Ἰσὺ μαρκιέσι, ρά;…. (γράφει ο Αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Μανάδης)

Ἤμαστανμὶτοὺνμπαρμπαμ’ τοὺνἈντών’, τώραϊας τς

γιουρτὲςἁπ’ μᾶς πέρασαν, κι μὶλιέειμνιὰδόσ’. «Ἀκοῦς,οἱπαπποῦδιζμας τί σουφοὶἀνθρῶπ’ ἁπ’ἦταν;Ἴλιγαν,νὰμαρκέσιστ’γλώσσασ’ τὰλόϊαπ΄θὰπῆς,κι ὕστιρανὰμιλᾶς!».Ἰδέστι, πόσου σουφίαεἶχαν. Νέγράμματα, νέσκουλειὰνέ πτυχία νέντρούμπαλανέμουρέλανέἄλλα κι ἄλλα.

Τώρα, τί σημαίν’ τοὺμαρκιοῦμι. Σνἀρχαία μας τ’γλῶσσα ἡ λέξ’ εἶνι μηρυκάζω= ἀναμασῶ, ἐπὶτῶνμηρυκαζόντων ζώων. Τὰ πρόβατα, τὰγιλάδγια,καμῆλιςἁπ’τρῶνὅλ’ τ’μέραχουρτάργια κι κάθιχαψιὰμψουμασημέν’ ‘νκατιβάζνστοὺ πρώτου στουμάχ’–μιγάλ’ κλιά, κι ὕστιρα, ἅμακάθουντι κι δὲβουσκοῦνμαρκιοῦντι. Βγάζντ’βουσκὴστοὺ στόμα κι μαρκιοῦντι. ‘Νξαναμασοῦν. ‘Νκατιβάζνστοὺν κεκρύφαλου, ὕστιραστοὺνἐχίνου κι στοὺ κυρίους στουμάχ’, στοὺἤνυστρου. Ἔτσιαςγένιτι ἡ χώνιψ’-πέψ’. Κι ὕστιραγκαγκαράτζις κι βουνιές. Γένιτιπολὺδλιά, κυρίους τοὺβράδ’.Ἰκεῖἀκοῦς, στ’ἀγρέκ’ ἢ στοὺ μαντρί,ἕναγράτς, γράτς, γράτς.Ἄλλαδόντγιακόβν κι ἄλλαἀλέθντὰχουρτάργια.

Κι τί σχέσ’ ἔχ’ αὐτὴ ἡ δλιὰἁπ’ μαρκιοῦντιτὰζουντανὰμὶτςἀνθρῶπ’; Νάποῦἀνταμών’ οἱἀνθρῶπ’ κι τὰζουντανά!Ὅπουςαὐτὰτρῶν’ κι ξανατρῶνν’τρουφή τα, ἁπ’ βόσκσαντ’μέρα,ἔτσιας κι ἡ ἄνθρουπουςνὰμὴμιλάηἀμέσους, ἀλλὰνὰσκέφτιτιδγυὸ κι τρεῖςφουρὲς κι ὕστιρανὰἀπαντάη. «Κιρὸςτοῦλαλεῖν κι κιρὸςτοῦσιγᾶν» λιέεισμΠαλιὰΔιαθήκ’. Ὅπουςλὲν πάλι οἱμαστόρ’, «νὰμιτρᾶςἰννιὰφουρὲς κι μνιὰφουρὰνὰκόβςμὶτοὺπριόν». Γιατὶμπορεῖνὰκάμςἀλάθουν.Ἂντοὺκόψςτρανύτιρου πάει καλά, τοὺξανακόβς. Ἅματοὺκόψςμκρότιρου κάναν πόντου, πῶςθὰτοὺἀρτιρήσς;

Γιαὐτὸκαλὰἴλιγανοἱπαπποῦδιζμας, «τὰλόϊασ’ νὰτὰμαρκιέσιστ’γλῶσσασ’ κι ὕστιρανὰμιλᾶς». «Λαλήσαςπολλάκιςμετεμελήθην, σιωπήσαςδὲοὐδέποτε!!!» Ἔτσιαςλιέεικι ἡ ἅγιουςΓρηγόριους ἡ Θεολόγους, π’θὰγιουρτάσουμιστς 25 ‘πτοὺνΓινάρ’.

Ὅλ’ αὐτάϊαςμᾶςτἄλιγι κι ἡ πατέραζμ’, ἡ παπποῦς ἡ Στέργιους, λιέει ἡ θχειάκουμ’ ἡ Πανάϊου. Ἔρχουντανστοὺσπίτ’ ἔναργαἔναργα. Κάθουντανἥσυχα. Τοὺνἔφκιανάμικαφὲνρουβυθέϊνουν. Σάμακι πχοιὸςεἶχιἰτότιςκαφὲνκαθάργιουν; Μόνου οἱΤζουκάδις, ἁπ’ ἦτανμιρακλῆδις. Ἰμεῖςτοὺνἔψηνάμιστοὺντουλάπ’, ἁπ’ τοὔλιγανἰκείνουτοὺἰργαλείου. Κι μᾶςἴλιγιοὕλουτέτχοιασουφὰλόϊα. «Τὰλόϊα σας νὰτὰμαρκιέτι ἡ γλῶσσα σας. Μὴντνἀφήντιξιόλτ’ κι νὰλιέειὅ,τ’ νἆνι».

ΣμΠαλιὰΔιαθήκ’, στςΠαροιμίις, ΣουφίαΣειρὰχ κι ΣουφίαΣουλουμῶντος, ἔχ’ πουλλὰγιὰτ’γλῶσσα.

Ἄει, ἀρνιμα

Κυριακὴ 12 Γινάρ’ 2025, 

ἀρχίντσι κι αὐτὸνὰμαζώνιτι!