τὰ προστάζω νὰ σὲ προσκυνοῦν θεοπρεπῶς.

Κρύφθηκες ἀπὸ τὸν Θεό, πὼς τάχα ἤσουν γυμνός.

Ἀλλά, νά, ἔκρυψες μέσα στὴν ἀνθρώπινη φύσι ἀληθινὸ Θεό!

Ἐνδύθηκες τὸν δερμάτινο χιτῶνα τῆς ντροπῆς.

Ἐγὼὅμως, ἐνῶἤμουν Θεός,

ἐνδύθηκα τὸν αἱμάτινο χιτῶνα τῆς σαρκός σου.

Γιαὐτὸ σηκωθῆτε. Ἂς φύγουμε ἀπὸἐδῶ. Ἀπὸ τὴν ὀδύνη στὴν εὐφροσύνη.

Ἀπὸ τὴν δουλεία στὴν ἐλευθερία. Ἀπὸ τὴν φυλακὴ στὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ.

Ἀπὸ τὰ δεσμὰ στὴν ἄνεσι. Ἀπὸ τὴν κατοχή, στοῦ παραδείσου τὴν τρυφή.

Ἀπὸ τὴν γῆ στὸν οὐρανό.

Γιαὐτον τὸν σκοπὸ πέθανα καὶἀναστήθηκα.

Γιὰ νὰ κυριεύσω καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων.

Σηκωθῆτε. Πᾶμε ἀπὸἐδῶ.

Ὁ οὐράνιος Πατέρας μου ὑποδέχεται τὸ χαμένο πρόβατο!

Τὰἐνενῆντα ἐννέα πρόβατα τῶν Ἀγγέλων

ἀναμένουν τὸν σύνδουλο Ἀδάμ, πότε θὰἀναστηθῆ,

καὶ πότε θὰἀνέλθη καὶ θὰἐπανέλθη πρὸς τὸν Θεό.

Ἑτοιμάσθηκε θρόνος Χερουβικός.

Αὐτοὶ ποὺ θὰἀνεβάσουν εἶναι ταχεῖς καὶἕτοιμοι.

Ὁ νυμφώνας καὶ τὰἐδέσματα εἶναι ἕτοιμα.

Οἱ αἰώνιες σκηνὲς καὶ θέσεις εἶναι ἕτοιμες.

Οἱ θησαυροὶ τῶν ἀγαθῶν ἀνοίχθηκαν.

Ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἑτοιμάστηκε πρὶν ἀπὸ αἰῶνες.

Ὅσα δὲν εἶδε ὀφθαλμὸς καὶ δὲν ἄκουσε ἀκοή καὶ δὲν ἐπεθύμησε καρδία,

τὰἀγαθὰ ποὺ περιμένουν τὸν ἄνθρωπο!

26.5.2020

ἀρνιμα.