Ο Ψυχάρης Ιωάννης ήταν Έλληνας γλωσσολόγος, λογοτέχνης, καθηγητής της Ελληνικής γλώσσας στο Παρίσι, γνωστός για τον αγώνα του προς καθιέρωση της δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του Ελληνικού κράτους (ήταν στο κίνημα του δημοτικισμού).
Ο πατέρας του ήταν απ’την Χίο, αυτός γεννήθηκε στην Οδησσό (σημερινή Ουκρανία), μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη κι από 15 ετών βρέθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας. Σπούδασε φιλοσοφία, φιλολογία, γλωσσολογία, Αρχαία λατινική και γαλλική φιλολογία στο Παρίσι (πανεπιστήμιο Σορβόννης), καθώς και γερμανική φιλολογία, μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία στην Γερμανία (πανεπιστήμιο Βόννης).
Κάποια απ’αυτά που έγραψε στο βιβλίο του «Το ταξίδι μου» είναι τα κάτωθι και σημειώνονται προς ωφέλεια αλλά ειδικά κι ως απάντηση προς τον Γονέα που απέστειλε επιστολή σε υπουργό παιδείας:
- Πάντα αμύνεστε περί Πάτρης.
- Τη Θρησκεία να μην την αγγίξης. Θρησκεία σε μας Πατριωτισμό σημαίνει και τον Πατριωτισμό τον έχουμε ανάγκη.
- Γλώσσα και Πατρίδα είναι το ίδιο. Να πολεμά κανείς για την Πατρίδα του ή για την Εθνική τη Γλώσσα, ένας είναι ο αγώνας.
- Ο θυμός είναι πράμα δικό μας' είναι το μπαρούτι του Ρωμιού.
- Το σκολειό όχι μόνο δε θρέφει τον Πατριωτισμό, μα και το καταστρέφει' κόντεψε και τον έφαγε όλονε.. Όλους τους παράδες τους άρπαξε το σκολειό' δεν άφησε μισό παρά μήτε για το στρατό μήτε για το ναφτικό. Αντίς άρματα, βιβλία' αντίς στρατιώτες, δάσκαλοι. Για τούτο κι οι πολίτες κάθουνται και διαβάζουνε κι έχουνε αποπάνω απ'το κεφάλι τους το τούρκο. Όποιος μάθη γράμματα, τουφέκι πια δεν πιάνει. Στην Επανάσταση είτανε αγράμματος ο κόσμος, μα είτανε αγράμματο λιοντάρι. Ο τούρκος. όταν πήρε την Πόλη, με τη σοφία του δεν τη πήρε. Τώρα που ξαίρει πιότερα ο Ρωμιός, σκούριασε το σπαθί' η πέννα βασιλεύει.
Οπωσδήποτε, αν ήταν σήμερα να μιλήσει αυτός ο ΕΛΛΗΝΑΣ πολύ σκληρότερα-χειρότερα θα'χε να πει, λόγο φωτιά θα έβγαζε εναντίον των συνωμοτών κατά του Έθνους, εναντίον των προδοτών που συμβόλαια υπέγραψαν με δυνάμεις του σκότους και για αυτό τα πάντα αλύπητα ξεπουλούν, διαλύουν, χαλούν εκμεταλλευόμενοι και την παιδεία και το κοινοβούλιο και τα μέσα επικοινωνίας-ενημέρωσης, κτλ, κτλ.



















