Η ΠΡΑΟΤΗΣ ΔΥΝΑΤΩΤΕΡΗ;… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Δὲν στέκει. Τὸλέει ἡλογική μας. Δὲν

εἶναι δυνατὸν νὰεἶναι δυνατώτερη ἡπραότης. Αὐτὴποὺεἶναι ἄνευρη, ποὺδὲν ἔχει τσαγανὸκαὶνεῦρο. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰνικήση ἐκεῖνον ποὺἔχει δύναμι στὰδόντια καὶὁρμὴστὸνεῦρο; Ποὺχτυπάει γροθιὰστὸτραπέζι καὶδιεκδικεῖμὲὀργὴτὸδίκιο του; Ὑπάρχει καὶἡθεωρία φιλοσόφου γιὰτὸν Ὑπεράνθρωπο. Σαὐτὴν ἐκθειάζεται ἡπρακτικὴτῆς γροθιᾶς καὶτῶν ἀποτελεσμάτων της. Ἡθεωρία ἐφαρμόστηκε ἐπαρκῶς ἀπὸδαιμονισμένους πλανητάρχες καὶοἱκαρποί της ἦταν οἱπαγκόσμιοι πόλεμοι μέχρι τοὺς σημερινούς. Δυστυχῶς. Καὶτὸλέν πολιτισμὸαὐτό….

Αὐτὴν τὴν παράξενη θέσι τοῦτίτλου μας θέτει καὶἐκθειάζει ὁἱερὸς Χρυσόστομος σὲἀντίθεσι μὲτὴν κυριαρχοῦσα λογική. «Γιαὐτὸν τὸλόγο, λέγει, μᾶς παραγγέλλει νὰβρισκώμαστε σὰν πρόβατα ἀνάμεσα σὲλύκους. Γιὰνὰμὴδικαιολογῆσαι, ὅτι «ἔπαθα αὐτὰκαὶαὐτά, καὶγιαὐτὸἐξαγριώθηκα». Κι ἂν ἀκόμη πάθης μύρια, νὰπαραμείνης πρόβατο. Μὲαὐτὸν τὸν τρόπο θὰκατανικήσης τοὺς λύκους. Ὁτάδε εἶναι πονηρὸς καὶδιεφθαρμένος. Ἐσὺὅμως ἔχης τόση δύναμι πνευματική, ὥστε νὰνικήσης καὶτοὺς πονηρούς. Τὶεἶναι πιὸἥμερο ἀπὸτὸπρόβατο; Καὶτὶεἶναι ἀγριώτερο ἀπὸτὸν λύκο; Κι ὅμως τὸπρόβατο νικᾶτὸν λύκο. Τὸγεγονὸς αὐτὸἀπεδείχθη μὲτοὺς ἀποστόλους. Δὲν ὑπάρχει τίποτε δυνατώτερο ἀπὸτὴν πραότητα καὶζωηρότερο ἀπὸτὴν μακροθυμία. Γιαὐτὸν τὸλόγο ὁΧριστὸς παραγγέλλει νὰεἴμαστε πρόβατα ἀνάμεσα σὲλύκους.

Στὴσυνέχεια μόλις εἶπε αὐτά, σὰν νὰμὴν ἀρκοῦσε ὁλόγος γιαὐτὴν τὴν πραότητα, δηλαδὴτοῦπροβάτου, προσθέτει καὶἄλλο στοιχεῖο γιαὐτὸν ποὺθέλει νὰτὸν ἐμφανίση ὡς μαθητή του. Λέγει, «νὰεἶσθε ἀκέραιοι σὰν τὰπεριστέρια» (Ματθαίου 10,16). Ἀνέμειξε τὴν πραότητα δύο ζώων, ποὺζοῦν ἄκακα. Τόση καλωσύνη ἀπαιτεῖἀπὸἐμᾶς, ὅταν βρισκώμαστε μεταξὺἀγρίων. Μὴμοῦλὲς εἶναι πονηρὸς καὶδὲν μπορῶνὰτὸν ὑποφέρω. Διότι τότε κατ’ ἐξοχὴν πρέπει νὰδείξης πραότητα. Ὅταν ἔχουμε νὰκάνουμε μὲἀγρίους καὶἀνημέρους. Τότε ἀποδεικνύεται ἡδύναμί της. Τότε λάμπει τὸἔργο της, τὸκατόρθωμα καὶὁκαρπός της» (ὁμιλία εἰς Ψαλμὸ119 ΕΠΕ 6,626).

ἀρ.νι.μα.

Παρασκευὴ13.12.2019