Ανθρωποι μιας άλλης εποχής.

“Κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή
δεν ξέρω πια να μιλήσω μήτε να συλλογιστώ· ψίθυροι
σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη
σαν την ανθρώπινη φωνή της νυχτερινής θάλασσας στα χαλίκια
σαν την ανάμνηση, της φωνής σου λέγοντας «ευτυχία».”

Σεβαστέ κ. ΚΥΡΙΑΚΟ σε αποχαιρετούμε η Έλσα σου , τα παιδιά σου τα εγγόνια, σου , όλοι εμείς και το αποτύπωμα σου σε αυτή την πρόσκαιρη  ζωή.  Το διάβα σου σε αυτήν την ζωή μου θυμίζει τους παραπάνω μελοποιημένους  στίχους του Σεφέρη στα Επιφάνεια του Μίκη Θεοδωράκη που αγαπούσες πολύ και το έχω ταυτίσει με το πρόσωπο σου σαν εχθές θυμάμαι που έλεγες άστο Κώστα να επαναλαμβάνεται.

Είμαι ευτυχής ευγνώμων προς τον Θεό που αξιώθηκα να γνωρίσω , να συζητήσω και να με συμβουλέψουν στην ζωή μου Άνθρωποι όπως ο κ. Κυριάκος με αξίες, ιδανικά, αλληλοσεβασμό , αξιοπρέπεια , ευγένεια ,καρτερικότητα , συγχωρητικότητα δίνοντας σημασία στον Άνθρωπο και όχι στα υλικά,φθαρτά και εφήμερα .Σε όποια θέση του ανατέθηκε στην κοινωνική του ζωή αυτή του προϊσταμένου λογιστηρίου  Αγροτικού Συνεταιρισμού Πτολεμαΐδας , Αντιδημάρχου Δήμου Πτολεμαΐδας, Διευθυντή Σχολής Δημοτικής Αστυνομίας , Πρόεδρου Λογιστών Ελεύθερων Επαγγελματιών Ν.Κοζανηςεπιβεβαίωσε τον κανόνα «δώσε εξουσία και θέση ευθύνης στον άνθρωπο για να δεις τι χαρακτήρας είναι» και φυσικά ήταν πάντα αναλλοίωτος , ανθρώπινος , προσηνής συγκαταβατικός και συμπονετικός. και έχαιρε εκτίμησης όσοι το συναναστρέφονταν. Δεν καταχράστηκε χρήματα ,  δεν κορόιδεψε ψυχές , δικαιολογούσε και υπέμεινε τις δύστροπες συμπεριφορές των ανθρώπων  .

Τι να πρωτοθυμηθώ κ. Κυριάκο στην εικοσαετή μου συμπόρευση που είχα την χαρά να σε ζήσω!!  τα έχουμε πει κατ ιδίαν πολλάκις το χρόνο που έπρεπε και θα προσπαθήσω να τα κρατήσω ως παρακαταθήκη στην ζωή μου στην δουλεία μου, στην συνείδηση μου τώρα που οδεύεις στην ‘’ ευτυχία’’. 

Σε ευχαριστώ γιατί ήσουν δάσκαλος για εμένα .Στους γονείς οφείλουμε το ζειν και στους διδάσκαλους το ευ ζειν  . Συμπλήρωσες την τριάδα των διδασκάλων μου, που πήρα και έμαθα πολλά , τους  εκτιμούσες ιδιαιτέρως τον αείμνηστο δήμαρχο Ανέστη Σπανίδη και τον αιώνιο ιατρό Κατσίνα Χρήστο. Τώρα εκεί  θα έχετε να σχολιάσετε πολλά και ιδιαιτέρως τα αυτοδιοικητικά που ήταν κοινό σας γνώρισμα καθώς και οι τρείς ήσασταν Άνθρωποι της προσφοράς, δοτικοί θυσιαστικοί για τον συνάνθρωπο .

Σε ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και υποκλίνομαι όπως έκανα και εν ζωή στο προσωπό σου και στην μεγαλοψυχία σου .   

Κράτησες τη ζωή σου, τα ανθρώπινα ιδανικά και αξίες σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένος έως το τέλος !!!!! 

Πορεύσου στο φως !! έτσι όπως φωτεινή και γεμάτη αγάπη υπήρξε η ζωή σου ένα έμπρακτο ευαγγέλιο που φώτιζε ψυχές ανθρώπων.

ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ 

ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026-02-25

ΛΟΓΙΣΤΗΣ – ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΟΣ 

ΜΑΜΜΟΣ Ι. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ