ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ….ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ…. Κάθε πράξη μας κρύβει από πίσω
της κάποια κίνητρα. Γι’αυτό και καμία πράξη από μόνη της δεν μπορεί να χαρακτηριστεί θεάρεστη ή αμαρτωλή. Πρέπει να δούμε τα κίνητρα της πράξης. Π.χ. εάν μία γυναίκα φορά πάντα φούστα, αυτό από μόνο του δεν είναι κάτι το θεάρεστο. Μπορεί να φορά φούστα για να σκανδαλίσει και όχι επειδή θέλει να ντυθεί ευπρεπώς. Μπορεί κάποιος να θέλει να κάνει μαι μικρή δωρεά σε κάποιο ναό, όχι επειδή θέλει να βοηθήσει το έργο της ενορίας αλλά διότι ποθεί να περάσει το δικό του: να γίνει ο γάμος της κόρης του την ημέρα που θέλει, την ώρα που θέλει, με τον στολισμό του θέλει κι ας του έχει εξηγήσει ο εφημέριος του ναού ότι για τον “α” ή “β” λόγο δεν μπορεί να γίνει όπως το ζήτησε· κι έτσι κάνει την δωρεά ώστε να “λαδώσει-καλοπιάσει” μ’αυτόν τον τρόπο -τον ιερέα ή τους επιτρόπους- και να γίνει το δικό του!
————————–
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πολλές φορές κάνουμε κάτι που εξωτερικά μπορεί να φαίνεται καλό και θεάρεστο όμως τα κίνητρά μας -επειδή είναι πονηρά- το καθιστούν επιζήμιο για την πνευματική μας κατάσταση. Μπορεί εξωτερικά οι άλλοι να μας συγχαίρουν και να μας επαινούν για την πράξη μας, όμως εμείς οι ίδιοι ξέρουμε τί μας κίνησε και το πράξαμε, εμείς οι ίδιοι -και ο Θεός- γνωρίζουμε την προαίρεσή μας.
————————–
Γι’αυτό και οι Θεοφόροι Πατέρες τονίζουν να μην κρίνουμε απ’ αυτά που βλέπουμε και να βγάζουμε συμπεράσματα «μη κρίνετε κατ΄ όψιν» (Ιω. ζ΄24), διότι δεν γνωρίζουμε τα κίνητρα αυτών που βλέπουμε. Μπορεί να δούμε κάποιον να πράττει κάτι το φαινομενικά κακό όμως μπορεί τα κίνητρά του να είναι αγαθά. Π.χ. μπορεί να δούμε κάποιον να παίρνει ένα πορτοφόλι που το βρήκε κάτω στο πεζοδρόμιο και αμέσως να τον θεωρήσουμε κλέφτη, όμως τα κίνητρά του δεν τα γνωρίζουμε. Μπορεί να το πήρε ώστε να το παραδώσει στην αστυνομία, μπορεί να το πήρα επειδή γνωρίζει σε ποιον ανήκει, μπορεί να το πήρα επειδή είναι δικό του!
————————–
Τα κίνητρά μας, η προαίρεσή μας τελικά καθιστά μια πράξη μας είτε θεάρεστη είτε αμαρτωλή. Το θέμα είναι να προσπαθούμε στην ζωή μας να έχουμε αγαθή προαίρεση για το κάθε τι που θα πράξουμε και εάν δούμε να κάνει κάτι ο άλλος ας μην βάλουμε κακό λογισμό, ας μην μπούμε στην διαδικασία της ανάλυσης διότι δεν γνωρίζουμε τα κίνητρά του, ας ευχόμαστε να το κάνει κι αυτός με αγαθά κίνητρα.
————————–
Έτσι προφυλάσουμε τον εαυτό μας από την υποκρισία (άλλο φαίνεται ότι κάνουμε και άλλο θέλουμε να πετύχουμε) αλλά από την κατάκριση των άλλων.
