ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΘΕΟΥ… ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΘΕΟΥ… ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΜΗΤΡΟΥΔΗ

Οι απεσταλμένοι στα πέρατα του Κόσμου για να κηρύξουν τον Άγιο Λόγο του Θεού δεν ήταν σκόπιμα λίγοι, μετρημένοι και συγκεκριμένοι. Ευχής έργο κι επιθυμία ήταν να είναι περισσότεροι, γιατί όχι κι όλοι. Πάντα καλούνταν, καλούνται και θα καλούνται (όσο συνεχίζει και υπάρχει ο Κόσμος) όλοι, ωστόσο λίγοι θα ακολουθούν! Ο Κύριος μας το είπε ξεκάθαρα: «Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί»!!!

Και πολύ εύκολα μπορούμε να το καταλάβουμε γιατί λίγοι γίνονται ακόλουθοι Χριστού. Επειδή ακριβώς θέλει πολύ μεγάλη δύναμη ψυχής για ν’αφήσεις όλα τα υπόλοιπα που έχεις και ξέρεις στη ζωή σου, θέλει και μεγάλο μένος-πάθος-πάθιασμα ψυχής για τα μεγαλεία Χριστού που προσοχή, μόνο άκουσες και δεν είδες (πολλοί είναι δυστυχώς που δεν άκουσαν κιόλας για τα μεγαλεία αυτά!). Θέλει επίσης και πολύ μεγάλη προσοχή και αγώνα και εγρήγορση για να αποφύγεις παγίδες, εμπόδια, ιστούς που μαστορικά κι επιδέξια στήνει ο αρχαίκακος, μισόκαλος διάβολος!!!

Στον Κόσμο αυτό μαθαίνουμε ίσως να θαυμάζουμε εκείνους που ανέπτυξαν τάλαντα τους, δεξιότητες, ικανότητες όλα χαρίσματα Θεού και φτάσανε κάπου ψηλά στην γη, γίνανε κάτι περισσότερο απ’όλους τους άλλους, διακρίθηκαν και δοξάστηκαν. Ωστόσο η Εκκλησία ευτυχώς, στέκεται και αναδεικνύει και μας προβάλλει εκείνους που ακολούθησαν Χριστό, αφού απαρνήθηκαν ότι του Κόσμου μάταιο και προσωρινό και σήκωσαν σταυρό και εδώ στην γη πέθαναν, κληρονόμησαν όμως Βασιλεία Ουρανών!!!

Οι απεσταλμένοι, οι άνθρωποι του Θεού είναι λίγοι, γιατί δύσκολα μπορούν να είναι πολλοί, ωστόσο Δόξα το Θεώ που συνεχίζουν και βρίσκονται και υπάρχουν και έχουν όχι μόνο του ονόματος το κλέος και το μένος-σθένος αλλά και της ψυχής (Κλεομένης) και ταρακουνούν και σείουν και ταράζουν τα νερά και ξυπνάν και υπενθυμίζουν τί πρέπει: τον Κύριο να υμνούμε και να δοξολογούμε εις πάντας τους αιώνας γιατί «ζῇ Κύριος ὁ Θεός ημών Ιησούς Χριστός».-