ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ!… ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ!… ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

ΘΑΥΜΑΖΩ πάντα ὅταν ἀντικρύζω ἕνα ἄνθος, ραδίκι, φυτό, τὸὁποῖο εἶναι θαλερὸ καὶ ξεφυτρώνει ἀπὸ σχισμὴ οἰκοδομῆς καὶ πεζοδρομίου. Τέτοια βρίσκονται συνήθως σὲ πολυκατοικίες ποὺ χτίστηκαν σὲ οἰκόπεδα ποὺἦταν κῆποι καὶ περιβόλια, μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ οἰκοδομήθηκαν. Οἱ ρίζες τῶν φυτῶν τοῦ κήπου ἐργάζονται κάτω ἀπὸ τόσους τόννους βάρος! Μπορεῖ νὰ ξεφυτρώνη κι ἀνάμεσα ἀπὸ τὰ πλακάκια ἑνὸς πεζοδρομίου, ἢἕνας ἡλίανθος σὲ ρωγμὴ στὴ μέση ἀσφαλτοστρωμένου δρόμου, ποὺ εἶναι ἐγκαταλειμμένος πλέον. Θαυμάζεις τὴ δύναμι τοῦ σπόρου, ποὺἐκμεταλλεύεται καὶ τὸἐλάχιστο χῶμα ἢἀντλεῖ τροφὲς ἀκόμη κι ἀπὸ τὴν πέτρα! Τὶ σπουδαῖο μηχανισμὸ διαθέτει ἡ ρίζα, ὥστε νὰ κάμνη αὐτὴν τὴν διεργασία καὶ νὰἀνεβάζη τροφὲς ἀπὸ τόσο φτωχὴἀποθήκη καὶ νὰἀναπτύσσεται ἕνα ὑπέροχο πλᾶσμα! Ποιὸς προίκησε τὴ ρίζα μὲ τόσο μυαλὸ κι τέτοιες δεξιότητες;

ΑΥΤΟ εἶδα πάλι τὴν Τρίτη 12.6.2018. Εἶναι ἡἡμέρα τοῦἁγίου Ὀνουφρίου. Γιορτάζει τὸὉμώνυμο ξωκκλήσι τῶν Κομνηνῶν στὰ μισὰ τοῦ Βερμίου πάνω σὲἕνα βράχο. Εἶναι πολλὰ χρόνια ποὺἀνέρχομαι κι ἐγὼ μαζὶ μὲ τοὺς Κομνηνιῶτες, γιὰ νὰ γιορτάσουμε τὴν μνήμη του. Μαζί μας κάθε χρόνο εἶναι καὶὁἑορτάζων ἀδελφὸς Ὀνούφριος. Ἐκεῖ μᾶς ἀφηγήθηκαν μετὰ συγκινήσεως, πῶς ἀνέβηκαν τὰὑλικὰ ποὺ χρειάσθηκαν γιὰ τὴν ἀνέγερσι τοῦἁπλοῦἘξωκκλησίου.

Εἶναι γραφικὰ καὶ Παπαδιαμάντικα τὰ 12 Ἐξωκκλήσια τῶν Κομνηνῶν. Θὰ χρειαζόταν ἡ εἰδικὴ πέννα τοῦ μεγάλου Παπαδιαμάντη, γιὰ νὰἀποδώση μὲ τὸν μοναδικὸ τρόπο του πολλὰ στιγμιότυπα ποὺ συνέβησαν κατὰ τὶς πανηγύρεις των. Κάποια φορὰὁ παπαΓιώργης ὁἁπλοῦς θέλησε νὰ κεράση «τὰ παιδία ἕνα ἀντιψυκτικό, γιὰ νὰ ξεδιψάσουν! Ἄλλη φορὰἤθελε νὰ τὰ κεράση ἀνασόν. Εἶναι αὐτὸ ποὺ προσθέτουν, γιὰ νὰ γίνη τὸ οὖζο!» Κάποιοι εἰδότες ἀκόμη ὡς τὰ σήμερα ἀφηγοῦνται καὶ θαυμάζουν τὴν ἁπλότητα τοῦἁγίου Λευΐτη, κι ἂς κάπνιζε καὶ λίγο!

ΟΜΩΣ ἀκόμη δὲν ἔγραψα τὶ εἶδα φέτος στὸἘξωκκλήσι τοῦἁγίου Ὀνουφρίου Κομνηνῶν. Εἶναι δίπλα ἀπὸ τὴν πόρτα τῆς εἰσόδου του. Ἐκεῖ στὴν ὄρθια γωνία ποὺ φτιάχνει ὁ πετρόχτιστος περιβολότοιχος καὶ τὸ βραχάκι μὲ τὸν ἀριστερὸ τοῖχο τοῦἘκκλησιδίου ξεφύτρωσε ἕνα φυτάκι. Ἴσως νὰ εἶναι φλῶμος. Ἀπὸ τὴν πρώτη στρώσι τους τὰ εὔχυμα φύλλα του ὡς τὴν ἕκτη ποὺ βγῆκε τώρα εἶναι ἀκτίνες σὲ κανονικὸὀχτάγωνο, καὶἀσφαλῶς μέχρι κι αὐτὴν ποὺ θὰ εἶναι ἡ τελευταῖα πρὶν ἀπὸ τὸἄνθος του. Σὰν νὰὑπολογίζωνται μὲ διαβήτη μεγάλης ἀκριβείας! Τώρα πλέον, μετὰἀπὸἑνάμισο μῆνα, μπορεῖ νὰἄνθησε.

ΠΟΙΟΣ τελικὰἔβαλε αὐτὸ τὸ σποράκι σαὐτὴν τὴ γωνία τοῦ πετρόχτιστου τοίχου, ἕνα μέτρο πάνω ἀπὸ τὸἔδαφος; Τὸ φροντίζει δὲἄγρυπνα καὶ μεγαλώνει ἀμείωτα…

Αὐτὸἀποτύπωσε ὁἠλεκτρονικὸς φακὸς τοῦ Βαγγέλη, ἀφοῦ κι αὐτὸς ταξίδεψε «θάάάλασσεςςς… μὲ τρικυμίες καὶ μὲ βοριάδες…». Ἀνῆλθε ὅμως στὸν ἅγιο Ὀνούφριο καὶ μᾶς τὸ προσφέρει, ὅπως τὸ βλέπετε. Σήμερα προσκόμισε τὶς φωτογραφίες καὶ τὶς δημοσιεύω.

ἑσπερινὸς Ἁγίας Παρασκευῆς τοῦ 2018!

ἀρ.νι.μα.