Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΤΩΧΟ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Λέει ὁ μέγας Χρυσόστομος γιὰ

τὴν Ἀνάστασι!

«Ὅταν λοιπὸν ἰδῆς ὄχι μόνο ἀγγέλους καὶὅλο τὸπλῆθος τῶν οὐρανίων δυνάμεων, ἀλλὰνὰσυνεορτάζη μαζίμας ὁἴδιος ὁΔεσπότης τῶν ἀγγέλων, τότε ποιὰἔλλειψι ἔχεις γιὰνὰγιορτάσης λαμπρὰτὴν ἀνάστασι; Κανεὶς λοιπὸν δὲν πρέπει νὰεἶναι κατηφής ἐξ αἰτίας τῆς ἀνέχειας.

Κανεὶς πάλι δὲν πρέπει νὰἐπαίρεται γιὰτὰπλούτη του. Διότι μὲτὰχρήματάτου δὲν μπορεῖνὰσυνεισφέρει τίποτε στὴν γιορτὴτῆς ἀναστάσεως. Στὶς ἐξωτερικὲς γιορτὲς βέβαια, ἐννοῶτὶς κοσμικές, ὅπου κυριαρχεῖπολλὴφαντασία, στολισμὸς ἐνδυμάτων καὶπολυτέλεια ἐδεσμάτων, εἶναι φυσικὸὁφτωχὸς νὰστενοχωριέται, ἐνῶὁπλούσιος νὰεὐφραίνεται καὶνὰεἶναι χαρούμενος. Γιὰποιὸν λόγο ἄραγε; Διότι ὁμὲν πλούσιος ἐνδύεται μὲλαμπρὰἐνδύματα καὶπαραθέτει πλουσιώτερο τραπέζι. Ὁφτωχὸς ὅμως ἐμποδίζεται ἀπὸτὴν φτώχεια του νὰδείξη τέτοια ἀνοιχτοχεριά.

Στὴν γιορτὴτῆς ἀναστάσεως ὅμως δὲν ἔχουμε τέτοιον λόγο. Διότι ἐκδιώκεται ὅλη αὐτὴἡκοσμικὴἀνωμαλία. Ἡτράπεζα τῆς ἀναστάσεως εἶναι κοινὴγιὰτὸν πλούσιο, γιὰτὸν φτωχό, γιὰτὸν δοῦλο καὶγιὰτὸν ἐλεύθερο.

Κι ἂν ἀκόμη εἶσαι πλούσιος δὲν ἔχεις τίποτε περισσότερο ἀπὸτὸν φτωχό. Κι ἂν εἶσαι φτωχός, δὲν ἔχεις τίποτε λιγότερο ἀπὸτὸν πλούσιο. Οὔτε ἐξ αἰτίας τῆς πενίας σου μειώνεται  ἡπνευματικὴἀπόλαυσίσου. Διότι ἡχάρι αὐτὴεἶναι τοῦΘεοῦκαὶδὲν ξεχωρίζει  πρόσωπα.

Γιατὶὅμως λέγω ὅτι ἡἴδια τράπεζα εἶναι στρωμμένη γιὰτὸν φτωχὸκαὶγιὰτὸν πλούσιο; Ἀφοῦἀκόμη καὶαὐτὸς ποὺἔχει τὸδιάδημα, τὸν βασιλικὸμανδύα καὶσηκώνει πάνω του τὴν ἐξουσία τῆς οἰκουμένης, ἔχει τὴν ἴδια τράπεζα μὲτὸν φτωχὸκαὶμὲτὸν ζητιᾶνο.

Τέτοια λοιπὸν εἶναι τὰπνευματικὰδῶρα τῆς ἀναστάσεως. Δὲν δαιροῦν τὴν κοινωνία ἀνάλογα μὲτὰἀξιώματα, ἀλλὰμὲτὴν προαίρεσι καὶτὸν ἐσωτερικὸκόσμο τοῦκαθενός. Γιαὐτὸκαὶπλησιάζουν νὰἀπολαύσουν καὶνὰσυμμετάσχουν στὰθεῖα δῶρα αὐτὰμὲτὴν ἴδια παρρησία καὶἄνεσι καὶὁπλούσιος καὶὁφτωχός.

Γιατὶὅμως λέγω μὲτὴν ἴδια ἄνεσι; Πολλὲς φορὲς ὁφτωχὸς πλησιάζει μὲπερισσότερη παρρησία. Γιὰποιὸν λόγο; Διότι ὁβασιλιᾶς εἶναι περικυκλωμένος ἀπὸπολλὲς φροντίδες καὶπεριστοιχίζεται ἀπὸβαριὰγεγονότα. Ἡζωήτου περνᾶσὰν νὰεἶναι μέσα σὲπέλαγος καὶπεριλούζεται ἀπὸπαντοῦἀπὸἀλλεπάλληλα κύματα. Συνθλίβεται ἀπὸπολλὰἁμαρτήματα. Ὁφτωχὸς ὅμως εἶναι ἀπαλλαγμένος ἀπὸὅλα αὐτά. Ἡφροντίδα του εἶναι μόνο πῶς νὰἐξοικονομήση τὴν ἀναγκαία τροφήτου. Ζῆεἰρηνικὰκαὶἥσυχα. Σὰν νὰβρίσκεται σὲγαλήνιο λιμάνι. Γιαὐτὸπροσέρχεται στὴν πνευματικὴτράπεζα τῆς ἀναστάσεως μὲπολλὴν εὐλάβεια.

Εἰς τὸἍγιον Πάσχα ΕΠΕ 36,78-80