«ΦΩΤΙ ΠΡΟΣΛΑΒΩΜΕΝ ΦΩΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΣΙΟΙ ΓΕΝΟΜΕΝΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ, ΤΡΙΑΔΑ ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ ΥΜΝΗΣΩΜΕΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ.»… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΡΥΦΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

Αναφέρεται στο δοξαστικό της λιτής της μεγάλης Δεσποτικής εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Μας καλεί η εκκλησία να προσλάβουμε αυτό το Φως της

Δόξας του Χριστού, να γίνουμε ένα μ’ αυτό και τότε να έρθει αυτή εν Θεώ αλλοίωση της υπάρξεως μας, Να φτάσουμε στο καθ’ ομοίωσιν, που είναι ο προορισμός μας, να γίνει θεοί κατά χάριν με τον Θεό, κάτι που αποτελεί τον μοναδικό στόχο και σκοπό της ζωή μας.

Η προοπτική του καθ’ ομοίωσιν προϋποθέτει την μετοχή του ανθρώπου  στις άκτιστες ενέργειες του Θεού. Δεν γίνεται μηχανικά, ξαφνικά από τον Θεό. Γι’ αυτό και η ορθόδοξη πατερική θεολογία, κάνει λόγο για θέωση κι όχι θεοποίηση, δηλώνει την ενεργό συμμετοχή του ανθρώπου. Όσο εκείνος πλησιάζει τον Θεό καθαριζόμενος από τους εμπαθείς λογισμούς, τόσο περισσότερο, βλέπει την θέα του Ακτίστου Φωτός, αλλοιώνεται η ύπαρξη του και φτάνει στην θέωση, στην απόλυτη κοινωνία με τον Θεό.

Η εκκλησία δεν προσφέρει στον άνθρωπο ένα ξερό σύστημα κανόνων και εντολών, που σε κάθε περίπτωση πρέπει να τους τηρήσει, για να πετύχει το καλό, την εύνοια του Θεού, αλλά μια εμπειρία ζωής, μέσα από μια ουσιαστική σχέση με τον Θεό. Αυτή η διάσταση προσδίδει άλλο νόημα και περιέχομενο στην ζωή. Κέντρο της γίνεται ο Χριστός, σκοπός η αναζήτηση αυτού, σε κάθε άνθρωπο, σ’ ολόκληρη την κτίση. Όταν ο άνθρωπος επιλέξει να οδηγήσει την ύπαρξη του στην θέωση, δηλαδή στην κοινωνία με τον Θεό, τότε κάθε λόγος, ενέργεια και επαφή του μέσα στον κόσμο θα στρέφεται προς τον Θεό, θ’ αναγάγεται σ’ Εκείνον κι έτσι ο κόσμος γύρω του ξεκινά να θεώνεται.

Σήμερα η αποστολή της εκκλησία, δεν είναι να παράξει καλούς ανθρώπους, ηθικά ανεπτυγμένου. Ακρίβης γνώστες της διδασκαλίας της, αλλά να χαρίσει θεωμένους ανθρώπους, έχοντας την εμπειρία της χάριτος του Θεού μέσα τους, εκπέμποντας το Άκτιστο Φως που απολαμβάνουν.

Η Δυτική σχολαστική σκέψη δεν μπορούσε να δεχτεί ότι το Φως της Θείας του Χριστού Μεταμορφώσεως είναι Άκτιστο κι ότι ο άνθρωπος ανεξάρτητα από τις γνώσεις και την μόρφωση του κοινωνεί με τον Θεό, επιτυγχόντας την θέωση. Γι’ αυτούς ο Θεός ήταν μια άσκηση ακριβείας, μέσα από γνώσεις και φιλοσοφίες, στην κατοχή των βιβλίων. Κι όσο ο νους εξασκώνταν τόσο πιο πολύ έφτανε στην γνώση του Θεού.

Ωστόσο,  η ορθόδοξη προσέγγιση, είναι καθαρά βιωματική, όχι γνωσιολογική, μηχανιστική. Ο Θεός δεν είναι ένα όν ανώτερο γενικά κι αφηρημένα, αλλά Πρόσωπο, που βγαίνει από τον εαυτό Του σαρκώνεται κι αποκαλύπτει στον άνθρωπο την Δόξα Του. Κοινωνεί μαζί του. Κι αυτή η κοινωνία είναι η ζωή του ανθρώπου. Η Μεταμόρφωση του κτιστού με την μετοχή του στο άκτιστο, η μεταποίηση της φθοράς σε αφθαρσία, της θνητότητας σε αθανασία.

Στην ορθόδοξη θεολογία, η αλήθεια εκφράζεται μέσα σ’ αυτήν την σχέση με τον Θεό, όπου ο θεωμένος άνθρωπος, εκπέμπει το Θαβώριο Φως σ΄όλον τον κόσμο. Αυτό βλέπουν οι άλλοι κι έλκονται στον Χριστό. Σκοπός ενός ορθοδόξου δεν είναι απλά να μεταδώσει την αλήθεια, αλλά να οδηγήσει τους ανθρώπους και τον κόσμο ολόκληρο στην θέωση, να τους ανεβάσει στο Όρος της Μεταμορφώσεως.

Κι αυτό είναι το δύσκολο, να βγω από τον εαυτό μου και να μεταμορφώσω την ασχήμια μου σε ομορφιά. Να αδείαζω από το εγώ μου και να γεμίσω με το Φως του Χριστού για να έρθει σ’ εμένα ο Χριστός. Να γίνω Φως Χριστού, στα σκοτάδια του κόσμου, να γίνω αλήθεια μέσα στα πιο μεγάλα ψέματα. Διότι ο Χριστός φανερώνει την Δόξα Του στο όρος Θαβώρ, όχι απλά ως
Φως, ως μια ενέργεια, αλλά ως Πρόσωπο λουσμένο μέσα στο Φως. Εκείνος βρίσκεται πάνω από το Φως και το λαμβάνει σαν ρούχο, ντύνοντας τον άνθρωπο όταν γυμνός από τον εγωισμό του πλησιάσει σ’ Αυτόν, αρχίζει να κοινωνεί μ’ Εκείνον. Έτσι κι γω δεν έχω απλώς την υποχρέωση να δώσω την αλήθεια στον άλλον, αλλά να γίνει το πρόσωπο μου που θ’ ακτινοβολεί το Φως του Χριστού, η αλήθεια του.

Γεώργιος Τρυφωνόπουλος

Θεολόγος

Αμύνταιο, 53200

69872221930

tgeorgiosam@gmail.com