Ψώνια από το καλάθι των εκλογών (γράφει ο Γιάννης Γκουντιός)

Από τα μνημόνια – χρεοκοπία, περάσαμεστιςκρίσεις. Κρίση υγειονομική, ενεργειακή, πολιτική,

τραπεζική. Ηπρώτη όμωςκρίσηκαι γενεσιουργός αιτία των υπολοίπωνείναι ηκρίση αξιών. Τοθόλωμα τηςελληνικότητας, ωςφιλοσοφία ζωής, ως αγώνισμα συγκρότησηςκοινωνίας.

Η απάντησηστοπρόβλημα από τηνκυβέρνηση (και από τιςπροηγούμενες) είναι στην ίδια φιλοσοφία και προσαρμόζεται ανάλογα μετοείδοςτηςκρίσηςκάθεφορά. Πάρτε ένα pass, μια επιδότηση, ένα χαρτζιλίκι, σπρώξτετα στονεπόμενο, βάλτεκάτω από τοχαλί. Κοινόςπαρονομαστής, όλωνηεπικοινωνιακή καταιγίδα και ακατάσχετηπροπαγάνδα με αιχμές αυτούςπου λένε ότι είναι δημοσιογράφοι και αυτούςπου κάνουντουςπολιτικούςμέσω αυτώνπου λέγονται ΜΜΕ.

Επιστέγασμα όλων αποτελεί τοκαλάθι τηςνοικοκυράς.

Έτσι τοκαλάθι τηςνοικοκυράςμπήκεστηκαθημερινότητα τωνΕλλήνων, προκειμένου να μπαίνουνστα super market χωρίςφόβοκαι δέος. Βρήκανευκαιρία, τα καταστήματα αυτά, να αυξήσουντηνκατανάλωσητωνπροϊόντων ιδιωτικήςετικέτας. Αποτελούσεδιακαή πόθοη αύξησητηςκατανάλωσης αυτώντωνπροϊόντων, οοποίοςδενείχεεπιτευχθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια. Οι καταναλωτέςδενεπέλεγαντα προϊόντα αυτά. Δενπρομηθευόταν από τα κάτωράφια. Δεν αγόραζανδευτερότριτα προϊόντα για τηνοικογένειά τους. Δυσκολευότανβεβαίως, αλλά δεν έκανανεκπτώσεις. Ο Άδωνιςμπήκεμπροστά στηνπροσπάθεια των super market και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι κατάφερενα πιάσουν, επιτέλους, τονστόχοτους.

Δενχωράει αμφιβολία ότι η αντιπαράθεσηστο super market τηςκομματοκρατίας (όχι δημοκρατίας) και τηςεκλόγιμηςμοναρχίας (κατά Γ. Κοντογιώργη), ήδη έχει ενταθεί. Τα κόμματα άρχισαν ήδηνα μαςπαρουσιάζουνθέσειςσαννερό από ανακύκλωση ή σαν ένα τεχνητό περιβάλλονθυσιασμένοστα γερμανόφερτα φουρφούρια τους, όπως ακριβώςπέρασετονομοσχέδιοτου Υπουργείου (καταστροφής) Περιβάλλοντος, στο όνομα τωντριώντεσσάρωνεπικυρίαρχωνκαι προςσωτηρία της «αγαπημένης» μας siemens.

Παρά τογεγονός ότι κατά βάσηκαι στηνκαθημερινή «πολιτική» πρακτική τουςείναι μια από τα ίδια. Αμερικανοκίνητοι και γερμανοακόλοθοι αλλά με απόλυτηπροσήλωσηστοεπικοινωνιακό περιτύλιγμα, μαςπλασάρονται:

ΩςΑδώνιδες, οι οποίοι μαςπαρουσιάζουντα προϊόντα της ιδιωτικήςετικέταςτους, αναξιόπιστα, χαμηλήςποιότητας, αποκρουστικά.

Ωςπολάκηδεςοι οποίοι μαςπαρουσιάζουντην αμετροέπεια στολόγοκαι στο ήθοςκαι την ασυδοσία και ωςελευθερία.

Ωςπράσινοι εν αμνησία οι οποίοι ξεχνούντησωρεία σκανδάλωνστιςδεκαετίεςτηςμεταπολίτευσηςκαι παρουσιάζονται χωρίςπαρελθόνκαι ως αμφιδέξιοι.

Ωςεναπομείναντεςστονεικοστό αιώνα οι οποίοι κινούνται μεμεθυσμένοοδηγό του δεκάτου ενάτου αιώνα.

Ως έμποροι άχρηστωνσκευασμάτωνοι οποίοι πουλάνεφύκια για μεταξωτέςκορδέλες.

Ωςμωροί επιστήμονεςοι οποίοι πνιγμένοι στην «παντογνωσία» αναγάγουντα πάντα στηνεξάμηνηπειραματική τουςδιακυβέρνησηκαι στην άφυληκοινωνία τους.

Ως «πατριώτες» τηςσβάστικαςκαι τηςμισαλλοδοξίαςοι οποίοι ωςμισάνθρωποι επενδύουνμόνοστηβία.

Ωςπατριώτεςοι οποίοι εμφορούνται από την «καθαρότητα» και διαολίζονται από τηνενότητα.

Διαφορετικό χρωματικό περιτύλιγμα και ταυτόχρονα όμωςμεμακρά ημερομηνία λήξης. Και ημεγάληδιάρκεια οφείλεται πρωτίστωςσεκάθεψηφοφόροκαι σεκάθεκομματικό οπαδό (μετηνποδοσφαιρική έννοια) του οποίου οεγωισμόςκαι ηρουσφετοείσπραξητου επιτρέπει μόνοτην ατομική ενδοσκόπηση.

Φέρνουν ήττεςενειρήνη. ΦέρνουντηνΕλλάδα σεεπιταχυνόμενηκατηφορική περιδίνηση.

Το ύψιστοδημοκρατικό δικαίωμα τωνπολιτών, δυστυχώς όλοκαι περισσότεροφαίνεται ξεκάθαρα, θα ασκηθεί με …ψώνια από τοκαλάθι τωνεκλογών.