ΚΩΝ/ΝΟΣ ΣΗΜΙΤΗΣ: *ΑΠΩΝ*! (του Πολυχρόνη Ρουσσάκη)

ΚΩΝ/ΝΟΣ ΣΗΜΙΤΗΣ: *ΑΠΩΝ*!

-Όμως, όταν φεύγει ένας άνθρωπος, συνήθως λέμε, *θεός σχωρέστον*, δηλαδή, εμείς οι λοιποί θνητοί τοι αφήνουμε στην κρίση του Κυρίου μας, για τα όποια ανομήματα του. που οφείλονται σε ότι έκαμε ή παρέλειψε να πράξει!

-Εμείς πλέον, δεν *μπορούμε και δεν δικαιούμεθα* να κρίνουμε άλλο τον άνθρωπο, για *όλα και όσα τα καλώς ή κακώς καμωμένα του εν ζωή*!
-Συνεπώς, κάθε κριτική και σχόλιο από πολίτη ή πολιτικό, που εμπεριέχει υποτιμητικά, προσβλητικά, απαξιωτικά ή άλλα τέτοια επίθετα, είναι στοιχεία, που αναδεικνύουν τον χαρακτήρα, εκείνου που τα λέει!
-Ο πολιτικός κρίνεται από τους πολίτες, όσο βρίσκεται σε ενεργό πολιτικό βίο. Έπειτα, για τα πολιτικά δρώμενα του, τον κρίνει η ιστορία, λέμε! Όμως, σε ποια ιστορία διάβασε κάποιος επίθετα προσβολής, απαξίωσης, υποτίμησης, κ.λ.π!
-Συνεπώς, όλα μπορούν να ειπωθούν, να αναδειχθούν, να στοχευθούν και να στοχοποιηθούν, είτε τα καλώς είτε τα κακώς καμωμένα του, με ευπρεπή τρόπο, σεβόμενοι τον εκλιπόντα!
-Άλλο είναι η πολιτική αντιπαράθεση εν ζωή και άλλο η προσβολή της μνήμης ενός νεκρού!

-Γιατί είναι *μικροψυχία και απανθρωπιά* (ήπιοι χαρακτηρισμοί) όλων εκείνων που *ξεστομίζουν βρυχηθμούς* σε βάρος ενός *απόντος*!
-Και τούτο με λυπεί ιδιαίτερα!