“ΔΟΞΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ”… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Ἕνα ὑπέροχο καὶ ἐπίκαιρο ἀνάγνωσμα γιὰ τὴν

σημερινὴμέρα μιᾶς καὶεἴμαστε ἀποκλεισμένοι στὰσπίτια μας. Εἴθε ὁΣταυρὸς τοῦΚυρίου μας τὴν δύναμι τοῦπονηροῦ, τοῦθανάτου καὶτῆς ἁμαρτίας, νὰκαταλύση καὶ

τὸκράτος τῆς πανδημίας.                        

ΚυριακὴΣταυροπροσκυνήσως

22.3.2020

ἀρνιμα 343 λέξεις

Δόξα σὲ Σένα

ποὺ σταυρώθηκες γιὰ μένα

Προσκυνῶσε, Δέσποτα. Εὐλογῶσε, Ἀγαθέ.

Ἱκετεύω σε, Ἅγιε. Γονατίζω Φιλάνθρωπε.

Δοξάζω σε, Χριστέ.

Ὁμονογενὴς Δεσπότης τῶν ἁπάντων καὶμόνος ἀναμάρτητος παρεδόθης στὸν θάνατο γιὰμένα τὸν ἁμαρτωλό. Μάλιστα θάνατο σταυρικό. Γιὰνὰἐλευθερώσης ψυχὴἁμαρτωλοῦἀπὸτὰδεσμὰτῶν ἁμαρτιῶν.

Δέσποτα, τὶνὰσοῦἀνταποδώσω γιὰὅλα αὐτά;

Δόξα σὲσένα, φιλάνθρωπε.

Δόξα σὲσένα, ἐλεῆμον.

Δόξα σὲσένα, μακρόθυμε.

Δόξα σὲσένα, συγχωρητὴὅλων τῶν παραπτωμάτων.

Δόξα σὲσένα, ποὺκατῆλθες, γιὰνὰσώσης τὶς ψυχές μας.

Δόξα σὲσένα, ποὺσαρκώθηκες στὴν μήτρα τῆς Παρθένου.

Δόξα σὲσένα, ποὺσὲἔδεσαν μὲδεσμά.

Δόξα σὲσένα, ποὺσὲμαστίγωσαν.

Δόξα σὲσένα, ποὺσὲἐνέπαιξαν.

Δόξα σὲσένα, ποὺσὲσταύρωσαν.

Δόξα σὲσένα, ποὺσὲἔθαψαν.

Δόξα σὲσένα, ποὺἀναστήθηκες.

Δόξα σὲσένα, ποὺκηρύχθηκες.

Δόξα σὲσένα, ποὺσὲπίστεψαν.

Δόξα σὲσένα, ποὺἀνελήφθης.

Δόξα σὲσένα, ποὺκάθησες μὲδόξα στὰδεξιὰτοῦΠατρός.

Θὰξαναέλθης μὲτὴν δόξα τοῦΠατρός καὶμὲἁγίους ἀγγέλους.

Ἐκείνη τὴφρικτὴκαὶφοβερὴὥρα θὰκρίνης κάθε ψυχὴποὺἀθέτησε τὸἅγιο πάθος σου.

Τότε θὰσαλευθοῦν οἱδυνάμεις τῶν οὐρανῶν. Θὰἔλθουν μαζὶἌγγελοι, Ἀρχάγγελοι, Χερουβείμ καὶΣεραφείμ. Αὐτὰθὰστέκουν μὲφόβο καὶτρόμο μπροστὰστὴδόξα σου. Τότε θὰτρέμουν πάλι τὰθεμέλια τῆς γῆς. Ὅλα τὰπλάσματα θὰτρέμουν μπροστὰστὴν ἀσύλληπτα μεγάλη δόξα σου.

Στὴν ὥρα ἐκείνη ἂς μὲσκεπάση ἡχάρι σου μὲτὶς φτεροῦγες της. Ἂς γλυτώση ἡψυχήμου ἀπὸτὸφοβερὸπῦρ, ἀπὸτὸν τρόμο τῶν δοντιῶν, ἀπὸτὸψηλαφητὸσκότος κι ἀπὸτὸν αἰώνιο θρῆνο.

Ἔτσι εὐλογώντας θὰλέγω.

Δόξα σαὐτὸν ποὺθέλησε νὰσώση ἕναν ἁμαρτωλόμὲτοὺς πολλοὺς οἰκτιρμοὺς τῆς εὐσπλαγχνίας του.

Λόγος περὶτοῦπάθους τοῦΣωτῆρος, ὁσίου Εφραὶμ τ. 7ος σελίδες 39-41