Πάτερ, αδερφέ και συλλειτουργέ μας, Τί έχεις να πείς; Πώς στέκεσαι μπροστά στο θυσιαστήριο; (γράφει ο Ηγούμενος ΙΜ Τιμίου Προδρόμου Βεροίας Πορφύριος Νικόλαος Μπατσαράς)

“Ερώτηση από πολλούς γιά δύο πνευματικούς-εξομολόγους.

Δύο αγαπημένοι μας αδελφοί, σήμερα μάθαμε ότι νοσούν από Κόβιντ19. Ένας λαϊκός καί ένας κληρικός.

Δύο νεαροί άνδρες, με το όνομα και οι δύο Χαράλαμπος, πέθαναν από κορονοϊό.

Ο ένας στην Λάρισσα και ο άλλος στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας.

Ο ένας Φιλόλογος, με βιβλία και τίτλους, άριστος επιστήμονας και πατέρας τεσσάρων παιδιών.

Ο άλλος Αστυνομικός, με τρία παιδιά, αν ξέρω καλά.

Σαρανταδύο ετών ο ένας πενηνταδύο ο άλλος. Οι γονείς τού Λαρισσαίου στα εβδομήντα. Και οι τέσσερεις ΠέΘΑΝΑΝ.

Τέσσερεις άνθρωποι, που ξέραμε εμείς, πέθαναν από αυτήν την μάστιγα.

Οι Πνευματικοί τους, πατήρ Ν. και πατήρ Θ., ΔΕΝ τους άφησαν να εμβολιαστούν κατά της φρικτής αυτής ασθένειας.

Τον ένα, εδώ στα μέρη μας, η χήρα πλέον τον ρώτησε, επάνω από το μνήμα: Τώρα, πάτερ Θ., τί έχεις να πεις; Και εκείνος κατέβασε τα μάτια.

Η ερώτηση που κυκλοφορεί στα στόματα όλων είναι: Πάτερ, πώς λειτουργείς; Πέθαναν άνθρωποι, που πιθανόν να μην πέθαιναν αν εμβολιάζονταν.

Πάτερ, αδερφέ και συλλειτουργέ μας, Τί έχεις να πείς; Πώς στέκεσαι μπροστά στο θυσιαστήριο; Οδήγησες-έτσι λένε οι συγγενείς-ανθρώπους στον Θάνατο. ΤΟΥΣ ΣΚόΤΩΣΕΣ, ΕΣύ, πάτερ. έΤΣΙ ΛΕΝ ΟΙ άΛΛΟΙ. Πώς λειτουργάς, αδερφέ;

Πώς βλέπεις τίς χήρες νεότατες συζύγους; Πώς αντικρύζεις τα παιδιά τους τα ορφανά; Οι ερωτήσεις είναι όλων των άλλων και εμείς απλώς τις καταγράφουμε.

Και μην μου πεις ότι δεν τους σκέφτεσαι.

Δεν θα Σε πιστέψει ΚΑΝείΣ, ούτε εσύ ο ίδιος φυσικά θα το πιστέψεις.

Ο Θεός να μάς ελεήσει, αδερφοί μου.

Δεν είναι καθόλου εύκολα τα πράγματα.

Αδερφοί μου, ΠΡΟΣέΧΕΤΕ, πολύ να προσέχουμε όλοι μας.”