ΝΑΙ, ΑΠ” ΤΟ ΧΩΜΑ ΚΙ ΑΠ” ΤΗ ΣΤΑΧΤΗ!… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ
Προκαλεῖται ὁ λογισμός μας ἀκούγοντας γιὰἀνάστασι τῶν σωμάτων
τῶν ἀπὸ αἰώνων καὶ τῶν φρέσκων νεκρῶν, τέλος δὲ καὶ τῶν ἑαυτῶν μας! Τριβελίζει μέσα μας σὰν σαράκι τὸἐρωτηματικό, ἡἀμφισβήτησι, ἡἀμφιβολία. Θὰ γίνη αὐτό; Μπορεῖ νὰ γίνη αὐτό; Εἶναι ἀκατόρθωτο νὰ πραγματοποιηθῆἕνα τόσο μυθῶδες γεγονός.
Σαὐτὰ τὰ σαράκια, ποὺ ροκανίζουν ψυχές, μέχρι νὰ καταντήσουν βοσκηματώδεις, ἀπαντᾶ σὲ μιὰἐπιστολή του ὁὅσιος Νεῖλος. Γράφει, «Τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιστολῆς σου εἶναι περίπου τὸἑξῆς. Ἂν ὁ σῖτος ποὺ σπέρνεται στὴ γῆ, δὲν σάπιζε, τότε θὰ εἶχε ἐλπίδα ἀναστάσεως τὸἀνθρώπινο σῶμα. Ἂν ὅμως ὁ σῖτος, ἢὅποιοσδήποτε ἄλλος σπόρος ποὺ σπέρνεται στὴ γῆ, σαπίζη, ὅπως καὶ τὸ σῶμα τοῦἀνθρώπου γίνεται στάχτη καὶ σκόνι, τότε γιατὶ μοῦὑπόσχεσαι μὲ σιγουριά, ὅτι θὰ γίνη ἀνάστασι τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων;»
ΕΓΩ ὅμως ἀπαντῶ σὲὅλα αὐτά. Διάβασέ μου τὴν ἀρχὴ τοῦ βιβλίου τῆς Γενέσεως. «Πῆρε ὁ Θεὸς χῶμα ἀπὸ τὴν γῆ καὶἔπλασε τὸν ἄνθρωπο» (2,7). Σὲ τὶ διαφέρει λοιπὸν τὸ χῶμα τῆς γῆς ἀπὸ τὴ στάχτη καὶ τὴ σκόνι; Ὅπως στὴν ἀρχὴ τὸ σῶμα κατασκευάσθηκε ἀπὸ χῶμα καὶὁ Θεὸς φύσηξε πνοὴ ζωῆς καὶ στάθηκε ὁἄνθρωπος στὰ πόδια Του, ἔτσι θὰ γίνη καὶ κατὰ τὴν συντέλεια τῆς παρούσης ζωῆς. Ἀπὸ χῶμα καὶ στάχτη καὶ προσταγὴ καὶ τὴ δύναμι τοῦ Θεοῦ, θὰἀναστηθοῦν τὰἀνθρώπινα σώματα. Θὰἀναλάβουν τὶς ψυχές τους καὶ θὰ σταθοῦν στὰ πόδια τους. Ὅλα αὐτὰ θὰ γίνουν γιὰ τὴ δόξα καὶ τὸν ἔπαινο τοῦ Θεοῦ, ποὺ τὰ δημιουργεῖὅλα μὲ θαυμαστὸ τρόπο».
ἐπιστολὴ Α’ 109η ΜignePG 79,120BC
ἁγίου Μηνᾶ 11.11.2018
ἀρ.νι.μα.
