Ο Σύλλογος Παιδιών με Αναπηρία Εορδαίας για την απώλεια του Μιχάλη Μίγγου

Μιχάλη,

Σε είδα.

Σε γνώρισα μέσα στους αγώνες.

Όχι από τίτλους, αλλά από τη στάση σου.

Μπορεί να ανήκαμε σε δύο διαφορετικούς Συλλόγους,

όμως είχαμε τον ίδιο παρονομαστή:

τον άνθρωπο με αναπηρία στο κέντρο.

Την αξιοπρέπεια. Τη φωνή. Τη πράξη.

Σε είδα να στέκεσαι όρθιος

όταν ήταν πιο εύκολο να σωπάσεις.

Σε είδα να χτυπάς το χέρι στο τραπέζι όταν έπρεπε

και να γίνεσαι στήριγμα

όταν οι άλλοι λύγιζαν.

Δεν μίλησες για τα άτομα με αναπηρία.

Περπάτησες μαζί τους.

Και αυτό δεν ξεχνιέται.

Ήσουν ο δικός μας Πρόεδρος.

Η φωνή σου ήταν η δύναμή μας.

Ένας άνθρωπος απόλυτης ανιδιοτέλειας

εκεί που υπήρχε πόνος, αναπηρία — και όχι μόνο.

Ένας άνθρωπος της προσφοράς,

αδικημένος από τη φύση,

μα δίκαιος στη ζωή.

Το αναπηρικό κίνημα στη Δυτική Μακεδονία

έχασε έναν στυλοβάτη.

Εμείς χάσαμε έναν άνθρωπο

που μας θύμιζε καθημερινά

ότι ο αγώνας χωρίς ήθος δεν έχει αξία.

Το κενό σου είναι μεγάλο.

Η παρακαταθήκη σου, όμως, μας δεσμεύει.

Και απόψε,

θα βρεθείς στην αγκαλιά της μητέρας σου —

αυτής που τόσο ανέφερες,

που τόσο αγαπούσες,

που έλεγες πως της χρωστάς αυτό που ήσουν.

Σε αποχαιρετώ με πόνο,

αλλά και με βαθιά ευγνωμοσύνη

που σε γνώρισα.

Καλό σου ταξίδι, Μιχάλη.

Θα σε κουβαλάμε στους αγώνες μας,

στις αποφάσεις μας,

στις σιωπές μας.

Και τώρα —

δεν είσαι απουσία.

Είσαι φρουρός.

Να μας φροντίζεις από εκεί ψηλά.

Να μας κρατάς ίσιους.

Να μας θυμίζεις πότε να χτυπάμε το χέρι στο τραπέζι

και πότε να ανοίγουμε αγκαλιά.

Κάθε φορά που ο δρόμος θα στενεύει,

θα λέμε μέσα μας:

«Τι θα έκανε ο Μιχάλης;»

Καλό Παράδεισο, Μιχάλη μας.

Καλό φως.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Η Πρόεδρος

Ξανθίππη Εφραιμίδου