ΕΝΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ…..ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΑΣ.

Δυστυχώς περιορίζουμε τον Χριστό πολλές φορές μόνο στην Θεία λειτουργία.

Βγαίνουμε μετά τον «Δι’ευχών» και δυστυχώς δεν μπορούμε να τον κάνουμε ζωή. Μένουμε πολλές φορές ακόμα και σε μια τυπική συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια αλλά μέσα μας μπορεί να βράζει η αμετανοησία ή ακόμα και η αίρεση.

Βλέπουμε ανθρώπους που πάνε στην Εκκλησία μπορεί ακόμα να εξομολογούνται και να μετέχουν στα Ιερά Μυστήρια αλλά δυστυχώς η ζωή τους δεν «μυρίζει» λιβάνι. Μια διαστρεβλωμένη εσωτερική πνευματικότητα που μένει απλά σε ένα θρησκευτικό τυπικό.

Φτάνουμε στο σημείο να ανοίγουμε το στόμα μας στην Θεία Μετάληψη αλλά μέσα στην καρδιά μας να έχουμε τον Ιούδα και να αρνούμαστε τον Χριστό σαν τον Πέτρο. Ένας απλά θρησκευτικός Χριστός απλά για να αναπαύουμε την συνείδηση μας. Είναι δυνατόν να θέλουμε να περιορίσουμε τις ακτίνες του Ήλιου;… Ας αφήσουμε τον Χριστό να ΛΑΜΨΕΙ μέσα στην ΖΩΗ μας !

   Στο Ευαγγέλιο η αγάπη και η πίστη δεν είναι μαθηματικές θεωρίες αλλά πράξεις που ρέουν από τα βάθη της καρδιάς και της ύπαρξης του ανθρώπου.

Που είναι το λάθος τελικά; Ότι   Τον βλέπουμε όπως θέλουν τα πάθη μας και όχι όπως πραγματικά είναι.

Γι’αυτό αρέσει στον σημερινό άνθρωπο το χαϊδολόγημα στα πάθη. Μας αρέσει η φιλοσοφική θεολογία. Ωραία ακούσματα, ή διαβάσματα που να λένε ότι είμαστε καλά και όλα πάνε καλά!

Για ποιόν λόγο θέλουμε σχέση με τον Χριστό ;

Για ποιόν λόγο Τον θέλουμε στη ζωή μας;

Απλά για να είμαστε συνεπείς στα θρησκευτικά μας καθήκοντα ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, για να τα έχουμε καλά με κάποια αόριστη “Θεία δύναμη;” ή μήπως θέλουμε τον Κύριο στην ζωή μας ώστε να μετανοήσουμε , να σωθούμε και να βρούμε το νόημα της όντως ζωής;

Θέλουμε να ακούμε για έναν Χριστούλη που θα τους σώσει όλους , ότι και να γίνει όπως και να γίνει και στην τελική δεν τρέχει και τίποτα να έχεις και κάποιες αμαρτίες αφού όπως λένε πολλοί (δεν τα βλέπει αυτά ο Θεός).

Μόνο όταν γίνουμε λοιπόν φάρος αρετών θα μπορούμε να φωτίζουμε με το παράδειγμά μας και άλλους αδερφούς.

Καλό αγώνα.