ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ… ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ… ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ 

Υπάρχουν εργαζόμενοι κι εργαζόμενοι αναμφίβολα,

εργαζόμενοι μόνο στ’όνομα αλλά κι εργαζόμενοι και στην πράξη,

εργαζόμενοι της κακιάς ώρας αλλά και εργαζόμενοι της καλής ώρας,

της περίπτωσης «μάρκα μ’έκαψες» αλλά και της περίπτωσης «αδελφέ μου μ’έσωσες»,

της απάτης, δολιότητας, πονηριάς αλλά και της εντιμότητας, της ευθύνης, της συνέπειας,

του ότι αρπάξουμε-φάμε αλλά και του ότι διασώσουμε–περισώσουμε,

της κοπάνας και του ωχαδερφισμού αλλά και της υπερωρίας και του ώσπου να τελειώσουμε!!!

Υπάρχουν εργαζόμενοι κι εργαζόμενοι οπωσδήποτε,

του επιπλέουμε στην επιφάνεια του κουβά αλλά και κατασυνθλιβόμαστε στον πάτο του κουβά,

του πίνουμε καφέ και κατακρίνουμε (κοινώς κουτσομπολεύουμε) αλλά και του τρώμε καρπαζιά και κεφάλι απ’την δουλειά δεν σηκώνουμε,

της καρέκλας και των καλών αποδοχών αλλά και του τραβάμε κουπί κι ο επιούσιος ίσα ίσα κι αν βγει,

του όλα τα χαλάμε, όλα τα γκρεμίζουμε αλλά και του παλεύουμε για να δημιουργούμε, να χτίζουμε,

εργαζόμενοι οι οποίοι κάθε νέο εργαζόμενο χαλάνε-διαφθείρουνε, ώστε οι επόμενοι να γίνονται χειρότεροι των προηγούμενων αλλά και εκείνοι που κάθε νέο εργαζόμενο ως πυξίδα ορθά κατευθύνουν κι οδηγάνε!!!

Εξαιτίας που υπάρχουν εργαζόμενοι κι εργαζόμενοι (όχι τυχαία, όχι κατά λάθος, όχι χωρίς σκοπιμότητα) ζούμε ότι ζούμε: δηλαδή

απ’τους ξύπνιους-κηφήνες βουλιάζουμε, καταστρεφόμαστε κι απ’τους μύρμηγκες-κορόϊδα συνεχίζει να υπάρχει ότι απέμεινε όρθιο!

Και τα δικαιολογημένα ερωτήματα που για το τέλος μπαίνουν είναι τα εξής:

– Εσείς ποιους εργαζόμενους θα θέλατε και θα παίρνατε στην δούλεψη σας;

– Εσείς σε ποιους εργαζόμενους ανήκετε;