ΤΟΥ ΘΕΟΥ Η Α(Α)ΛΦΑ Β(Β)ΗΤΑ ΣΤΑ 9ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΗ – ΙΑΚΩΒΟΥ ΧΟΥΡΕΜΙΔΗ ΣΤΑ 9ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΟΥ

Παρῆλθαν ἐννιὰ μέρες ἀπὸ τὴν ἄνοδο τοῦ πολυαγαπημένου μας Βούλη μετ’ ἀγγέλων ἐκεῖ στὴν ἀγκάλη τοῦ Ἀβραὰμ ὅπου

ἀναπαύονται ὅλοι οἱ καταπονεμένοι Λάζαροι.

«Ἐκοιμήθη ὁ Βούλης Σάββατο 11 Ἰουλίου 11π.μ. ἡ Κηδεία στὴν Ἁγ.Σκέπη», ἔγραφε σὲ μιὰ χαρτοπετσέτα ἐπὶ τοῦ γραφείου μου.

Παρόντες σ αὐτὴν τὴν κηδεία μαζὶ μὲ στρατιὲς ἀγγέλων ἦταν καὶ ὁ πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱ.Μητροπόλεως ἀρχιμ.Νικηφόρος, ὁ Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος Ἑορδαίας ἀρχιμ.Αὐγουστῖνος, ὁ πρωτ. Θεόφιλος, ὁ πρωτ.Ἀθανάσιος καὶ ὁ πρωτ.Ἰωάννης.

Εἶπε ὁ προεξάρχων τῆς λαμπρῆς αὐτῆς πανηγύρεως: «Θὰ μπορούσαμε σαὐτὴν τὴν κηδεία νὰ ψάλλουμε

Μόνο τὰ ἀναστάσιμα τῆς Διακαινησίμου!!! Θὰ μπορούσαμε νὰ διαβάσουμε τὸ Εὐαγγέλιο ποὺ μιλάει γιὰ τὰ παιδάκια ὁ Χριστός μας καὶ τὰ εὐλογεῖ!!!

Θὰ μπορούσαμε τέλος νὰ διαβάσουμε καὶ ἐκείνη τὴν ὑπέροχη ἐξόδιο ἀκολουθία γιὰ τὰ νήπια!!!

Τὰ ἄξιζε ὅλα αὐτὰ ὁ ἀγαπημένος μας Βούλης. Παρὼν σὲ ὅλους τοὺς Ναοὺς τῆς πόλεώς μας καὶ πολυαγαπητὸς ἀπὸ ὅλους τοὺς ἱερεῖς μας. Ἦταν παρὼν καὶ στὴν θεμελίωσι τοῦ ἹΝἉγίων Νεομαρτύρων 13.12.1981. Κοινωνοῦσε σὲ κάθε λειτουργία.

Τὰ καταλάβαινε ὅλα ἡ Κεχαριτωμένη καρδία του. Εὐλογημένη ψυχή. Εἰσιτήριο ἐξασφαλισμένο καὶ γραμμένο μὲ ὁλόχρυσα γράμματα.

Πόρτες ὀρθάνοιχτες γιὰ τὴν Εὐλογημένη Βασιλεία.

Οὔτε θεωρίες. Οὔτε ἐπιχειρήματα. Οὔτε σπουδές. Οὔτε γράμματα. Οὔτε ζήτω. Οὔτε Εὐρῶπες. Οὔτε USES-ΟΥΗΕ Οὔτε ΡΟΥΣΕΣ. Ποῦ νὰ χωρέσουν στὴ Βασιλεία ὅλα αὐτὰ τὰ σπουδαῖα ξερατά…. ἔλεγε ὁ ΦώτηςΚόντογλους.

Ὁ Βούλης ἦταν ἡ ἑρμηνεία τοῦ στίχου, «τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν!!!».

Καλέ μας Βούλη,

εὔχου γιὰ τοὺς σπιτικούς σου, ποὺ σὲ ὑπηρέτησαν ἄριστα 63 χρόνια!!!

Σάββατο 18.7.2020

ἀρ.νι.μα. καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί.

Στα 9μερα της Αφροδίτης Παντελίδου

«Παρήλθαν εννιά μέρες από την άνοδο της πολυαγαπημένης μας Αφροδίτης μετ’ αγγέλων εκεί στην αγκάλη του Αβρααμ όπου αναπαύονται όλοι οι καταπονεμένοι Λάζαροι.» (†π.Ν)

« Έφυγε η Αφροδίτη..» έγραφε στο μήνυμα του ο Αντ., Σάββατο 11 Ιουλίου 10 και μισή μ.μ. .

«Παρόντες σ αυτήν την κηδεία μαζί με τις στρατιές αγγέλων ήταν ο πρωτοσύγκελλος της Ι.Μητρόπόλεως αρχιμ. Νικηφόρος(†π.Ν.), ο Αρχιερατικός Επίτροπος Εορδαίας αρχιμ. Αυγουστίνος (†π.Α), ο αρχιμ. Χριστοφόρος,( †π.Χ) ο αρχιμ. Γερβάσιος (†π.Γ) και ο πρωτ. Αριστείδης,( †π.Αρ.) .

Εισήλθες με τον ωραίο χρυσοποίκιλτο στέφανο της δόξης στη χ(Χ)αρά του Κυρίου (σου), ένθεη μέσα στους ένθεους που τόσο αγάπησες(!!!). Ήρθε η είδηση του φευγιού(σου) αθόρυβα, όπως αθόρυβη ήσουν κι εσύ μέσα στη στίλβουσα σιωπή (σου). Πως αλλιώς άλλωστε (!!!). Οι ο(Ο)υρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, χωρίς λαλούσι πώποτε. Χωρίς λόγια, αλλά μέσα σε μία απέραντη σιωπή. Τι όμορφα (!!!)¨

Ήρθε και στάθηκε η είδηση στο μάγουλο, σαν χάδι απαλό μη και λυπήσεις, σαν αεράκι ευεργετικό που έρχεται και σε δροσίζει από του καύσου την φλεγμονή. Άγγιξες την ξένη βιοτή ακριβή (μας), δρασκελίζοντας τον πόνο με απίστευτη δύναμη, χωρίς σημάδια και ουλές, με χαραγματιές λάφυρα ολοδικά σου. Με αρχοντιά διεξήλθες το έλεος της ζωής που σου χαρίστηκε. Δεν σου χρειάζεται πια ετούτος ο κόσμος. Πως αλλιώς άλλωστε (!!!) Κρίμα είναι, όταν φθάνει κανείς σε τέτοια ‘’μέτρα’’, να ζει στη γη και να χάνει του Παραδείσου τα κάλλη (!!!).

«Δεν της πρέπουν δάκρυα της Αφροδίτης» είπε ο σεβαστός πατέρας (μας) (†π.Α) κι ευθύς ο λόγος του ήρθε και μεταποίησε τον πόνο και τη λύπη σε ευφρόσυνη χ(Χ)αρμολύπη. Χαρμολύπη, τι όμορφα (!!!). Τι θαυμαστό ζεύγμα της λύπης με τη χ(Χ)αρά. Τι κατακλυσμιαία και λυτρωτική της αλυπίας κατάσταση ζήσαμε στο κατευόδιο σου με το ψαλτήρι, τα Αναστάσιμα τροπάρια, το Αξιον εστί και τα ιδιόμελα (!!!). Εορτή της Αναστάσεως, «Ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν. Καὶ σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν αἴτιον..» (!!!)

Κι εσύ, «.. ευλογημένη (μας) ψυχή» , «με εισιτήριο εξασφαλισμένο και γραμμένο με ολόχρυσαγράμματα. Πόρτες ορθάνοιχτες για την Ευλογημένη Βασιλεία …»(†π.Ν) ήρθες κι άνθισες κρινάκι πάλλευκο κι αναδύθηκες στους μυρόπνοους αιθέρες. Φ(φ)ως δυνατό ήρθε και περιέλαμψε το προσώπό (σου) ακριβή (μας) κι ένα πρωτόγνωρο μειδίαμα (σου) χαρίστηκε για το οσιακό (σου) τέλος (!!!)

Η Αφροδίτη (μας) ήταν η ερμηνεία του στίχου, «των γαρ τοιούτων εστίν η Βασιλεία των ουρανών» (†π.Ν)

Καλή μας Αφροδίτη, Εύχου για τους σπιτικούς σου, (†π.Ν) εύχου και για εμάς τους αναξίους αδελφούς (σου).

Α φροδίτη …Ά γγελος …Α νελήφθη εις ο(Ο)υρανούς(!!!)

Τρίτη 21.07.2020

Κ.Ι._

Και οι συν εμοί αδελφοί (μου)