Aρχική

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ... ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΛΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

Εκτύπωση

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ... ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΛΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ. Είναι αλήθεια και καθόλου παραμύθια, εκείνο που ίσως περισσότερο από μία φορά να έχετε ακούσει, το ότι δηλαδή αν δύο με τρία λαμπρά μυαλά, ταλαντούχα άτομα (άτομα με τάλαντα-ταλέντα εξαίρετα) συναντιόνταν ουσιαστικά και συνεργαζόταν κι ένωναν τις δυνάμεις των ικανοτήτων τους, ο Κόσμος θα άλλαζε προς το καλύτερο για όλους! Ένας μικρός Παράδεισος θα γινόταν, όπου όλοι, ακόμη κι αν με χρυσά κουτάλια δεν θα τρώγαν (που κι αυτό ακατόρθωτο δεν θα ήταν), χαρούμενοι, ευτυχισμένοι και πλήρεις αναγκαίων αγαθών θα ήταν!!! 

   Αν δύο με τρία λαμπρά μυαλά ουσιαστικά συναντιόνταν και συνεργαζόντανε για το κοινό καλό και δεν παρέμεναν σκόρπια το'να εδώ, τ'άλλο εκεί, το'να στην Δύση, τ'άλλο στην Ανατολή, τότε τα προβλήματα του κόσμου όλα θα επιλύονταν και με τον καλύτερο μάλιστα τρόπο, προβλήματα μεγάλα όπως ο επισιτισμός, το ενεργειακό, τα απορρίμματα-απόβλητα, οι ρυπάνσεις-μολύνσεις, οι αρρώστιες, κτλ.  

   Και βέβαια αν αυτά τα κύρια προβλήματα επιλύονταν, δεν θα υπήρχαν διακρίσεις στους ανθρώπους: πλούσιοι και φτωχοί, ανεπτυγμένοι κι υπανάπτυκτοι, δεν θα υπήρχαν ταξικές διαστρωματώσεις, δεν, δεν, δεν... Αυτά άλλωστε δεν είναι που θέλουν που ζητούν οι λαοί απ'τους κυβερνώντες τους, απ'τους σοφούς τους, απ'τα σχολεία τους-σχολές-πανεπιστήμια; Αυτά τα καλά ζητούν, επιλύσεις κύριων προβλημάτων τους κι όχι "τα πλούτη να'χουν οι κακοί...και μεγάλοι έμποροι να πωλούν τα έθνη σαν κοπάδια, την γην να προδίδουν και να γελούν..." Όπως γράφει ο μεγάλος και μόνο απ'αυτούς τους στίχους του ποιητής, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής στο ποίημα του "ο Κλέφτης" (ξέρετε Αρματολοί και Κλέφτες). 

   Αυτά σκέφτεσαι κάθε φορά που ακούς για κάποιον ταλαντούχο κι εξαίρετο στις ικανότητες όπως: τον Ζαχαρία Ουργαντζίδη τον Θεσσαλονικιό επιπλοποιό που κατασκεύασε πιστά άρμα μάχης προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σε αναβίωση της μάχης των οχυρών του Ρούπελ, τον Μιχάλη Καλογεράκη τον Κρητικό εφευρέτη που και τί δεν έκανε και θα'θελε να κάνει, τον Δημήτρη τον Κορρέ τον Ναξιώτη μηχανικό κι όχι μόνο, που και σε τί δεν βοήθησε κι έδωσε λύσεις και τόσους άλλους... 

    Ευχής έργο θα ήταν κάποιος εσάς με τα εξαίρετα τάλαντα-ταλέντα και λαμπρά μυαλά να ένωνε σε μια κοινή και προς το καλό δράση και να μην σας απομονώνουν, εγκαταλείπουν,  αδρανοποιούν-αχρηστεύουν!!!