Φέτος γιορτάζουμε Ἱεροσολυμίτικα… τὸν ἑορτασμὸ τῆς Ἀναστάσεως στὶς 9 τὸ βράδυ (γράφει π. Στυλιανός Μακρής)

Φέτος γιορτάζουμε Ἱεροσολυμίτικα… Δὲν μὲ παραξένεψε 

ἡἀπόφαση τῆς Διαρκοῦς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς Ἀναστάσεως στὶς 9 τὸ βράδυ. Εἶμαι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ πιστεύουν ὅτι ἡ συμπόρευση μὲ τὴν κοινὴἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀσφαλὴς πορεία πρὸς τὴν σωτηρία, ἀκόμη κι ἂν Αὐτὴ σφάλῃ. Εἶναι προτιμότερο νὰ σφάλῃς μαζὶ μὲ τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὸ νὰὀρθοτομῇς ἐκτὸς Αὐτῆς.

 Καὶ δὲν μὲ παραξένεψε, διότι ἡἘκκλησία εἶναι πέρα ἀπὸ τὶς φθαρτὲς διαστάσεις τοῦ χρόνου. Ἕνα ἁπτὸ δεῖγμα αὐτῆς τῆς μεγάλης ἀλήθειας εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι οἱἱερὲς ἀκολουθίες τῆς Ἁγίας καὶΜεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἰδιαιτέρως τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, δὲν ἀκολουθοῦν τὸ τυπικὸ τῆς μέτρησης τοῦἱστορικοῦ νυχθημέρου. Τί ἐννοῶ; Ἂς πάρουμε συγκεκριμένο παράδειγμα. Ὁ Κύριος σταυρώθηκε Παρασκευὴ στὶς 12 τὸ μεσημέρι καὶ πέθανε στὶς 3. Ἐντούτοις τὴν Σταύρωσή Του ἡἘκκλησία τὴν ἑορτάζει τὴν Μεγάλη Πέμπτη τὸ βράδι. Καὶ τὴν ἄλλη μέρα τὸ πρωΐ, μετὰἀπὸπερίπου δώδεκα ὧρες, τιμᾶ τὴν Ἀποκαθήλωση, ποὺὅμως στὴν πραγματικότητα ἔγινε λίγες στιγμὲς μετὰ τὴν Σταύρωση. ΔηλαδὴἡἘκκλησία βάζει τὴν ἀπογευματινὴἀκολουθία, τὸν Ἑσπερινό, τὸπρωΐ, ἐνῷ τὴν πρωϊνὴἀκολουθία, τὸν Ὄρθρο, τὸ βράδι τῆς προηγούμενης! Αὐτὴἡ πρακτικὴοὐδέποτε ἀπετέλεσε πρόβλημα γιὰ τὴν Ἐκκλησία, διότι πάντοτε προσβλέπει στὴν πρακτικὴἐξυπηρέτηση τῶν λειτουργικῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν τὴν ἀπασχόλησε καὶ δὲν τὴν ἀπασχολεῖὁ λειτουργικὸς χρόνος, ποὺ εἶναι ὑπερβατικός καὶἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ καταργῇ τὶς ἀγκυλώσεις τοῦἱστορικοῦ χρόνου. Καὶ ποιός εἶναι ὁ λόγος ποὺ συνιστᾶ τὴν πρακτικὴἐξυπηρέτηση τοῦ λαοῦ; Εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ χριστιανοί, ἐργαζόμενοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τὸ πρωῒἕως τὸἀπόγευμα, δὲν θὰ εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ συμμετέχουν στὶς ἀκολουθίες.

 Τὴν ἀπόφαση τῆς Συνόδου γιὰ τὴν τέλεση τῆς Ἀναστάσεως κάποιες ὧρες νωρίτερα ἤδη βγῆκαν καὶθὰ βγοῦν πολλοὶ νὰ λοιδορήσουν. Εἶναι αὐτοὶ οἱ καλοὶ χριστιανοὶ…τῆς Παράδοσης καὶ τῶν ἐθίμων, ποὺ μᾶλλον ἔμαθαν στραβὰ τί σημαίνει Παράδοση, τί σημαίνει ὀρθόδοξο ἦθος. Καὶ θὰἀκουστοῦν πολλὰ γιὰἈρχιερεῖς καὶἈρχιεπισκόπους, γιὰἱερεῖς καὶ διάκους, καὶ δὲ συμμαζεύεται! Καὶ θὰ ποῦν προδότες πολλοὺς ἀπὸ τοὺς ἀποφασίζοντες τὴν κοινὴ συμπόρευση τοῦἐκκλησιαστικοῦ σώματος σὲ μία ὑγειονομικὰ κρίσιμη περίοδο, αὐτοὶ ποὺ σὲ καμία περίπτωση δὲν θὰ πρόδιδαν τὴν ὥρα τῆς Ἀναστάσεως, ἀλλὰἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ προδίδουν μὲ τὴ ζωή τους τὶς εὐαγγελικὲς καὶἁγιοπατερικὲς προτροπὲς γιὰἐγκράτεια ἀπὸ τὴν πορνεία, τὴν ὀφθαλμοπορνεία, τὴν μοιχεία, τὴν κατάκριση, τὴν βλασφημία, τὴν αἰσχρολογία, τὴν ἀργολογία, τὴν κραιπάλη, τὴν ἐκμετάλλευση, τὴν φιλαργυρία, τὴν φιληδονία, τὴν φιλαυτία, καὶ χίλια δυὸἄλλα κακά. 

 Δυστυχῶς τὰ βλέπω καὶ θὰ συνεχίσω μετὰ λύπης νὰ τὰ βλέπω ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα. Καὶλυποῦμαι γι’ αὐτοὺς ποὺ γίνονται πολέμιοι τῆς Ἐκκλησίας χάριν τοῦ μεγάαααααλου τους ζήλου γιὰτὴν Ὀρθοδοξία, τοῦ πολὺ μεγάλου τους ζήλου γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως, ποὺ δὲν τὴν ἔμαθαν βιωματικὰὡς μυστηριακὸ καὶ πνευματικὸ βίωμα, ἀλλὰ τὴν ὑπερασπίζονται ὡς ὑπέρμαχοι στρατηγοί, γιατὶἔτσι μόνον μποροῦν νὰ πείσουν τὴν ἄδεια τους ὕπαρξη ὅτι εἶναι κάτι κι αὐτοὶ μέσα στὴν Ἐκκλησία, καὶἴσως μόνον αὐτοί, ἀφοῦ μόνον αὐτοὶ διαμαρτύρονται καὶ ξεσηκώνονται καὶκάνουν ἕνα μεγαλειώδη καὶ τροπαιοφόρο ἀγῶνα μέσα ἀπὸ τὸ διαδίκτυο, τὸ μοναδικὸ βῆμα ποὺδιασώζει τελικὰ τὴν εἰκόνα τους στὸν ἔξω κόσμο, μιὰ καὶὁἔσω κόσμος τους εἶναι τόσο ῥηχὸς καὶἄδειος.

 Λυπᾶμαι ποὺ τὸ λέω, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσην ἔχεις δικαίωμα νὰ τὴν κάνῃς, μόνον ἂν φθάσῃς στὸἐπίπεδο τῶν ἁγίων. Καὶ σίγουρα οἱἅγιοί μας δὲν θὰ εἶχαν πρόβλημα νὰ θεσμοθετήσουν κάποιες προσωρινὲς ἀλλαγὲς γιὰ πρακτικὸὄφελος. Ἄλλωστε οἱἴδιοι θεσμοθέτησαν καὶ τὶς ἀλλαγὲς στὸν χρόνο τῶν ἀκολουθιῶν καθ’ ὅλη αὐτὴ τὴν περίοδο. Ἐξάπαντος οἱἅγιοι πατέρες μας, ἂν εἶχαν facebook στὴν ἐποχή τους, δὲν θὰ καταφέρονταν μὲἀπαξιωτικοὺς χαρακτηρισμούς, μὲ βρισιὲς καὶαἰσχρόλογα, ἐναντίον τῶν Ἀποστόλων τῆς κάθε ἐποχῆς, δηλαδὴ τῶν Ἀρχιερέων, ποὺὡς ἀδιάσπαστη ἁλυσίδα ἕλκουν ἀπὸ αὐτοὺς τὴν Ἀρχιερωσύνη τους. 

 Φέτος μᾶς δίνεται κάπως ἡ δυνατότητα νὰἑορτάσουμε τὸ Πάσχα, τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, κατὰ τὸἹεροσολυμιτικὸ τυπικό. Καὶ λέω «κάπως», διότι ἐκεῖ , στὰἹεροσόλυμα, τὸἍγιο Φῶς βγαίνει τὸ μεσημέρι τοῦ Μεγάλου Σαββάτου καὶἀκολουθεῖἡ Θεία Λειτουργία μὲ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη». Ὅσοι κατσουφιάζουν, νομίζω οὔτε τὸ ξύδι ποὺἤπιε ὁ Κύριος στὸ Σταυρὸ θὰ τοὺς βοηθήσῃ νὰ ξεπεράσουν τὸν τυπολατρικό τους φαρισαϊσμό. Τὸ πρόβλημα εἶναι στὴ στενὴ ματιά τους, στὴ στενομυαλιά τους ἴσως, γιατί, μὴ νομίζετε, πολλοὶἀπὸ αὐτοὺς ποὺ γράφουν καὶ θὰγράφουν, δὲν εἶναι κακοί, μᾶλλον δέ, ἁπλῶς θέλουν νὰἀκολουθοῦν τὴν πεπατημένη, θέλουν τὸσωστὸ κατὰ βάθος, ἀλλ’ ἐπειδὴἔμαθαν ὅτι τὸ σωστὸ πληροῖ καὶ συγκεκριμένα στάνταρντ, δυσκολεύονται νὰἐννοήσουν ὅτι τὸ σωστὸ εἶναι ὅ,τι ἀποφασίζει νὰἐφαρμόσῃἀπὸ κοινοῦἡἘκκλησία. Σίγουρα κάποιοι ποὺ διαβάζετε αὐτὲς τὶς γραμμὲς θὰἐνοχληθῆτε, θὰ μὲ παρεξηγήσετε, μπορεῖ καὶ νὰ μὲ βρίσετε. Ἂς εἶναι, δὲν μὲἀπασχολεῖ· προσπαθῶ νὰ σᾶς ἀνοίξω ἕνα μάτι διεισδυτικὸ πρὸς τὴν ἀνατροπὴ τοῦ Σαββάτου γιὰ χάριν τοῦἀνθρώπου, ἀφοῦ τὸ πρῶτο ἔγινε γιὰτὸν δεύτερο κι ὄχι ὁἄνθρωπος γιὰ τὸ Σάββατο.

 Μάθετε, ἀγαπητοί, νὰ βλέπετε ἐλεύθερα τὰ πράγματα, μέσα στὴν ἐλευθερία τοῦ πνεύματος ποὺζωοποιεῖ κι ὄχι τοῦ γράμματος ποὺ νεκρώνει, ἐκτὸς κι ἂν ἐπιμένετε νὰ εἶστε χριστιανοὶ τοῦ τύπου στὰ λόγια· γιατὶ καὶ οἱ χριστιανοὶ τοῦ τύπου στὰἔργα, τοὐλάχιστον αὐτοὶ τηροῦν τὰ πρέποντα ἔργα γιὰ τὸν τύπο, ἔστω γιὰ τὸν τύπο, καὶ δὲν προβαίνουν σὲἀπρέπειες. Μάθετε νὰ χαίρεστε καὶ νὰγιορτάζετε κάθε στιγμὴ ποὺ μᾶς χαρίζει ὁ Κύριος, εἴτε εἶναι Σταύρωση, εἴτε Ἀνάσταση, εἴτε εἶναι μεσημέρι, εἴτε μεσάνυχτα. Μάθετε κυρίως ἕνα πράγμα, ὅτι τὸ Πάσχα παλαιότερα τὸ γιόρταζε ἡ κάθε τοπικὴἘκκλησία σὲ διαφορετικὴἡμέρα καὶ κάποτε οἱἅγιοι πατέρες ἀποφάσισαν μὲ Σύνοδο οἰκουμενικὴ νὰ γιορτάζεται σὲ συγκεκριμένη ἡμέρα. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν ἦταν ἡἡμέρα· ἦταν ἡκοινὴἀπόφαση, ὁ κοινὸς ἑορτασμός, ἡ κοινὴ γραμμὴ τῆς Ἐκκλησίας. Ὅποιος βγαίνει ἀπὸ τὴν κοινὴ γραμμή, ὅποιος θέλει νὰ σωθῇ μονάχος του, γίνεται ἕνας παλαιὸς Ἀδὰμ καὶ μία παλαιὰ Εὔα, ποὺ θέλησαν νὰ γίνουν θεοὶ χωρὶς τὸν Θεό. Ὁ Θεὸς εἶναι ἐδῶ, εἶναι στὴν Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ποὺ εἶναι τὸ Σῶμα Του καὶ τὸ Αἷμα Του. Ἔστω κι ἂν νομίζετε ὅτι αὐτὴἡἘκκλησία κάνῃ κάποιο λάθος, μὴν τὴν πετροβολῆτε καὶ γίνεστε ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ χριστομάχοι. Θυμηθῆτε ὅτι πέρυσι εἴπατε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» στὰ μπαλκόνια. Φέτος τὰ πράγματα εἶναι καλύτερα· γιατὶ δὲν δοξάζετε τὸν Θεό, ποὺ θὰἔχετε καὶ τὴν δυνατότητα καὶ νὰἔλθετε στοὺς Ναοὺς καὶ νὰ Τὸν κοινωνήσετε; Ὅ,τι θέλετε μπορεῖτε νὰ πῆτε γιὰ τοὺς πολιτικοὺς καὶ τοὺς λοιμωξιολόγους. Δικό σας θέμα. Ἀλλὰ πῶς ἀντέχετε νὰὑβρίζετε κληρικοὺς ποὺἄσπρισαν γένεια καὶ μαλλιὰ μέσα στὸ μαῦρο ῥάσο πενῆντα, ἐξῆντα, ἑβδομῆντα ὁλόκληρα χρόνια; Μαζὶ μήπως ἀσπρίσατε; μαζὶ καλογερέψατε; μαζὶἀπαρνηθήκατε τὸν κόσμο;; μαζὶ εἴσαστε πρωῒ-βρὰδι στὶς ἀκολουθίες, στὶς λειτουργίες, στοὺς ἑσπερινούς, στὰ κηρύγματα, στὴν καθημερινὴ διακονία πτωχῶν, ἀσθενων.

π. Στυλιανός Μακρής