Ποτέ Δεν Είναι Αργά… (του Ζήση Παπαμιχαήλ)

Ποτέ Δεν Είναι Αργά

Στα 52 μου αποφάσισα να μάθω γερμανικά. Εκείνο τον καιρό, η κόρη μου ήταν στο δεύτερο έτος της ιατρικής και η πιθανότητα να καταλήξει να κάνει ειδικότητα στη Γερμανία ήταν κάτι παραπάνω από ορατή. Ένας πρώην μαθητής μου, πρόσφατος απόφοιτος της ιατρικής, μου είχε πει ότι η ευχή που ακουγόταν στην τελετή αποφοίτησής του ήταν «Καλή Γερμανία». Άρχισα, λοιπόν, να υφαίνω σενάρια με Γερμανό γαμπρό, συμπεθέρια από το Βερολίνο, και ξανθά, γαλανομάτικα εγγόνια. Σε τι γλώσσα θα τους μιλούσα?
Κάπως έτσι πήρα την απόφαση να καθίσω και πάλι στα θρανία, και μάλιστα με έφηβους πρώην μαθητές μου ως συμμαθητές. Υπήρχαν και ενήλικοι στο τμήμα, αλλά οι νεαροί φύτουλες ήταν αυτοί που με τρομοκρατούσαν περισσότερο. Αυτή η ικανότητα τους να απορροφούν και να εφαρμόζουν με τη μία ό,τι διδάσκονταν ήταν κάτι που είχα από καιρό απωλέσει, Το γεγονός, μάλιστα, ότι μπορούσα να παρακολουθώ μόνο το ένα από τα δύο μαθήματα της εβδομάδας καθιστούσε το εγχείρημα μου ακόμη δυσκολότερο. Ταπεινώθηκα και πανικοβλήθηκα. Το να πάψω να παρακολουθώ δεν ήταν επιλογή γιατί έπρεπε να τηρήσω τα προσχήματα και να δώσω το καλό παράδειγμα.
Στρώθηκα λοιπόν στο διάβασμα αλλά και πάλι μου ήταν δύσκολο να θυμάμαι τα όλα όσα διδασκόμουν. Η αποστήθιση δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο και γνωρίζοντας καλά ότι το διάβασμα από μόνο του δεν αρκεί για την εκμάθηση μιας γλώσσας άρχισα να ψάχνω για εναλλακτικές μεθόδους μελέτης και εξάσκησης. Οι ενήλικες συμμαθητές μου μου πρότειναν να βλέπω ταινίες ή γερμανικές σειρές, αλλά το επίπεδο μου δεν μου επέτρεπε να καταλαβαίνω και πολλά. Ευτυχώς το διαδίκτυο βρίθει από ευκαιρίες.
Γνωρίζοντας ότι το επίπεδό μου ήταν Α1 τη δεδομένη χρονική στιγμή άρχισα να ψάχνω γερμανικούς διαλόγους στο YouTube. Βρήκα τεράστια ποικιλία και εξαιρετικής ποιότητας υλικό. Είχα την ευχέρεια να τους ακούω όσες φορές ήθελα και το γεγονός ότι διαθέτουν υπότιτλους και στα γερμανικά αλλά και στα αγγλικά με βοήθησε να καταλαβαίνω τι άκουγα όπου η εικόνα μόνη της δε βοηθούσε. Στη συνέχεια άρχισα να διαβάζω και ιστορίες τόσο στο YouTube όσο και από τη δανειστική βιβλιοθήκη του φροντιστηρίου μας. Οι ιστορίες πάντα συνοδεύονταν από προφορική αφήγηση, γεγονός που βοηθάει τον μαθητή να μάθει να τονίζει και να προφέρει σωστά την κάθε λέξη.
Μετά από τον πρώτο χρόνο άρχισα να συλλαμβάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται στα γερμανικά και συχνά η πρώτη σκέψη της ημέρας ήταν στα γερμανικά, ειδικά όταν την προηγούμενη νύχτα το τελευταίο πράγμα που είχα διαβάσει ή ακούσει ήταν στη γλώσσα αυτή. Ξεθάρρεψα και σιγά σιγά άρχισα να πειραματίζομαι και στην προφορική εξάσκηση. Η γειτόνισσα και κομμώτριά μου, γεννημένη και μεγαλωμένη στο Βερολίνο, υπήρξε η πρώτη, μετά τη Frau Εύη, συνομιλήτριά μου. Με ενθάρρυνε, με διόρθωνε, και με βοήθησε να αποκτήσω την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να συνεχίσω. Στη συνέχεια άρχισα να ταλαιπωρώ και την ιδιοκτήτρια του supermarket της γειτονιάς μου, κι αυτή γερμανοανατραφείσα, όπως και όποιον γνώριζα ότι έχει ζήσει στη Γερμανία κι έχει πάει σχολείο εκεί.
Μετά ήρθε ο κορωνοιός και άρχισα να αφιερώνω ολοένα και περισσότερο χρόνο στο καινούργιο μου χόμπι. Βρήκα ασκήσεις γραμματικής και λεξιλογίου, κατέβασα την εφαρμογή της Deutsche Welle, και έχω πλέον φτάσει σε σημείο να διαβάζω εφημερίδα στα γερμανικά με την ίδια σχεδόν άνεση που διαβάζω στα ελληνικά και στα αγγλικά. Βέβαια στο ακουστικό και προφορικό κομμάτι χρειάζομαι περισσότερο χρόνο και εξάσκηση, αλλά είμαι αποφασισμένος να συνεχίσω με την ίδια όρεξη.
Όλοι εσείς που έχετε αγγλόφωνα εγγόνια, ξενόγλωσσο γαμπρό ή νύφη μην απελπίζεστε και μην καταφεύγετε σε χειρονομίες και νοήματα για να συνεννοηθείτε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Η εκμάθηση μιας γλώσσας, ειδικά της αγγλικής, είναι ευκολότερη από ποτέ. Στη διάθεσή σας για περισσότερες συμβουλές.
Ζήσης Παπαμιχαήλ