Τον φόβο ακολουθεί ο πανικός… Γράφει ο Γιάννης Λάλας
Τελικά αυτός ο νέος ιός έχει φέρει τα πάνω κάτω, και αν
εξαπλωθεί ακόμη περισσοτερο, θα φθάσουμε μάλλον σε ακόμα χειρότερες καταστάσεις. Το θέμα αυτό θα γίνει μάλλον αφορμή και για μια έκφραση της στάσης και θεώρησης της ζωής μας γενικότερα. «Θα δοκιμαστεί η πίστη των πολλών»! Θα γίνει αφορμή να επαληθευθεί το «όπου επλεόνασε η αμαρτία , υπερπερίσευσε η χάρις»
Με τον ιο και τις ειδήσεις με τα ρεπορτάζ, όταν βλέπεις να φορούν “φιμωτρα” παντού,
να κυκλοφορούν ζόμπι θα μας φέρουν τον φόβο στην ζωή μας. Με το μικρόβιο ,όχι του κορώνα ιου, αλλά του φόβου θα μας φέρουν τον πανικό..
Ο πανικός είναι το επόμενω στάδιο,η κατάσταση θα επιδεινώνεται συνεχώς και θα ξεγυμνώνει ανθρώπους που παρίσταναν τους “παντοδύναμους” να κυκλοφορούν φοβισμένοι !!!
Μόνο η πίστη στον Θεό θα σώσει τους ανθρώπους.
Θα φανερωθεί η αλήθεια, που απαντά στην Βιβλική ιστορία, ότι όπως και να έρθουν τα πράγματα, θα υπάρχει πάντοτε ένα «ιερό Υπόλοιπο», ένα “μικρό ποίμνιο” μέσα στην κοινωνία, πού θα παραμένει σταθερό στις αλήθειες πού πιστεύει και ζεί.
«Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον, ότι ευδόκησεν ο Πατήρ ημών δούναι υμίν την Βασιλείαν».
Μάθετε, λοιπόν, και να ελπίζετε ότι το μικρό αυτό ποίμνιο του Χριστού είναι ακατανίκητο. Κανείς δεν μπορεί να του κάνει τίποτα. Αυτό δεν φοβάται, γιατί γνωρίζει και κρατάει μέσα του τα μεγάλα λόγια του Χριστού:…«οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν και πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής». Λοιπόν, αφού οι πύλες του Άδη δεν μπορούν να νικήσουν την Εκκλησία Του, εμείς, το μικρόν ποίμνιον, γιατί να ανησυχούμε, γιατί να θλιβόμαστε, γιατί να αναστατωνόμαστε; Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Το μικρό ποίμνιο του Χριστού είναι άτρωτο από κάθε προπαγάνδα».
Θα είναι λίγοι, όπως πάντοτε ήταν σε μεγάλες κρίσεις και δυσκολίες, αλλά πάντοτε υπήρχε και θα υπάρχει. Θα είναι άνθρωποι πού ομολογούν διακριτικά την Πίστη τους, δεν προβάλλονται, δεν επιδεικνύονται, θα περνούν ανάμεσα απο τους ζωντανούς νεκρούς κουνώντας το κεφάλι με κατανόηση , δεν ζητούν επαίνους, είναι αφανείς, εμφανίζονται όμως όταν πρέπει, όταν «κληθούν». Κάποιοι από αυτούς ως να είναι «νυκτερινοί μαθητές του Διδασκάλου». Πιστεύω πως θα ακουστεί και πάλι: “Πέπαυται τόλμα μαθητών, Αριμαθαίας δε αριστεύει Ιωσήφ…». Η διαφορά τους, απο τους άλλους θα ειναι η Ζωντανή Πίστη ,η Ταπείνωση , η Μετάνοια που θα τους κάνει δέκτες της Θείας προστασίας και της Χάριτος.
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΟΥ 21:4
Θα διώξει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, κι ο θάνατος δε θα υπάρχει πια· ούτε πένθος ούτε κλάμα ούτε πόνος θα υπάρχει πια, γιατί τα παλιά πέρασαν».
